Zakłady Chemiczne Luboń

Pomnik Siewcy w Luboniu – pomnik usytuowany na terenie przyfabrycznego parku (współcześnie Park Siewcy), pomiędzy ulicami Armii Poznań, Romana Maya i Kolonia PZNF (Poznańskie Zakłady Nawozów Fosforowych) w Luboniu.

Wybuch dekstryny w Luboniu – eksplozja i pożar w budynku Oddziału Produkcji dekstryn należącego do Wielkopolskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu, które miały miejsce w nocy z 22 na 23 lutego 1972 (dokładnie o godz. 23:07). Wybuch był największą w skutkach materialnych i ofiarach katastrofą w dziejach Lubonia.

Wielkopolskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Ziemniaczanego – przedsiębiorstwo zajmujące się przetwórstwem ziemniaczanym, mające siedzibę w Luboniu.

Luboń koło Poznania – stacja kolejowa w Luboniu, leżąca na południe od dębieckiego przystanku osobowego, na szlaku kolejowym Wrocław – Poznań. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca aglomeracyjnego.

Stary Luboń (niem. Luban, 1939–1943 Lobau) – północno-wschodnia część Lubonia, obejmująca dziś jedynie fragment dawnego obszaru wiejskiego Luboni. Zachodnia część obecnych granic Starego Lubonia pokrywa się ze wschodnimi krańcami historycznego Żabikowa, natomiast znaczny obszar po północnej stronie autostrady (Dębiec) jest dziś własnością Poznania. Stary Luboń to jedna z trzech (obok Żabikowa i Lasku) dzielnic miasta, nieposiadająca - podobnie jak dwie pozostałe - odrębności administracyjnej, która przywoływana jest jedynie do celów statystycznych, a także żyje w świadomości mieszkańców. W latach 1314–1793, 1919–1939 i 1946–1954 wieś Luboń administracyjnie należała do województwa poznańskiego, kolejno:I Rzeczypospolitej, II Rzeczypospolitej oraz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. 13 listopada 1954 roku, decyzją Prezesa Rady Ministrów o nadaniu wybranym gromadom praw miejskich, wraz z Żabikowem i Laskiem (gromada Luboń) wieś Luboń weszła w skład nowo powstałego miasta o tej samej nazwie. Jak donosi Słownik geograficzny Królestwa Polskiego:

Kościół św. Jana Bosko w Luboniu – jeden z czterech kościołów rzymskokatolickich w mieście Luboń. Mieści się przy ulicy Księdza Streicha, w dzielnicy Stary Luboń. Należy do dekanatu lubońskiego.

Parafia św. Jana Bosko w Luboniu – rzymskokatolicka parafia położona w północno-wschodniej części miasta. W przeszłości obszar jej działalności administrowała parafia św. Barbary w Żabikowie, z której to w 1935 roku wyodrębniono dzisiejszą jednostkę.

Stadion Miejski – stadion piłkarski, znajdujący się na terenie Poznania. Dojazd do niego możliwy jest tylko przez miasto Luboń, część zwaną starym Luboniem, przy ul. Rzecznej 2. Obiekt mieści się w sąsiedztwie rzeki Warty i ujęcia wody pitnej dla miasta Poznania (Dębina), a mecze domowe rozgrywa na nim zespół Luboński 1943 grający w Klasie A. W 2018 roku podjęto decyzję o renowacji obiektu.

Skarb z Czapur – skarb odnaleziony w 1950 na terenie Czapur (powiat poznański).

Dom Heigelmannów – okazały dom wiejski, zlokalizowany w Czapurach przy ul. Poznańskiej, bezpośrednio przy drodze z Poznania do Rogalinka. Dom Heigelmannów, stojący bokiem do drogi, jest przykładem wybujałej architektury realizowanej przez bardzo zamożnych rolników, zamieszkujących wsie podpoznańskie, z których duża część miała korzenie bamberskie. Architektura obiektu nawiązuje do dworów wielkopolskiego ziemiaństwa. Cztery kolumny wspierają okazały portyk od północy, kryjący wejście paradne (drugie, gospodarcze znajduje się od strony podwórza i także ma zadaszenie, oparte na dwóch kolumnach). Domowi towarzyszą okazałe zabudowania gospodarcze - stajnia, stodoła, narzędziownia i inne. Przy ul. Poznańskiej 71 stoi inny dom bamberski, znacznie skromniejszy, także należący do członka rodziny i stanowiący ongiś całość z dużym gospodarstwem. Nieopodal stoi także wystawiona przez Heigelmannów kapliczka maryjna z 1871. Została zniszczona przez nazistów w 1941 i odbudowana w 1947 w nowej formie. Heigelmannowie byli rodziną wyjątkowo zamożną, posiadającą rozległe dobra ziemskie (głównie pola uprawne i pastwiska nadwarciańskie).

Czapury – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.

Czapury (od 1 I 1960 Babki) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Czapury z siedzibą GRN w Czapurach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie poznańskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 33/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Babki i Czapury ze zniesionej gminy Puszczykowo w powiecie poznańskim oraz obszar dotychczasowej gromady Daszewice (bez obszaru lasu Daszewice-Kamionki nr obrębu 45 o powierzchni 625,50 ha) ze zniesionej gminy Kórnik w powiecie śremskim w tymże województwie. Dla gromady ustalono 18 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960 w związku z przeniesieniem siedziby GRN z Czapur do Babek i zmianą nazwy jednostki na gromada Babki.