Osiedle Legionowe w Krakowie

Dębniki – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy VIII Dębniki. Położone są na prawym, południowym brzegu Wisły, ograniczony ul. Monte Cassino od mostu Grunwaldzkiego, ul. Zielną, ul. Norymberską i rzeką Wisłą. Dębniki zostały włączone do Krakowa w 1909 r. jako XI dzielnica katastralna. Wieś położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego, należała do wielkorządów krakowskich.

Ulica Zagrody – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, łącząca ulicę Szwedzką z ulicą Bałuckiego. Ulica otrzymała nazwę w 1912 roku. Nawiązuje ona do nazwy historycznej osady folwarcznej Zagrody za Zakrzowem poświadczonej już w XVI wieku. Należała ona do parafii kościoła na Skałce. Przebieg późniejszej ulicy i położonej przy niej osady widoczny jest na katastrze galicyjskim Dębnik z 1847 roku w pobliżu nieistniejącego już dzisiaj starorzecza Wisły. Ulica oznaczona jest na planie Krakowa z 1914 roku, stanowiąc wówczas przedłużenie ul. Polnej (obecnie ul Bałuckiego). W połowie lat 80. XX wieku przy ul. Zagrody 23 powstała Galeria Zderzak, jedna z ważniejszych galerii sztuki współczesnej w Krakowie. Obecnie działa przy ul. Floriańskiej 3.

Zespół Szkół Łączności w Krakowie im. Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku – zespół szkół ponadpodstawowych w Krakowie.

Ulica Tadeusza Kościuszki – ulica w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec na Półwsiu Zwierzynieckim oraz, za mostem na Rudawie, na Zwierzyńcu. W średniowieczu była to droga prowadząca do klasztoru norbertanek. Jako bezimienny szlak widnieje na planach z końca XVIII wieku. W latach 1849–1855 została przebudowana przez wojsko austriackie, prowadziła wtedy do szańców na dzisiejszym Salwatorze oraz do fortu „Kościuszko”. Nazywano ją drogą do Bielan. W chwili włączenia Półwsia Zwierzynieckiego do Krakowa w 1909 roku, nosiła już obecną nazwę. W 1913 wzdłuż ulicy wybudowano pierwsze w Krakowie normalnotorowe torowisko tramwajowe. Ulica ta razem ze swoim przedłużeniem, ulicą Księcia Józefa, stanowi drogę wyjazdową z Krakowa na zachód (w ciągu drogi wojewódzkiej nr 780). W czasach PRL była częścią drogi państwowej nr 33. W 2025 most nad rzeką Rudawą nazwano mostem Sióstr Norbertanek. Ulicą Kościuszki wiedzie trasa corocznego pochodu Lajkonika. Odbywają się tu także obchody święta Emaus.

Pomnik Obrońców Poczty Gdańskiej – pomnik znajdujący się w Krakowie, przed budynkiem Zespołu Szkół Łączności przy ulicy Monte Cassino 31. Projektantem wykonanego z kamienia i metalu dzieła upamiętniającego Obrońców Poczty Gdańskiej jest Wiktor Zin. Dzieło to, zrealizowane w formie obelisku z tablicą z inskrypcją, pochodzi z 1974 roku. 7 czerwca 2016 roku odbyła się uroczystość, podczas której odsłonięto napis na pomniku.

