Cmentarz żołnierzy radzieckich w Glinnie

Cmentarz żydowski w Nowym Tomyślu – kirkut mieścił się we wsi Glinno. Początkowo nie znajdował się na terenie miasta. Dopiero w 1964 włączony został do Nowego Tomyśla. Był ogrodzony murem. W 1940 został zdewastowany przez hitlerowców. Obecnie na jego terenie mieści się plac zabaw i droga dojazdowa. Nie zachowały się żadne macewy.

Osiedle Północ – osiedle położone w północno-zachodniej części Nowego Tomyśla. Główną osią rozplanowania jest ulica Jana Janusa.

Osiedle Stefana Batorego – osiedle położone w zachodniej części Nowego Tomyśla. Główną osią rozplanowania osiedla jest ulica Stanisława Musiała, twórcy pierwszego powojennego gimnazjum w mieście, a następnie dyrektora tutejszego liceum ogólnokształcącego. Osiedle nosiło pierwotnie nazwę Świerczewskiego, a pierwsze bloki oddano do użytku w 1964 r. W jego sąsiedztwie, przy ul. Sczanieckiej, wybudowano w latach 1969-71 Zespół Szkół Zawodowych im. Stanisława Staszica.

Cmentarz ewangelicki w Nowym Tomyślu – cmentarz ewangelicki, który znajdował się w Nowym Tomyślu przy ulicy Komunalnej. Cmentarz czynny był do lat 50. XX wieku.

Wieża ciśnień przy ulicy Komunalnej 16 w Nowym Tomyślu – wieża ciśnień o wysokości całkowitej 42 m, zlokalizowana przy ulicy Komunalnej 16 w Nowym Tomyślu. Zbiornik może pomieścić 1500 m³ wody. Wieża pełni funkcję uzdatniania i magazynowania wody od czasu zamknięcia starej wieży. Uruchomienie nastąpiło w 1994.

Ratusz w Nowym Tomyślu – ratusz pochodzi z 1879 roku. Mieści się pośrodku Placu Niepodległości. Obecnie siedziba Urzędu Stanu Cywilnego i sądu. Wybudowany na rzucie prostokąta budynek posiada dwie kondygnacje. Na parterze jest boniowany. Do ratusza wchodzi się przez arkadowy portal z dwiema kolumnami trzymającymi gzymsową wystawkę. Nad wejściem mieści się kartusz z herbem Nowego Tomyśla i rokiem budowy. Kondygnacje są rozdzielone gzymsem kordonowym. Na ścianach mieści się gzyms koronujący w kształcie kostki. Obok ratusza znajduje się odsłonięty w 1963 r. pomnik powstańców wielkopolskich.

Glinno (niem. Glinau) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Wieś powstała w 1701 r. jako osada olęderska. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Glinno Olendry należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Glinno Olendry należała do okręgu lutomyślskiego i stanowiła część rozległego majątku Tomyśl stary, którego właścicielem był wówczas Hangsdorf. W skład majątku Tomyśl stary wchodziło łącznie 13 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Glinno Olendry liczyła 783 mieszkańców i 113 dymów (domostw). W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Glinno, po jej zniesieniu w gromadzie Nowy Tomyśl-Północ. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego. W miejscowości znajduje się Sala Królestwa dwóch zborów Świadków Jehowy.

Glinno – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Glinno z siedzibą GRN w Glinnie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 30/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Glinno, Przyłęk i Stary Tomyśl ze zniesionej gminy Nowy Tomyśl w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 25 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl-Północ w tymże powiecie.

Nowy Tomyśl-Południe – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Nowy Tomyśl-Południe z siedzibą GRN w mieście Nowym Tomyślu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 1 stycznia 1960 w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim z obszarów zniesionych gromad: Jastrzębsko Stare i Paproć w tymże powiecie. W 1965 gromada miała 27 członków GRN. 4 lipca 1968 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl w tymże powiecie.

Nowy Tomyśl-Północ – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Nowy Tomyśl-Północ z siedzibą GRN w mieście Nowym Tomyślu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 1 stycznia 1960 w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim z obszarów zniesionych gromad: Glinno i Wytomyśl w tymże powiecie. W 1965 gromada miała 27 członków GRN. 4 lipca 1968 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl w tymże powiecie.

Nowy Tomyśl (niem. Neutomischel) – miasto w woj. wielkopolskim, nad Szarką (dopływ Obry), siedziba powiatu nowotomyskiego i gminy miejsko-wiejskiej Nowy Tomyśl. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. Według danych GUS z 31 grudnia 2025, miasto liczyło 13 282 mieszkańców.

Nowy Tomyśl – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Nowy Tomyśl z siedzibą GRN w mieście Nowym Tomyślu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 4 lipca 1968 w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim z obszarów zniesionych gromad Nowy Tomyśl-Północ i Nowy Tomyśl-Południe w tymże powiecie; równocześnie do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl włączono miejscowość Róża ze zniesionej gromady Wąsowo tamże. W 1969 gromada miała 27 członków GRN. 1 stycznia 1970 części wsi Glinno (24,92 ha) i Paproć (52,11 ha) z gromady Nowy Tomyśl włączono do miasta Nowy Tomyśl. 31 grudnia 1971 do gromady Nowy Tomyśl włączono obszar zniesionej gromady Boruja Kościelna, miejscowość Bolewice ze zniesionej gromady Bolewice oraz miejscowości Bukowiec, Róża Nowa i Sątopy ze zniesionej gromady Bukowiec w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie nowotomyskim reaktywowano zniesioną w 1954 roku gminę Nowy Tomyśl.