Zbiornik Czapnica

Skarb z Czapur – skarb odnaleziony w 1950 na terenie Czapur (powiat poznański).

Dom Heigelmannów – okazały dom wiejski, zlokalizowany w Czapurach przy ul. Poznańskiej, bezpośrednio przy drodze z Poznania do Rogalinka. Dom Heigelmannów, stojący bokiem do drogi, jest przykładem wybujałej architektury realizowanej przez bardzo zamożnych rolników, zamieszkujących wsie podpoznańskie, z których duża część miała korzenie bamberskie. Architektura obiektu nawiązuje do dworów wielkopolskiego ziemiaństwa. Cztery kolumny wspierają okazały portyk od północy, kryjący wejście paradne (drugie, gospodarcze znajduje się od strony podwórza i także ma zadaszenie, oparte na dwóch kolumnach). Domowi towarzyszą okazałe zabudowania gospodarcze - stajnia, stodoła, narzędziownia i inne. Przy ul. Poznańskiej 71 stoi inny dom bamberski, znacznie skromniejszy, także należący do członka rodziny i stanowiący ongiś całość z dużym gospodarstwem. Nieopodal stoi także wystawiona przez Heigelmannów kapliczka maryjna z 1871. Została zniszczona przez nazistów w 1941 i odbudowana w 1947 w nowej formie. Heigelmannowie byli rodziną wyjątkowo zamożną, posiadającą rozległe dobra ziemskie (głównie pola uprawne i pastwiska nadwarciańskie).

Czapury – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.

Czapury (od 1 I 1960 Babki) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Czapury z siedzibą GRN w Czapurach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie poznańskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 33/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Babki i Czapury ze zniesionej gminy Puszczykowo w powiecie poznańskim oraz obszar dotychczasowej gromady Daszewice (bez obszaru lasu Daszewice-Kamionki nr obrębu 45 o powierzchni 625,50 ha) ze zniesionej gminy Kórnik w powiecie śremskim w tymże województwie. Dla gromady ustalono 18 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960 w związku z przeniesieniem siedziby GRN z Czapur do Babek i zmianą nazwy jednostki na gromada Babki.

Most Lucjana Ballenstedta w Poznaniu – most drogowy na rzece Warcie. Pierwsza przeprawa w granicach administracyjnych miasta Poznania od południa – zgodnie z nurtem rzeki (wcześniejszy most znajduje się w Rogalinku). Następnymi mostami na północ są: kolejowy most Dębiński i drogowy most Przemysła I. Leży w ciągu wspólnego odcinka autostrady A2, dróg ekspresowych S5, S11 oraz tras europejskich E30 i E261. Łączy lewobrzeżne Osiedle Zielony Dębiec i miasto Luboń (węzeł Poznań Luboń), z prawobrzeżnym Osiedlem Krzesiny-Pokrzywno-Garaszewo (węzeł Poznań Krzesiny). Stanowi element południowej obwodnicy Poznania. Most ma 306 metrów długości i po 2 jezdnie po 18,09 metrów każda (3 pasy w każdym kierunku oraz pas awaryjny). Patronem mostu jest prof. Lucjan Ballenstedt – poznański budowniczy mostów. Do 2008 roku konstrukcja nosiła nazwę z błędną pisownią nazwiska patrona – Lucjana Ballenstaedta.

Stadion Miejski – stadion piłkarski, znajdujący się na terenie Poznania. Dojazd do niego możliwy jest tylko przez miasto Luboń, część zwaną starym Luboniem, przy ul. Rzecznej 2. Obiekt mieści się w sąsiedztwie rzeki Warty i ujęcia wody pitnej dla miasta Poznania (Dębina), a mecze domowe rozgrywa na nim zespół Luboński 1943 grający w Klasie A. W 2018 roku podjęto decyzję o renowacji obiektu.

Zespół dworski na Starołęce Wielkiej – zespół dworsko-folwarczny, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce Wielkiej, przy ul. Skoczowskiej róg Masztowej. Stanowi własność prywatną. Znajduje się w ruinie.

