place

Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy

BaliceInstytut Zootechniki – Państwowy Instytut BadawczyKrakówStrony używające magicznych linków ISBN

Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy – instytut badawczy mający siedzibę w Krakowie oraz w Balicach koło Krakowa od 1950. Instytut jest jedną z największych jednostek naukowych w Polsce w zakresie produkcji zwierzęcej oraz w zakresie kształtowania środowiska rolniczego.

Fragment artykułu z Wikipedii Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy).

Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy
Józefa Sarego, Kraków Stare Miasto (Stare Miasto)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut BadawczyCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.057028 ° E 19.940722 °
placePokaż na mapie

Adres

Józefa Sarego
31-047 Kraków, Stare Miasto (Stare Miasto)
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Baszta Bednarzy w Krakowie
Baszta Bednarzy w Krakowie

Baszta Bednarzy – niezachowana baszta w Krakowie, położona niegdyś w ciągu murów miejskich, za Basztą Pierścienników, po stronie północnej. Ostatnia baszta krakowska w murze po stronie wschodniej, przed oddaloną o ok. 700 m Bramą Grodzką. Ambroży Grabowski opisuje Basztę Bednarzy jako „ułamek baszty za Basztą Pierścienników”. Nie ukazuje również jej wyglądu. Najprawdopodobniej była to baszta kwadratowa bądź półokrągła i powstała w XIV lub w XV wieku. Pod koniec XVIII wieku, opuszczona baszta na skutek braku konserwacji i opieki zawaliła się, a zubożałego miasta nie było stać na jej odbudowę. W 1792 roku z baszty pozostały ruiny. Józef Muczkowski pisząc o systemie fortyfikacji miejskich w Krakowie w 1911 wymienia od Bramy Nowej po Bramę Grodzką w murze obronnym 5 baszt wymienia wśród nich również Basztę Bednarzy, ukazuje także akwarelę Jerzego Głogowskiego przedstawiającą coś podobnego do pozostałości jakiejś baszty, ale tą samą akwarelę Grabowski opisuje w swojej książce tylko jako bastion w przedmurzu za Kolegium Jezuickim. Nasuwa to wniosek, że owa baszta nie posiada żadnego wiarygodnego śladu ikonograficznego. W baszcie znajdowało się 6 otworów strzelniczych. Baszta nie dotrwała do dzisiejszych czasów – jej resztki zniwelowano wraz z większością Murów miejskich Krakowa na początku XIX wieku. Za basztę odpowiedzialny był cech Bednarzy, zajmujący się wyrabianiem beczek.