Osiedle Północ (Nowy Tomyśl)

Cmentarz żydowski w Nowym Tomyślu – kirkut mieścił się we wsi Glinno. Początkowo nie znajdował się na terenie miasta. Dopiero w 1964 włączony został do Nowego Tomyśla. Był ogrodzony murem. W 1940 został zdewastowany przez hitlerowców. Obecnie na jego terenie mieści się plac zabaw i droga dojazdowa. Nie zachowały się żadne macewy.

Osiedle Stefana Batorego – osiedle położone w zachodniej części Nowego Tomyśla. Główną osią rozplanowania osiedla jest ulica Stanisława Musiała, twórcy pierwszego powojennego gimnazjum w mieście, a następnie dyrektora tutejszego liceum ogólnokształcącego. Osiedle nosiło pierwotnie nazwę Świerczewskiego, a pierwsze bloki oddano do użytku w 1964 r. W jego sąsiedztwie, przy ul. Sczanieckiej, wybudowano w latach 1969-71 Zespół Szkół Zawodowych im. Stanisława Staszica.

Cmentarz ewangelicki w Nowym Tomyślu – cmentarz ewangelicki, który znajdował się w Nowym Tomyślu przy ulicy Komunalnej. Cmentarz czynny był do lat 50. XX wieku.

Ratusz w Nowym Tomyślu – ratusz pochodzi z 1879 roku. Mieści się pośrodku Placu Niepodległości. Obecnie siedziba Urzędu Stanu Cywilnego i sądu. Wybudowany na rzucie prostokąta budynek posiada dwie kondygnacje. Na parterze jest boniowany. Do ratusza wchodzi się przez arkadowy portal z dwiema kolumnami trzymającymi gzymsową wystawkę. Nad wejściem mieści się kartusz z herbem Nowego Tomyśla i rokiem budowy. Kondygnacje są rozdzielone gzymsem kordonowym. Na ścianach mieści się gzyms koronujący w kształcie kostki. Obok ratusza znajduje się odsłonięty w 1963 r. pomnik powstańców wielkopolskich.

Wieża ciśnień przy ulicy Komunalnej 16 w Nowym Tomyślu – wieża ciśnień o wysokości całkowitej 42 m, zlokalizowana przy ulicy Komunalnej 16 w Nowym Tomyślu. Zbiornik może pomieścić 1500 m³ wody. Wieża pełni funkcję uzdatniania i magazynowania wody od czasu zamknięcia starej wieży. Uruchomienie nastąpiło w 1994.

Nowy Tomyśl-Południe – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Nowy Tomyśl-Południe z siedzibą GRN w mieście Nowym Tomyślu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 1 stycznia 1960 w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim z obszarów zniesionych gromad: Jastrzębsko Stare i Paproć w tymże powiecie. W 1965 gromada miała 27 członków GRN. 4 lipca 1968 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl w tymże powiecie.

Nowy Tomyśl-Północ – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Nowy Tomyśl-Północ z siedzibą GRN w mieście Nowym Tomyślu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 1 stycznia 1960 w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim z obszarów zniesionych gromad: Glinno i Wytomyśl w tymże powiecie. W 1965 gromada miała 27 członków GRN. 4 lipca 1968 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl w tymże powiecie.

Nowy Tomyśl (niem. Neutomischel) – miasto w woj. wielkopolskim, nad Szarką (dopływ Obry), siedziba powiatu nowotomyskiego i gminy miejsko-wiejskiej Nowy Tomyśl. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. Według danych GUS z 31 grudnia 2025, miasto liczyło 13 282 mieszkańców.

Nowy Tomyśl – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Nowy Tomyśl z siedzibą GRN w mieście Nowym Tomyślu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 4 lipca 1968 w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim z obszarów zniesionych gromad Nowy Tomyśl-Północ i Nowy Tomyśl-Południe w tymże powiecie; równocześnie do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl włączono miejscowość Róża ze zniesionej gromady Wąsowo tamże. W 1969 gromada miała 27 członków GRN. 1 stycznia 1970 części wsi Glinno (24,92 ha) i Paproć (52,11 ha) z gromady Nowy Tomyśl włączono do miasta Nowy Tomyśl. 31 grudnia 1971 do gromady Nowy Tomyśl włączono obszar zniesionej gromady Boruja Kościelna, miejscowość Bolewice ze zniesionej gromady Bolewice oraz miejscowości Bukowiec, Róża Nowa i Sątopy ze zniesionej gromady Bukowiec w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie nowotomyskim reaktywowano zniesioną w 1954 roku gminę Nowy Tomyśl.

Cmentarz żołnierzy radzieckich w Glinnie – cmentarz wojenny żołnierzy Armii Czerwonej, zlokalizowany we wsi olęderskiej Glinno, w pobliżu północnej granicy Nowego Tomyśla. Położony na łagodnym stoku wydmy, zbudowany w latach 1948-1952. Na cmentarzu, w 64 mogiłach zbiorowych, spoczywają szczątki 819 żołnierzy radzieckich poległych podczas II wojny światowej na terenie ziemi nowotomyskiej i wolsztyńskiej (1945). Nad nekropolią góruje pomnik żołnierza Armii Czerwonej w płaszczu i z pepeszą, depczącego swastykę. Na cokole pomnika wyryto napis: Bohaterom radzieckim społeczeństwo powiatu nowotomyskiego (1954). Autorem dzieła był Jan Bakalarczyk. Najstarszy stopniem oficer pochowany na tym cmentarzu to podpułkownik gwardii Antonin Fiodorowicz Rużyna (kwatera nr 20). Zginął on podczas starć pomiędzy Wąsowem i Kuślinem. Od strony drogi wojewódzkiej nr 305 nekropolia odgrodzona została kamiennym murem. Wejście stanowi metalowa brama. Główna aleja wyłożona jest kostką brukową.

Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Nowym Tomyślu – rzymskokatolicka parafia, należy do dekanatu lwóweckiego.

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nowym Tomyślu – jeden z dwóch kościołów rzymskokatolickich w mieście Nowy Tomyśl, w województwie wielkopolskim. Mieści się przy Placu Fryderyka Chopina. Należy do dekanatu lwóweckiego. Jest to świątynia poewangelicka wzniesiona w latach 1778-1779 staraniem Feliksa Szołdrskiego w stylu barokowo-klasycystycznym, na planie krzyża greckiego o jednakowych ramionach. Dawniej posiadała wieżę, ale została ona rozebrana w 1940 roku. Budowla murowana i otynkowana. Wnętrze, z emporami typowymi dla kościołów protestanckich, ma dekorację o motywach rokokowych. W dniu 12 grudnia 1932 roku kościół został uznany za zabytek. W 1946 roku budowla została przejęta przez katolików. Do 1981 roku była używana jako kościół pomocniczy przez parafię Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Nowym Tomyślu. Od 1 czerwca 1981 roku budowla służy jako świątynia nowo utworzonej parafii pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa.