place

Metropolitan Police Service

Artykuły z propozycjami tłumaczeńInfoboksy – błędne dane – Instytucja państwowa infobox – opis logoInfoboksy – błędne dane – Instytucja państwowa infobox – zastępcaLondynPolicja w Wielkiej Brytanii
Flag of the Metropolitan Police Service (Charles III)
Flag of the Metropolitan Police Service (Charles III)

Metropolitan Police Service (MPS, Metropolitalna Służba Policyjna), dawniej i nadal powszechnie znana jako Metropolitan Police i nieformalnie jako Met Police, the Met, Scotland Yard lub the Yard – brytyjska formacja policyjna, pełniąca rolę policji terytorialnej na obszarze wszystkich gmin Wielkiego Londynu z wyjątkiem City of London, który jest nadzorowany przez znacznie mniejszą City of London Police. MPS jest zdecydowanie największą i najbardziej znaną spośród formacji policyjnych w Wielkiej Brytanii. Oprócz typowych zadań policji terytorialnej, jej funkcjonariusze zapewniają ochronę osobistą członkom brytyjskiej rodziny królewskiej, premierowi Wielkiej Brytanii i innym najważniejszym politykom, a także wysokiej rangi przedstawicielom innych państw składającym wizytę w Wielkiej Brytanii. MPS odpowiada także za ochronę placówek dyplomatycznych zlokalizowanych w brytyjskiej stolicy, jak również za szereg kwestii związanych ze zwalczaniem terroryzmu. W marcu 2012 MPS liczyła 32 140 funkcjonariuszy, zatrudnia również ok. 13 tysięcy pracowników cywilnych. Dla porównania, żadna inna policja terytorialna w Anglii i Walii nie miała w tym czasie więcej niż 8 tysięcy policjantów, z kolei np. cała policja w Szkocji to ok. 23 tysiące osób. Na czele sił stoi Komisarz, którego formalnym tytułem jest Commissioner of Police of the Metropolis (Komisarz Policji Metropolii). Komisarz jest odpowiedzialny przed Królem, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i burmistrzem Londynu za pośrednictwem Mayor's Office for Policing and Crime (Biura Burmistrza ds. Policji i Przestępczości). Stanowisko komisarza po raz pierwszy objęli wspólnie Sir Charles Rowan i Sir Richard Mayne. Dama Cressida Dick została mianowana komisarzem w kwietniu 2017 roku. Instytucja posiada szereg nieformalnych nazw i skrótów, z których najczęstszą jest the Met. Met jest również określany jako Scotland Yard, co jest metonimią jej pierwotnej siedziby. Obecną siedzibą the Met jest New Scotland Yard, położona na Victoria Embankment.

Fragment artykułu z Wikipedii Metropolitan Police Service (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Metropolitan Police Service
Orchard Place, City of Westminster Millbank

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Metropolitan Police ServiceCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 51.498611 ° E -0.13305 °
placePokaż na mapie

Adres

Orchard Place

Orchard Place
SW1H 0BF City of Westminster, Millbank
Anglia, Wielka Brytania
mapOtwórz w Mapach Google

Flag of the Metropolitan Police Service (Charles III)
Flag of the Metropolitan Police Service (Charles III)
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Westminster
Westminster

Westminster – dzielnica środkowego Londynu, położona na terenie gminy City of Westminster, w przeszłości samodzielne miasto. Przybliżone granice dzielnicy stanowią ulice Vauxhall Bridge Road na południowym zachodzie, Birdcage Walk, Horse Guards Road i Northumberland Avenue na północy oraz rzeka Tamiza na wschodzie. Na terenie dzielnicy znajduje się m.in. Pałac Westminsterski, będący siedzibą brytyjskiego parlamentu i Opactwo Westminsterskie, a także siedziby brytyjskiego premiera (10 Downing Street), biura spraw zagranicznych (Foreign and Commonwealth Office), ministerstwa skarbu (HM Treasury), admiralicji, londyńskiej policji (Scotland Yard) oraz kontrwywiadu (MI5). Nieopodal znajduje się także Pałac Buckingham. Najstarsze ślady osadnictwa na terenie Westminsteru pochodzą z czasów rzymskich. Od 785 roku obszar ten należał do mnichów (nazwa dzielnicy oznacza w języku angielskim „zachodni klasztor”). W XI wieku Edward Wyznawca wzniósł tutaj pałac królewski oraz Opactwo Westminsterskie, które stało miejscem koronacji i pochówku większości angielskich a następnie brytyjskich monarchów. W Domesday Book (1086) Westminster jest wspomniany jako Aecclesia Sancti Petri Westmonasterii. W 1540 roku Westminster otrzymał status city. W 1547 roku pałac stał się siedzibą parlamentu. W 1834 roku niemal doszczętnie spłonął, jego odbudowa trwała do 1860 roku. W 1889 roku Westminster znalazł się w granicach nowo utworzonego hrabstwa County of London, wcześniej znajdując się na terenie hrabstwa Middlesex. Od 1965 roku jest częścią gminy City of Westminster, wchodzącej w skład Wielkiego Londynu. Na terenie dzielnicy oraz w jej sąsiedztwie znajduje się sześć stacji metra – Charing Cross, Embankment, Pimlico, St. James’s Park, Victoria oraz Westminster. Na południowy zachód od Westminsteru znajduje się dzielnica Pimlico, na zachód Victoria a na północ St. James’s Park oraz St. James’s.

Koronacja Elżbiety II
Koronacja Elżbiety II

Koronacja Elżbiety II – ceremonia koronacyjna królowej Elżbiety II z dynastii Windsorów. Odbyła się 2 czerwca 1953 roku w Opactwie Westminsterskim w Londynie. Elżbieta II wstąpiła na tron w wieku 25 lat po śmierci swojego ojca, Jerzego VI (6 lutego 1952); wkrótce potem została ogłoszona królową. W uroczystości, która odbyła się w St. James’s Palace, wzięli udział m.in. członkowie Tajnej Rady Wielkiej Brytanii i lord mer Londynu. Koronacja odbyła się ponad rok później ze względu na tradycję, zgodnie z którą po śmierci monarchy musi upłynąć odpowiedni czas przed zorganizowaniem takich uroczystości. Dało to również komisjom planistycznym odpowiednio długi czas na przygotowanie się do ceremonii. Podczas nabożeństwa Elżbieta złożyła przysięgę, została namaszczona krzyżmem przez arcybiskupa Canterbury, ubrana w szaty, przekazano jej również insygnia królewskie (berło i jabłko) oraz koronowano na królową Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii, Nowej Zelandii, Związku Południowej Afryki, Pakistanu i Cejlonu (obecnie Sri Lanka). Do momentu koronacji jej syna, Karola (2023) była to jedyna koronacja brytyjskiego monarchy transmitowana w pełni przez telewizję (w 1937, podczas koronacji Jerzego VI, kamery mogły rejestrować jedynie przejazd królewskiej karety ulicami stolicy). Polskim radiosłuchaczom ceremonię koronacyjną relacjonował korespondent Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, Tadeusz Nowakowski. Na pamiątkę tego wydarzenia ustanowiono Medal Koronacyjny Królowej Elżbiety II.