Pałac Lasockich – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie w dzielnicy VIII Dębniki przy ulicy Tynieckiej 18, na Dębnikach. W XIX wieku stała w tym miejscu klasycystyczna willa z oficynami, którą zakupił około roku 1871 hrabia Bronisław Lasocki. Łącząc wcześniej istniejące budynki stworzył eklektyczną rezydencję o charakterze pałacowym. Ciekawym elementem pałacu jest czworokątna wieża zwieńczona krenelażem. Powstały ok. połowy XIX w. otoczony ogrodem budynek pierwotny, stanowiący własność rodziny Gumplowiczów, był obiektem parterowym z piętrowym korpusem. Budowla miała rzut prostokątny. W trakcie przebudowy dodano piętra nad skrzydłami bocznymi, wykonano połączenie z murowaną parterową oficyną, po lewej stronie dobudowano trójkondygnacyjną wieżę widokową i pokryto elewację dekoracją neorenesansową. Elewacja północna w miejsce drewnianego ganku otrzymała murowany portyk filarowy podtrzymujący taras, a elewacja ogrodowa wzbogacona została o murowaną i oszkloną werandę. Powstał też jednokondygnacyjny architektoniczny łącznik, zespalający wieżę z korpusem głównym pałacu. Całość otaczał park. Autorem przebudowy był prawdopodobnie Maksymilian Nitsch. W pałacu Lasockich znajdowała się niewielka kolekcja dzieł sztuki. W galerii, którą zlokalizowano w pawilonie łączącym pałac z wieżą, umieszczony był zbiór obrazów i rysunków malarzy polskich (m.in. Artur Grottger, Juliusz Kossak, Antoni Adam Piotrowski), a w pomieszczeniu zwanym „muzeum”, stały gabloty ze zbiorami szkła, porcelany, numizmatów i „starożytności”. Ściany pomieszczeń reprezentacyjnych dekorowała stara broń. Po roku 1910 pałac stał się własnością gminy. W latach 20. XX wieku bracia Albertyni prowadzili w nim Zakład dla Nieletnich Chłopców. Po 1945 roku w budynku znajdowały się mieszkania oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Zieleni. Od 1980 stał zdewastowany, opuszczony i otwarty, w 1993 kupiło go przedsiębiorstwo inżynieryjne Skanska-Oddział Hydrotrest. Obok pałacu znajduje się hotel oraz Park Dębnicki. Obecnie znajduje się tam niepubliczne Technikum New Technology.

Ulica Szwedzka – ulica w Krakowie, biegnąca przez dzielnicę VIII Dębniki od skrzyżowania z ulicą Tyniecką, aż po jej ślepe zakończenie na Osiedlu Podwawelskim. Ulica powstała w latach 1884–1894 jako droga rokadowa austriackich umocnień II obszaru warownego Twierdzy Kraków. W jej biegu znajdowały się trzy bramy: pierwsza przy ul. Tynieckiej, druga (brama Zakrzowska) - przy ul. Twardowskiego, oraz trzecia przy ul. Dworskiej. Przez ostatnią z nich biegły tory do kamieniołomu w Skałkach Twardowskiego. Gdy fortyfikacje straciły na znaczeniu na początku XX wieku, droga wojskowa stała się ulicą miejską. W 1912 nadano jej nazwę ul. Szwedzkiej – prawdopodobnie na pamiątkę szwedzkich okopów, które zbudowali Szwedzi na Dębnikach w 1657. W latach 30. i 40. XX wieku na początkowym odcinku ulicy po jej nieparzystej stronie powstało Osiedle Legionowe. Ulica Szwedzka od jej powstania była jedną z ważniejszych ulic tej części miasta. Straciła na znaczeniu po powstaniu w latach 70. XX wieku ul. Monte Cassino.

Schronisko dla Bezdomnych im św. Brata Alberta w Krakowie – budynek użyteczności na Dębnikach w Krakowie.

