Toczeń (województwo wielkopolskie)

Obóz w Przyłęku – niemiecki nazistowski karny obóz pracy, który funkcjonował w nieistniejącej obecnie osadzie młyńskiej Bobrówka na terenie wsi Przyłęk (powiat nowotomyski). Obóz zlokalizowany był w północno-zachodniej części wsi, w pobliżu trójstyku granic dawnych województw: gorzowskiego, poznańskiego i zielonogórskiego (1975–1998, obecnie gmin: Nowy Tomyśl, Miedzichowo i Zbąszyń), nad Bobrówką. Działał od wiosny 1940 do sierpnia 1943. Osadzone w nim osoby (Polacy i polscy Żydzi w liczbie od 400 do 800 osób lub 3500 osób) zatrudnione były przy budowie autostrady z Berlina do Poznania (obecna A2). Część więźniów zmarła na miejscu z chorób, głodu i wycieńczenia fizycznego. Nieustaloną liczbę zamordowano. Po zarzuceniu prac nad budową autostrady pozostałych więźniów wywieziono do Auschwitz-Birkenau i innych obozów w głębi III Rzeszy. Ofiary obozu, zwanego niepoprawnie stalagiem, upamiętnia prosty pomnik z kostek granitowych, ustawiony na jego miejscu w 1979. Corocznie uczniowie Zespołu Szkół w Miedzichowie oddają hołd pomordowanym tutaj osobom. W 2012 wytyczono czarny szlak rowerowy Przez autostradę, prowadzący przy terenie dawnego obozu. Od 1973 planowany jest w tym rejonie (na styku z Czarną Wodą) zbiornik retencyjny Bobrówka, którego brzegi znajdą się przy samym terenie poobozowym.

Sępolno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) wzmiankowane są dwie miejscowości: Sępolno Olendrzy i - znacznie mniejsza - Sępolno młyn. Obie należały do wsi mniejszych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Sępolno Olendrzy i Sępolno młyn należały do okręgu lwowkowskiego i stanowiły część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Sępolno Olendrzy liczyły 76 mieszkańców i 12 dymów (domostw), natomiast Sępolno młyn liczyły 26 mieszkańców i 3 dymy (domostwa). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Osada licząca zaledwie 24 mieszkańców, położona jest przy szosie E 30. Niegdyś był tu okręg wiejski, w skład którego - oprócz Sępolna - wchodziły Mitręga i Młyn na Sępolnie. Znajduje się tu stylowy gościniec "Otwarte Wrota" wybudowany w 1974 r. Kilometr na wschód w lesie wznosi się pomnik upamiętniający śmierć ponad 100 Polaków rozstrzelanych tu w 1941 roku. W 1944 ich zwłoki zostały" ekshumowane i spalone. Prochy ofiar Niemcy rozrzucili po okolicznych polach, aby zatrzeć ślady zbrodni. Zobacz też: Sępolno Małe, Sępolno Wielkie

Szklana Huta (nazwa oboczna: Leśna Huta, niem. Glashütte) – przysiółek wsi Łomnica w Polsce, położony w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Zbąszyń. W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa zielonogórskiego. W pobliżu wsi, na pagórku wydmowym znajduje się wieża obserwacyjna.

Glinki – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo, przy skrzyżowaniu traktów leśnych. Przed reformą administracyjną w 1999 należała do województwa gorzowskiego.

Kopce – przysiółek wsi Łomnica w Polsce, położony w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Zbąszyń. Leży przy lokalnej drodze odchodzącej od drogi wojewódzkiej nr 302. Pod koniec XIX wieku Kopce były folwarkiem wchodzącym w skład majątku w Łomnicy i powiatu międzyrzeckiego. Liczyły 2 domostwa i 34 mieszkańców. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Bolewicko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Osada wzdłuż drogi krajowej nr 92, położona 8 km na wschód od Miedzichowa. Powstała jako wieś olęderska w XVIII wieku. Znajduje się tu wiele zabytkowych budynków drewnianych. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Bolewice Olendry należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Bolewice Olendry należały do okręgu lwowkowskiego i stanowiły część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bolewice Olendry liczyły 190 mieszkańców i 24 dymy (domostwa).

Chrośnica – przystanek kolejowy w Chrośnicy, w województwie wielkopolskim, w Polsce, leżący na linii kolejowej Warszawa Zachodnia - Frankfurt n. Odrą. Znajdują się tu 2 perony.

Parafia pw. Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej w Jastrzębsku Starym – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie lwóweckim. Od 1 sierpnia 2026 proboszczem parafii jest ks. Grzegorz Walachowski.

Kościół Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej w Jastrzębsku Starym – zabytkowy kościół parafialny w Jastrzębsku Starym, w powiecie nowotomyskim, w województwie wielkopolskim. Do rejestru zabytków został wpisany 26 lutego 1996 pod numerem 2574/A.

Jastrzębsko Stare (do 2010 Jastrzębsko) (niem. Friedenhorst) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Wieś zamieszkuje 676 osób. Wieś została założona w latach 1710-1712 jako osada olęderska. Oprócz głównej części wsi ma rozproszona zabudowę, typową dla osad olęderskich, z wieloma starymi domami. W centrum wsi na pl. Kościelnym otoczonym dorodnymi lipami i dębami znajduje się poewangelicki kościół Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej zbudowany w latach 1908–1914, od 1979 roku będący siedzibą parafii. Na uwagę zasługuje dekorowana płycinami fasada, w którą wtopiona jest wieża. Świątynie otaczają stare lipy i dęby. Przed kościołem znajduje się krzyż wystawiony w tym samym czasie kiedy zakładano parafię. W 2010 roku wprowadzono nazwę Jastrzębsko Stare, zmieniając poprzednią nazwę wsi Jastrzębsko. Dawniej wieś nazywała się Starojastrzębskie Olędry. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jastrzębsko Stare, po jej zniesieniu w gromadzie Nowy Tomyśl-Południe. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Jastrzębsko Stare – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Jastrzębsko Stare z siedzibą GRN w Jastrzębsku Starym utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 30/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Jastrzębsko Stare, Grubsko i Sękowo ze zniesionej gminy Nowy Tomyśl w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl-Południe w tymże powiecie.

Smolarnia – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.