Czapury (gromada)

Czapury – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.

Dom Heigelmannów – okazały dom wiejski, zlokalizowany w Czapurach przy ul. Poznańskiej, bezpośrednio przy drodze z Poznania do Rogalinka. Dom Heigelmannów, stojący bokiem do drogi, jest przykładem wybujałej architektury realizowanej przez bardzo zamożnych rolników, zamieszkujących wsie podpoznańskie, z których duża część miała korzenie bamberskie. Architektura obiektu nawiązuje do dworów wielkopolskiego ziemiaństwa. Cztery kolumny wspierają okazały portyk od północy, kryjący wejście paradne (drugie, gospodarcze znajduje się od strony podwórza i także ma zadaszenie, oparte na dwóch kolumnach). Domowi towarzyszą okazałe zabudowania gospodarcze - stajnia, stodoła, narzędziownia i inne. Przy ul. Poznańskiej 71 stoi inny dom bamberski, znacznie skromniejszy, także należący do członka rodziny i stanowiący ongiś całość z dużym gospodarstwem. Nieopodal stoi także wystawiona przez Heigelmannów kapliczka maryjna z 1871. Została zniszczona przez nazistów w 1941 i odbudowana w 1947 w nowej formie. Heigelmannowie byli rodziną wyjątkowo zamożną, posiadającą rozległe dobra ziemskie (głównie pola uprawne i pastwiska nadwarciańskie).

Zbiornik Czapnica (także: Jezioro Czapnica) – zespół sztucznych zbiorników powyrobiskowych, zlokalizowanych na Starołęce Wielkiej w Poznaniu. Zbiorniki znajdują się pomiędzy ulicami Rydzową, Henryka Arctowskiego i Bronisława Malinowskiego, przy granicy z gminą Mosina. Na zespół składają się trzy zbiorniki na rzece Czapnicy o łącznej powierzchni 13,64 ha. Są zarybiane przez koło PZW Starołęka. Odbywają się tu zawody wędkarskie.

Skarb z Czapur – skarb odnaleziony w 1950 na terenie Czapur (powiat poznański).

Zakłady Chemiczne Luboń – polskie przedsiębiorstwo branży chemicznej, produkujące nawozy oraz impregnaty do drewna, działające w Luboniu w latach 1914–2008.

Pomnik Siewcy w Luboniu – pomnik usytuowany na terenie przyfabrycznego parku (współcześnie Park Siewcy), pomiędzy ulicami Armii Poznań, Romana Maya i Kolonia PZNF (Poznańskie Zakłady Nawozów Fosforowych) w Luboniu.

Wybuch dekstryny w Luboniu – eksplozja i pożar w budynku Oddziału Produkcji dekstryn należącego do Wielkopolskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu, które miały miejsce w nocy z 22 na 23 lutego 1972 (dokładnie o godz. 23:07). Wybuch był największą w skutkach materialnych i ofiarach katastrofą w dziejach Lubonia.

Wielkopolskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Ziemniaczanego – przedsiębiorstwo zajmujące się przetwórstwem ziemniaczanym, mające siedzibę w Luboniu.

Stadion Miejski – stadion piłkarski, znajdujący się na terenie Poznania. Dojazd do niego możliwy jest tylko przez miasto Luboń, część zwaną starym Luboniem, przy ul. Rzecznej 2. Obiekt mieści się w sąsiedztwie rzeki Warty i ujęcia wody pitnej dla miasta Poznania (Dębina), a mecze domowe rozgrywa na nim zespół Luboński 1943 grający w Klasie A. W 2018 roku podjęto decyzję o renowacji obiektu.

Luboń koło Poznania – stacja kolejowa w Luboniu, leżąca na południe od dębieckiego przystanku osobowego, na szlaku kolejowym Wrocław – Poznań. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca aglomeracyjnego.

Most Lucjana Ballenstedta w Poznaniu – most drogowy na rzece Warcie. Pierwsza przeprawa w granicach administracyjnych miasta Poznania od południa – zgodnie z nurtem rzeki (wcześniejszy most znajduje się w Rogalinku). Następnymi mostami na północ są: kolejowy most Dębiński i drogowy most Przemysła I. Leży w ciągu wspólnego odcinka autostrady A2, dróg ekspresowych S5, S11 oraz tras europejskich E30 i E261. Łączy lewobrzeżne Osiedle Zielony Dębiec i miasto Luboń (węzeł Poznań Luboń), z prawobrzeżnym Osiedlem Krzesiny-Pokrzywno-Garaszewo (węzeł Poznań Krzesiny). Stanowi element południowej obwodnicy Poznania. Most ma 306 metrów długości i po 2 jezdnie po 18,09 metrów każda (3 pasy w każdym kierunku oraz pas awaryjny). Patronem mostu jest prof. Lucjan Ballenstedt – poznański budowniczy mostów. Do 2008 roku konstrukcja nosiła nazwę z błędną pisownią nazwiska patrona – Lucjana Ballenstaedta.

Stary Luboń (niem. Luban, 1939–1943 Lobau) – północno-wschodnia część Lubonia, obejmująca dziś jedynie fragment dawnego obszaru wiejskiego Luboni. Zachodnia część obecnych granic Starego Lubonia pokrywa się ze wschodnimi krańcami historycznego Żabikowa, natomiast znaczny obszar po północnej stronie autostrady (Dębiec) jest dziś własnością Poznania. Stary Luboń to jedna z trzech (obok Żabikowa i Lasku) dzielnic miasta, nieposiadająca - podobnie jak dwie pozostałe - odrębności administracyjnej, która przywoływana jest jedynie do celów statystycznych, a także żyje w świadomości mieszkańców. W latach 1314–1793, 1919–1939 i 1946–1954 wieś Luboń administracyjnie należała do województwa poznańskiego, kolejno:I Rzeczypospolitej, II Rzeczypospolitej oraz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. 13 listopada 1954 roku, decyzją Prezesa Rady Ministrów o nadaniu wybranym gromadom praw miejskich, wraz z Żabikowem i Laskiem (gromada Luboń) wieś Luboń weszła w skład nowo powstałego miasta o tej samej nazwie. Jak donosi Słownik geograficzny Królestwa Polskiego: