Kościół św. Gertrudy w Krakowie

Baszta Kowali – baszta w Krakowie, która położona była w ciągu murów miejskich, między Bramą Nową i przylegającą bezpośrednio do niej Basztą Piekarską po stronie północnej i Basztą Siodlarzy po stronie południowej. Publikacje Ambrożego Grabowskiego i akwarele Jerzego Głogowskiego ukazują Basztę Kowali jako czworoboczną wieżę, zwieńczoną dachem w kształcie ostrosłupa czworobocznego. Powstała najprawdopodobniej w XIV wieku. W baszcie znajdowało się 6 otworów strzelniczych. Na początku XIX wieku, już dość zrujnowaną basztę zburzono wraz z większością Murów miejskich Krakowa. Za basztę odpowiedzialny był cech Kowali.

Baszta Siodlarzy – baszta w Krakowie, która położona była w ciągu murów miejskich, między Basztą Kowali po stronie północnej i Basztą Pierścienników po stronie południowej. Powstała najprawdopodobniej w XIV wieku. Baszta popadła w ruinę i zarosła roślinnością, zburzono ją wraz z większością Murów miejskich Krakowa na początku XIX wieku. Za basztę odpowiedzialny był cech Siodlarzy. W baszcie znajdowało się 6 okrągłych otworów strzelniczych. Publikacje Ambrożego Grabowskiego i akwarele Jerzego Głogowskiego ukazują Basztę Siodlarzy jako niezbyt wysoką, czworoboczną wieżę, zwężającą się uskokami ku górze, zwieńczoną łamanym dachem polskim.

Baszta Pierścienników (znana także jako Baszta Ryngmacherów) – baszta w Krakowie, położona niegdyś w ciągu murów miejskich, między Basztą Siodlarzy po stronie północnej i Basztą Bednarzy po stronie południowej. Zburzona na początku XIX wieku.

Baszta Piekarska – niezachowana baszta w Krakowie, która położona była w ciągu murów miejskich, między Bramą Nową, do której bezpośrednio przylegała po stronie północnej i Basztą Kowali po stronie południowej. Znajdowała się w okolicach obecnego wylotu ulicy Siennej na Planty. Baszta Piekarska, wedle ustaleń Ambrożego Grabowskiego i akwarel Jerzego Głogowskiego, była czworoboczną basztą zwieńczoną dachem w kształcie ostrosłupa czworobocznego. Powstała najprawdopodobniej w XV wieku, gdy potrzebna była wieża osłaniająca i broniąca Bramę Nową. W baszcie znajdowało się 6 otworów strzelniczych. Zburzono ją wraz z większością murów miejskich Krakowa na początku XIX wieku. Podobnie jak sąsiednią Bramą Nową, basztą opiekował się cech rzeźników, a od XVI wieku – piekarzy.

Brama Nowa – XIV-wieczna brama w Krakowie, wchodząca w skład fortyfikacji miejskich, znajdująca się niegdyś u wylotu dzisiejszej ulicy Siennej. Rozebrana w 1812 roku. Data powstania bramy nie jest jednoznaczna (różne źródła podają trzy różne prawdopodobne daty: 1328, 1338 lub 1395). Swoją nazwę zawdzięcza faktowi, że była najmłodszą bramą (najpóźniej zbudowaną). Obok bramy stała Wieża Piekarska. Była jedną z ośmiu bram obok floriańskiej, sławkowskiej, grodzkiej, wiślnej, szewskiej, mikołajskiej-rzeźniczej (Brama na Gródku), pobocznej. Za jej obronę do XVI wieku odpowiedzialny był cech rzeźników, a później piekarzy. Brama wraz z całym zespołem została rozebrana w 1812.

Archiwum Aktów Dawnych Miasta Krakowa – dawne archiwum miejskie, funkcjonujące niegdyś w budynku Szpitala Ubogich Parafii Mariackiej przy ul. Siennej 16, na Starym Mieście.

Kamienica przy ulicy św. Gertrudy 2 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. św. Gertrudy, na Stradomiu. Kamienica została wzniesiona w 1889 roku według projektu architekta Karola Zaremby. 23 grudnia 1996 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Gubernia krakowska (ros. Краковская губерния) – jednostka administracyjna Królestwa Polskiego w latach 1837–1841, utworzona w miejsce województwa krakowskiego. Gubernia krakowska powołana została ukazem carskim dnia 23 lutego/7 marca 1837 roku. Ukazem z 3/15 czerwca 1841 gubernia zmieniła nazwę na kielecką ze stolicą w Kielcach. Z dniem 1 stycznia 1845 roku wprowadzono na podstawie ukazu z 9/21 sierpnia 1844 r. nowy podział administracyjny w Królestwie Polskim i gubernia kielecka została połączona z gubernią sandomierską w gubernię radomską. Do roku 1841 herb guberni był identyczny z herbem dawnego województwa, także po zmianie nazwy na gubernię kielecką. W 1845 zmianie uległ herb guberni radomskiej.

Szpital Ubogich Parafii Mariackiej – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Siennej 16, na rogu z ul. św. Krzyża 2, na Starym Mieście. Jest to 1-piętrowy, 3-skrzydłowy budynek z barokową fasadą. Na jego narożniku znajduje się figura św. Rocha a w podworcu pomnik Kraka.

Pomnik Kraka – pomnik znajdujący się w Krakowie na Starym Mieście przy ulicy Siennej 16, na dziedzińcu Archiwum Narodowego. Modernistyczna rzeźba przedstawiająca walczącego ze smokiem Kraka wykonana została z czerwonego piaskowca przez Franciszka Kalfasa w 1929. We wrześniu tego samego roku została nagrodzona na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu.

Kolegium Filozoficzno-Teologiczne Polskiej Prowincji Dominikanów – uczelnia teologiczna Polskiej Prowincji Dominikanów z siedzibą przy krakowskim konwencie Świętej Trójcy. Kolegium jest miejscem wyższych studiów teologicznych dla dominikanów oraz dla członków innych zakonów i zgromadzeń zakonnych.

Ulica Sienna – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Starym Mieście. Prowadzi z Rynku Głównego za linię Plant do skrzyżowania ul. Westerplatte, ul. św. Gertrudy i ul. Starowiślnej. Jest pierwszym elementem dawnego traktu do Wieliczki, Tarnowa i Lwowa. Jej przedłużeniem jest ulica Starowiślna. Wytyczona została w czasach lokacji miasta, w 1257 roku. Nazwa Sienna tłumaczona jako „miejsce sprzedaży siana” występowała w XV w. Wcześniej ulicę nazywano Zwierzęcą – pędzono nią zwierzęta do rzeźni Na Kotłowem, za murami ówczesnego miasta. Następnie była nazywana Szkolną ze względu na pobliską szkołę Panny Marii