Dwór Łowczego, zwany też "Domem Łowczego", "Pańską Karczmą" – budynek znajdujący się na Półwsiu Zwierzynieckim w Krakowie przy ul. Tadeusza Kościuszki 37. Tradycja głosi, że budowla ta została wzniesiona na miejscu starego zameczku myśliwskiego, w którym wypoczywali i przygotowywali się do polowań na pobliskich terenach łowieckich (Las Wolski) polscy królowie. Badania konserwatorskie wykazały, iż w pałacu zachowały się relikty XVI-wiecznej budowli. Te detale architektoniczne mogą zatem potwierdzić metrykę rezydencji związaną z czasem powstania nowego zwierzyńca królewskiego. Dwór został zbudowany w latach 1644-1646 na mocy przywileju nadanego przez zwierzynieckie norbertanki. W budynku scalono dwa wcześniejsze obiekty, stanowiące pierwotnie własność Herburtów i Ligęzów, wykupioną przez Norbertanki. W latach 60. XVII w. dwór został rozbudowany (zachowana na fasadzie data 1664). Dwór posiadał wówczas gustownie urządzone wnętrza, co potwierdzają nowsze badania, podczas których odsłonięto m.in. cenne polichromie. Posesja przechodziła zmienne koleje własnościowe, należąc do Niewiarowskich, Mieleckich i Miklaszewskich. W połowie XVIII w. właścicielem dworu był Franciszek Miklaszewski, po którym dwór w 1760 ponownie przejęły norbertanki był to efekt starań przedsiębiorczej ksieni Petroneli Poniatowskiej. W 1777 w pałacu stacjonowali oficerowie rosyjscy, a w 1794 wojsko pruskie. Budynek remontowano w latach 70. XVIII w. oraz w latach 1801-1802, na polecenie ksieni Węgrowskiej. Kolejne prace wykonano w połowie XIX w. oraz po roku 1906. W XIX w. mieściła się tu karczma, a na początku XX w. urządzono w budynku fabrykę „wódek słodzonych”. W 1914 zabudowania folwarczne padły ofiarą pożaru. Od 1922 działała w Dworze Łowczego fabryka odczynników chemicznych. W latach 1931-1933 norbertanki przekazały budynek parafii Najświętszego Salwatora na Zwierzyńcu. Przebudowywano jego wnętrza, zatracając ich pierwotny układ, aż ostatecznie stracił swój reprezentacyjny charakter. W ostatnich latach przeprowadzono gruntowną restaurację. Obecnie jest siedzibą wydawnictwa „Znak”.

Park Dębnicki w Krakowie – park położony przy ulicy Praskiej w Krakowie. Zajmuje powierzchnię 4,82 ha; zaprojektowany został przez pracowników Instytutu Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej. Park składa się z dwóch części przedzielonych terenem przemysłowym. Na tyłach parku znajduje się neorenesansowy pałac Lasockich – rodziny, która około sto lat temu przekazała Krakowowi teren pod budowę parku. W dwudziestoleciu międzywojennym na terenie parku znajdował się zakład dla ubogich chłopców prowadzony przez braci Albertynów.

Ulica Michała Bałuckiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, na Dębnikach. Łączy ulicę Dębową z Rynkiem Dębnickim. Przebieg ulicy, wychodzącej z narożnika Rynku Dębnickiego, widoczny jest na mapie Dębnik z katastru galicyjskiego z 1893 roku. W momencie włączenia Dębnik do Krakowa w 1909 roku nosiła nazwę ul. Polnej. Początkowo dochodziła do ul. Zagrody, a później do nieistniejącej już dzisiaj ul. Zielnej. W 1951 roku nadano jej obecną nazwę na cześć krakowskiego pisarza Michała Bałuckiego. Wraz z przebudową układu komunikacyjnego Dębnik w latach 70. XX wieku i powstaniem ul. Monte Cassino przebieg ul. Bałuckiego skrócono do przedłużonej wówczas ul. Dębowej.

Plac Na Stawach – plac w centralnej części Półwsia Zwierzynieckiego w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec. Ograniczony ulicami Senatorską, Bolesława Komorowskiego oraz Filarecką. Nazwa placu to wspomnienie po znajdujących się kiedyś w tym miejscu stawach rybnych (Staw Zwierzyniecki), należących do zwierzynieckich norbertanek. Stawy zasilał kanał prowadzący wodę z odnogi rzeki Rudawa (tzw. Niecieczy). Stawy zasypano w XIX wieku, a pamięć pozostała w nazwie placu (od 1912 roku). Obecnie jest to plac targowy. Plac znajduje się na trasie corocznego pochodu Lajkonika, który odwiedza kupców handlujących tutaj i pobiera od nich „haracz”. Działający do 1991 roku na rogu Placu i ul. Senatorskiej 4a Bar Na Stawach opiewał w swoim wierszu, zamieszczonym w zbiorze wierszy o takim właśnie tytule, Jerzy Harasymowicz: Śpiewał o nim także Wojciech Belon piosenkę zaczynającą się od słów: Po raz pierwszy 23 czerwca 1980 roku na placu zorganizowano Bal na Stawach. Ostatnia impreza miała miejsce w 1995 roku. Reaktywowany w 2011 roku z inicjatywy Jarosława Sokoła, ostatni odbył się w 2019 roku. 28 września i 26 października 2025 r. na placu zorganizowano 2 edycje festiwalu kulinarnego Mlaskoty.