Ulica Zagrody w Krakowie

Dębniki – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy VIII Dębniki. Położone są na prawym, południowym brzegu Wisły, ograniczony ul. Monte Cassino od mostu Grunwaldzkiego, ul. Zielną, ul. Norymberską i rzeką Wisłą. Dębniki zostały włączone do Krakowa w 1909 r. jako XI dzielnica katastralna. Wieś położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego, należała do wielkorządów krakowskich.

Ulica Michała Bałuckiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, na Dębnikach. Łączy ulicę Dębową z Rynkiem Dębnickim. Przebieg ulicy, wychodzącej z narożnika Rynku Dębnickiego, widoczny jest na mapie Dębnik z katastru galicyjskiego z 1893 roku. W momencie włączenia Dębnik do Krakowa w 1909 roku nosiła nazwę ul. Polnej. Początkowo dochodziła do ul. Zagrody, a później do nieistniejącej już dzisiaj ul. Zielnej. W 1951 roku nadano jej obecną nazwę na cześć krakowskiego pisarza Michała Bałuckiego. Wraz z przebudową układu komunikacyjnego Dębnik w latach 70. XX wieku i powstaniem ul. Monte Cassino przebieg ul. Bałuckiego skrócono do przedłużonej wówczas ul. Dębowej.

Ulica Szwedzka – ulica w Krakowie, biegnąca przez dzielnicę VIII Dębniki od skrzyżowania z ulicą Tyniecką, aż po jej ślepe zakończenie na Osiedlu Podwawelskim. Ulica powstała w latach 1884–1894 jako droga rokadowa austriackich umocnień II obszaru warownego Twierdzy Kraków. W jej biegu znajdowały się trzy bramy: pierwsza przy ul. Tynieckiej, druga (brama Zakrzowska) - przy ul. Twardowskiego, oraz trzecia przy ul. Dworskiej. Przez ostatnią z nich biegły tory do kamieniołomu w Skałkach Twardowskiego. Gdy fortyfikacje straciły na znaczeniu na początku XX wieku, droga wojskowa stała się ulicą miejską. W 1912 nadano jej nazwę ul. Szwedzkiej – prawdopodobnie na pamiątkę szwedzkich okopów, które zbudowali Szwedzi na Dębnikach w 1657. W latach 30. i 40. XX wieku na początkowym odcinku ulicy po jej nieparzystej stronie powstało Osiedle Legionowe. Ulica Szwedzka od jej powstania była jedną z ważniejszych ulic tej części miasta. Straciła na znaczeniu po powstaniu w latach 70. XX wieku ul. Monte Cassino.

Osiedle Legionowe – osiedle mieszkaniowe w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, w obrębie dzisiejszych ulic Biała Droga (w okresie budowy ul. Szwedzka Boczna), Szwedzkiej, Tynieckiej, Czechosłowackiej i Praskiej (w okresie budowy zwanej Czarodziejską). Powstało w latach 30. i 40. XX wieku z inicjatywy spółdzielni mieszkaniowej legionistów założonej w 1930. Plan wzorcowego budynku na potrzeby osiedla wykonał w 1935 Edward Kreisler – architekci poszczególnych budynków musieli się do tego szablonu dostosować. Teren pod budowę osiedla na Dębnikach przyznano spółdzielni w 1937. W kolejnym roku powstały drogi i wodociągi na terenie osiedla. Do wybuchu wojny w 1939 powstało 17 domów, a kolejne 4 były w trakcie budowy. Większość z nich to jednopiętrowe domy w stylu funkcjonalistycznym. Charakter osiedla zmieniła zabudowa powojenna oraz przebudowa niektórych budynków. Do najciekawszych budynków na osiedlu należą: willa przy ul. Biała Droga 5, 1938-40, arch. Edward Litwin, willa przy ul. Szwedzkiej 13, 1938-40, arch. Zygmunt Słaby, willa przy ul. Tynieckiej 12, 1938-42, arch. Jan Sierdziński. willa majora Adama Królikiewicza przy ul. Praskiej 6, 1939, arch. Edward Skawiński,

Pomnik Obrońców Poczty Gdańskiej – pomnik znajdujący się w Krakowie, przed budynkiem Zespołu Szkół Łączności przy ulicy Monte Cassino 31. Projektantem wykonanego z kamienia i metalu dzieła upamiętniającego Obrońców Poczty Gdańskiej jest Wiktor Zin. Dzieło to, zrealizowane w formie obelisku z tablicą z inskrypcją, pochodzi z 1974 roku. 7 czerwca 2016 roku odbyła się uroczystość, podczas której odsłonięto napis na pomniku.

