Bolewicko

Smolarnia – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Glinki – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo, przy skrzyżowaniu traktów leśnych. Przed reformą administracyjną w 1999 należała do województwa gorzowskiego.

Sępolno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) wzmiankowane są dwie miejscowości: Sępolno Olendrzy i - znacznie mniejsza - Sępolno młyn. Obie należały do wsi mniejszych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Sępolno Olendrzy i Sępolno młyn należały do okręgu lwowkowskiego i stanowiły część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Sępolno Olendrzy liczyły 76 mieszkańców i 12 dymów (domostw), natomiast Sępolno młyn liczyły 26 mieszkańców i 3 dymy (domostwa). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Osada licząca zaledwie 24 mieszkańców, położona jest przy szosie E 30. Niegdyś był tu okręg wiejski, w skład którego - oprócz Sępolna - wchodziły Mitręga i Młyn na Sępolnie. Znajduje się tu stylowy gościniec "Otwarte Wrota" wybudowany w 1974 r. Kilometr na wschód w lesie wznosi się pomnik upamiętniający śmierć ponad 100 Polaków rozstrzelanych tu w 1941 roku. W 1944 ich zwłoki zostały" ekshumowane i spalone. Prochy ofiar Niemcy rozrzucili po okolicznych polach, aby zatrzeć ślady zbrodni. Zobacz też: Sępolno Małe, Sępolno Wielkie

Bolewice – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Bolewice z siedzibą GRN w Bolewicach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 30/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Bolewice ze zniesionej gminy Nowy Tomyśl oraz miejscowość Bolewicko z dotychczasowej gromady Sępolno ze zniesionej gminy Miedzichowo w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 15 członków gromadzkiej rady narodowej. 1 stycznia 1960 do gromady Bolewice włączono miejscowości Grudna i Krzywylas ze zniesionej gromady Grudna w tymże powiecie. 31 grudnia 1971 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do gromad: Lwówek (miejscowość Krzywylas), Miedzichowo (miejscowości Bolewicko i Grudna) i Nowy Tomyśl (miejscowość Bolewice) w tymże powiecie.

Bolewice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo.

Parafia Chrystusa Króla w Bolewicach – parafia rzymskokatolicka z siedzibą w Bolewicach, znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie lwóweckim.

Kościół Chrystusa Króla w Bolewicach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lwówecki archidiecezji poznańskiej). Jest to świątynia wzniesiona w okresie międzywojennym, w latach 1933 - 1936 według projektu Mariana Andrzejewskiego, późniejszego profesora Politechniki Poznańskiej. pełniła funkcję kościoła filialnego parafii w Lwówku. Podczas okupacji hitlerowskiej kościół został zamieniony na magazyn zboża. Podczas II wojny światowej początkowo odprawiano jeszcze Msze święte w świątyni, a następnie życie w kościele zamarło. Po wyzwoleniu Bolewic, w dniu 17 stycznia 1945 roku, od razu zaczęto wydawać zboże zgromadzone w świątyni. Zboże zakończono wydawać w kwietniu 1945 r. i od razu przystąpiono do urządzania kościoła. Została przywrócono ambona, która po niewielkiej konserwacji została zainstalowana na miejscu, gdzie znajduje się do dziś. Powróciły sztandary, wszystkie szaty i naczynia liturgiczne. Ołtarz pozostał na swym miejscu, nie został zniszczony. Dzięki staraniom mieszkańców świątynia otrzymała ławki ze zboru ewangelickiego w Miedzichowie, w zamian za zniszczone w czasie wojny przez hitlerowców. W kwietniu 1945 roku ks. Stefan Janiak tymczasowy proboszcz parafii w Lwówku, przywrócił odprawianie Mszy świętej w co drugą niedzielę. Dekretem księdza arcybiskupa Walentego Dymka Metropolity Poznańskiego z dniem 1 listopada 1946 roku przy kościele filialnym w Bolewicach została erygowana parafia pod wezwaniem Chrystusa Króla, a jej pierwszym proboszczem został ustanowiony ks. Antoni Kaczmarek.

Obóz w Przyłęku – niemiecki nazistowski karny obóz pracy, który funkcjonował w nieistniejącej obecnie osadzie młyńskiej Bobrówka na terenie wsi Przyłęk (powiat nowotomyski). Obóz zlokalizowany był w północno-zachodniej części wsi, w pobliżu trójstyku granic dawnych województw: gorzowskiego, poznańskiego i zielonogórskiego (1975–1998, obecnie gmin: Nowy Tomyśl, Miedzichowo i Zbąszyń), nad Bobrówką. Działał od wiosny 1940 do sierpnia 1943. Osadzone w nim osoby (Polacy i polscy Żydzi w liczbie od 400 do 800 osób lub 3500 osób) zatrudnione były przy budowie autostrady z Berlina do Poznania (obecna A2). Część więźniów zmarła na miejscu z chorób, głodu i wycieńczenia fizycznego. Nieustaloną liczbę zamordowano. Po zarzuceniu prac nad budową autostrady pozostałych więźniów wywieziono do Auschwitz-Birkenau i innych obozów w głębi III Rzeszy. Ofiary obozu, zwanego niepoprawnie stalagiem, upamiętnia prosty pomnik z kostek granitowych, ustawiony na jego miejscu w 1979. Corocznie uczniowie Zespołu Szkół w Miedzichowie oddają hołd pomordowanym tutaj osobom. W 2012 wytyczono czarny szlak rowerowy Przez autostradę, prowadzący przy terenie dawnego obozu. Od 1973 planowany jest w tym rejonie (na styku z Czarną Wodą) zbiornik retencyjny Bobrówka, którego brzegi znajdą się przy samym terenie poobozowym.

Przyłęk – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Cmentarz żołnierzy radzieckich w Glinnie – cmentarz wojenny żołnierzy Armii Czerwonej, zlokalizowany we wsi olęderskiej Glinno, w pobliżu północnej granicy Nowego Tomyśla. Położony na łagodnym stoku wydmy, zbudowany w latach 1948-1952. Na cmentarzu, w 64 mogiłach zbiorowych, spoczywają szczątki 819 żołnierzy radzieckich poległych podczas II wojny światowej na terenie ziemi nowotomyskiej i wolsztyńskiej (1945). Nad nekropolią góruje pomnik żołnierza Armii Czerwonej w płaszczu i z pepeszą, depczącego swastykę. Na cokole pomnika wyryto napis: Bohaterom radzieckim społeczeństwo powiatu nowotomyskiego (1954). Autorem dzieła był Jan Bakalarczyk. Najstarszy stopniem oficer pochowany na tym cmentarzu to podpułkownik gwardii Antonin Fiodorowicz Rużyna (kwatera nr 20). Zginął on podczas starć pomiędzy Wąsowem i Kuślinem. Od strony drogi wojewódzkiej nr 305 nekropolia odgrodzona została kamiennym murem. Wejście stanowi metalowa brama. Główna aleja wyłożona jest kostką brukową.

SLR Bolewice (Stacja Linii Radioliniowych Bolewice) – wieża RTV o wysokości 82 m zlokalizowana w Bolewicach w województwie wielkopolskim. Właścicielem jest EmiTel Sp. z o.o. Powstała w 1962 roku zburzono ją w 2025 roku. Betonowa wieża została wyburzona 28 października 2025, po przeniesieniu urządzeń nadawczych na nowszą wieżę kratownicową.

Toczeń – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo.