Ulica św. Gertrudy w Krakowie

Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy – instytut badawczy mający siedzibę w Krakowie oraz w Balicach koło Krakowa od 1950. Instytut jest jedną z największych jednostek naukowych w Polsce w zakresie produkcji zwierzęcej oraz w zakresie kształtowania środowiska rolniczego.

Kino Wanda – zlikwidowane kino w Krakowie, działające w budynku powstałym specjalnie dla kina na Stradomiu, przy ulicy św. Gertrudy 5a (dzielnica I Stare Miasto).

Gubernia krakowska (ros. Краковская губерния) – jednostka administracyjna Królestwa Polskiego w latach 1837–1841, utworzona w miejsce województwa krakowskiego. Gubernia krakowska powołana została ukazem carskim dnia 23 lutego/7 marca 1837 roku. Ukazem z 3/15 czerwca 1841 gubernia zmieniła nazwę na kielecką ze stolicą w Kielcach. Z dniem 1 stycznia 1845 roku wprowadzono na podstawie ukazu z 9/21 sierpnia 1844 r. nowy podział administracyjny w Królestwie Polskim i gubernia kielecka została połączona z gubernią sandomierską w gubernię radomską. Do roku 1841 herb guberni był identyczny z herbem dawnego województwa, także po zmianie nazwy na gubernię kielecką. W 1845 zmianie uległ herb guberni radomskiej.

Ulica Dominikańska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Starym Mieście. Łączy plac Dominikański z ulicą św. Gertrudy. Jest jednojezdniowa. Ulicą przebiega torowisko tramwajowe.

Baszta Bednarzy – niezachowana baszta w Krakowie, położona niegdyś w ciągu murów miejskich, za Basztą Pierścienników, po stronie północnej. Ostatnia baszta krakowska w murze po stronie wschodniej, przed oddaloną o ok. 700 m Bramą Grodzką. Ambroży Grabowski opisuje Basztę Bednarzy jako „ułamek baszty za Basztą Pierścienników”. Nie ukazuje również jej wyglądu. Najprawdopodobniej była to baszta kwadratowa bądź półokrągła i powstała w XIV lub w XV wieku. Pod koniec XVIII wieku, opuszczona baszta na skutek braku konserwacji i opieki zawaliła się, a zubożałego miasta nie było stać na jej odbudowę. W 1792 roku z baszty pozostały ruiny. Józef Muczkowski pisząc o systemie fortyfikacji miejskich w Krakowie w 1911 wymienia od Bramy Nowej po Bramę Grodzką w murze obronnym 5 baszt wymienia wśród nich również Basztę Bednarzy, ukazuje także akwarelę Jerzego Głogowskiego przedstawiającą coś podobnego do pozostałości jakiejś baszty, ale tą samą akwarelę Grabowski opisuje w swojej książce tylko jako bastion w przedmurzu za Kolegium Jezuickim. Nasuwa to wniosek, że owa baszta nie posiada żadnego wiarygodnego śladu ikonograficznego. W baszcie znajdowało się 6 otworów strzelniczych. Baszta nie dotrwała do dzisiejszych czasów – jej resztki zniwelowano wraz z większością Murów miejskich Krakowa na początku XIX wieku. Za basztę odpowiedzialny był cech Bednarzy, zajmujący się wyrabianiem beczek.

Kamienica przy ulicy św. Gertrudy 2 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. św. Gertrudy, na Stradomiu. Kamienica została wzniesiona w 1889 roku według projektu architekta Karola Zaremby. 23 grudnia 1996 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Kościół św. Sebastiana i Rocha – XVI-wieczny kościół wznoszący się na wzniesieniu pośród mokradeł pod murami ówczesnego Krakowa (w pobliżu obecnej ulicy św. Sebastiana w Krakowie). Z powodu uszkodzeń spowodowanych huraganem kościół został zlikwidowany na początku XIX wieku.

Klasztor klarysek w Krakowie – klasztor sióstr klarysek znajdujący się w Krakowie, przy ul. Grodzkiej 54, na Starym Mieście. Leży w archidiecezji krakowskiej.

Baszta Pierścienników (znana także jako Baszta Ryngmacherów) – baszta w Krakowie, położona niegdyś w ciągu murów miejskich, między Basztą Siodlarzy po stronie północnej i Basztą Bednarzy po stronie południowej. Zburzona na początku XIX wieku.

Kościół św. Gertrudy – kościół pod wezwaniem św. Getrtudy mieszczący się niegdyś w Krakowie, na terenie dzisiejszych Plant w pobliżu ulicy Siennej. Zburzony w 1822 roku.

Ulica Wojciecha Bogusławskiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Stradomiu.

Kościół św. Tomasza – kościół, który znajdował się w Krakowie, przy dzisiejszej ulicy Stolarskiej, w pobliżu kościoła dominikanów. Być może powstał w drugiej ćwierci XIII w. Znajdował się na terenie obecnego kompleksu klasztoru dominikanów. Prawdopodobnie został rozebrany przez zakonników w 1567.