Zakłady Chemiczne Luboń – polskie przedsiębiorstwo branży chemicznej, produkujące nawozy oraz impregnaty do drewna, działające w Luboniu w latach 1914–2008.

Wielkopolskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Ziemniaczanego – przedsiębiorstwo zajmujące się przetwórstwem ziemniaczanym, mające siedzibę w Luboniu.

Południowa obwodnica Poznania – fragment autostrady A2, który stanowi południową obwodnicę miasta Poznania. Rozpoczyna się na węźle Poznań Zachód (okolice Głuchowa), gdzie łączy się z drogami ekspresowymi S5 oraz S11 (która jest zachodnią obwodnicą), a kończy na węźle Poznań Wschód (koło Nagradowic), gdzie łączy się z wschodnią obwodnicą miasta w ciągu S5. Odcinek południowej obwodnicy między węzłami Poznań Komorniki (na styku Poznania i Komornik) a Poznań Krzesiny (w poznańskich Krzesinach) jest czynny dla ruchu od 2003. Węzeł Poznań Zachód razem z odcinkiem drogi ekspresowej S11 tworzącym zachodnią obwodnicę Poznania został uruchomiony w dniu 4 czerwca 2012. Tego samego dnia oddano do użytku węzeł Poznań Wschód, razem z odcinkiem drogi ekspresowej S5 do Gniezna. Południowa obwodnica Poznania jest fragmentem koncesyjnego odcinka autostrady A2 Nowy Tomyśl – Konin, którym zarządza Autostrada Wielkopolska jednak fragment pomiędzy węzłami Poznań Komorniki (pierwotnie „Komorniki”) i Poznań Krzesiny (pierwotnie „Krzesiny”) został wybudowany przez GDDKiA ze środków publicznych. Przejazd południową obwodnicą Poznania jest bezpłatny. Prawie wszystkie węzły w ciągu obwodnicy są w pełni bezkolizyjne (typ WA) – wyjątkiem jest węzeł Poznań Luboń, który zbudowano jako częściowo kolizyjny (typ WB), sterowany sygnalizacją świetlną. Trasa na odcinku Poznań Komorniki – Poznań Luboń kilkukrotnie przekracza granicę między Poznaniem a Luboniem. Arteria posiada oświetlenie na wszystkich węzłach oraz ciągłe od węzła Poznań Komorniki do okolic wiaduktu w ciągu ulicy Ożarowskiej. W 2019 roku na przebudowywanym odcinku dokonano wymiany oświetlenia z lamp sodowych Philips SGS305/SGS306 na oświetlenie bazujące na LED. W lutym 2024 roku uruchomiono odcinkowy pomiar prędkości na odcinku między węzłami Poznań Komorniki i Poznań Krzesiny. Pomiar prędkości odbywa się w obu kierunkach.

Starołęka Wielka – południowa część Starołęki w Poznaniu, zlokalizowana nad Wartą, zwłaszcza wzdłuż ulicy Starołęckiej, w rejonie skrzyżowania z ulicą Głuszyna. Sąsiaduje z Marlewem, Minikowem oraz wsią Czapury (na południu) i miastem Luboń (na zachodzie, za Wartą). Przez teren Starołęki Wielkiej przepływają niewielkie cieki wodne: Czapnica i Rów Marlewski. Często zachodzą problemy z wyznaczeniem granicy między Starołęką Wielką i Marlewem – ściśle za osiedle Starołęka Wielka uważa się tylko północną jej część – na północ od autostrady, a poniżej ul. Jędrzejowskiej.

Wybuch dekstryny w Luboniu – eksplozja i pożar w budynku Oddziału Produkcji dekstryn należącego do Wielkopolskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu, które miały miejsce w nocy z 22 na 23 lutego 1972 (dokładnie o godz. 23:07). Wybuch był największą w skutkach materialnych i ofiarach katastrofą w dziejach Lubonia.