Zespół Szkół Łączności w Krakowie im. Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku – zespół szkół ponadpodstawowych w Krakowie.

Parafia św. Stanisława Kostki w Krakowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Kraków-Salwator archidiecezji krakowskiej na Dębnikach przy ulicy Konfederackiej.

Ulica Monte Cassino – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, biegnąca od Ronda Grunwaldzkiego do skrzyżowania ulic Adolfa Nowaczyńskiego, gen. Bohdana Zielińskiego i Kapelanka. Arteria o charakterze przelotowym powstała w 1973 w związku z budową układu komunikacyjnego przy oddanym do użytku rok wcześniej moście Grunwaldzkim. Współczesna ulica, która przecięła zabudowę historycznej dzielnicy Dębniki, biegnie śladem dawnej ulicy Zielnej. Po powstaniu ulica nosiła imię Zbigniewa Skolickiego, przewodniczącego Prezydium Rady Narodowej Miasta Krakowa oraz posła na Sejm w okresie PRL. Nazwę Monte Cassino nadano w 1991 dla upamiętnienia bitwy. U zbiegu ulic Monte Cassino i Marii Konopnickiej, przy Rondzie Grunwaldzkim powstało Centrum Kongresowe ICE.

Kościół św. Stanisława Kostki – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny księży salezjanów znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Konfederackiej 6, na Dębnikach.

Rynek Dębnicki – główny plac dawnej wsi Dębniki stanowiącej obecnie część Krakowa. Położony u zbiegu głównych ulic Dębnik: Madalińskiego, Tynieckiej, Różanej i Bałuckiego. Ma kształt nieregularnego czworoboku. Ukształtowany około 1900 roku nosił początkowo nazwę Plac Dębnicki. Zabudowa rynku ukształtowała się w latach 1893–1912. W 1909 wraz z całymi Dębnikami włączony został w granice Krakowa. W 1912 otrzymał obecną nazwę. Wokół rynku znajduje się kilka ciekawych architektonicznie kamienic, także zabytkowych. Obecnie jest to plac targowy, zieleniak.

Fundacja Krakowskie Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera - organizacja pożytku publicznego z siedzibą w Krakowie, prowadząca domowe hospicjum dla dzieci i młodzieży do 18. roku życia z terenu Małopolski. Fundacja zajmuje się również prowadzeniem hospicjum perinatalnego oraz wsparciem dla rodzin po stracie dziecka. Jest to najstarsze domowe hospicjum dla dzieci w województwie małopolskim.

Ulica Twardowskiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, biegnąca od skrzyżowania z ul. Jana Bułhaka aż do skrzyżowania z ul. Wyłom i Salezjańską - drogami spacerowymi na terenie Krzemionek Zakrzowskich. Ulica powstała w latach 1849–1855 jako droga dojazdowa do austriackich umocnień II obszaru warownego Twierdzy Kraków w rejonie Skałek Twardowskiego (szaniec ogniowy FS-29). Jako droga prowadząca do Zakrzówka nazywana była wówczas drogą główną Zakrzowiecką lub ulicą główną Zakrzowiecką. W 1912 nadano jej imię legendarnego czarnoksiężnika Twardowskiego, który miał mieć swoją pracownię w jaskini na Zakrzówku. Ulica Twardowskiego od jej powstania stanowiła jedną z ważniejszych ulic w tej części miasta. Straciła poważnie na znaczeniu po powstaniu w latach 70. XX wieku nowego układu komunikacyjnego z przelotowymi ulicami Monte Cassino i Kapelanką, które przejęły większość ruchu samochodowego w tej części miasta. Nazwę ul. Twardowskiego nosiły wcześniej inne ulice współczesnego Krakowa: do 1917 ul. Czarodziejska w Dębnikach oraz do 1926 ul. Węgierska w Podgórzu.