Południowa obwodnica Poznania

Dom Muthów – zabytkowy, okazały dom wiejski wraz z ogrodem, zlokalizowany w Poznaniu na terenie Minikowa, przy ul. Ożarowskiej 40. Dawniej towarzyszyły mu zabudowania gospodarcze (nieistniejące). Wpisany do rejestru zabytków wraz z otaczającym go parkiem pod nr. A-315, 27 września 1989. Dom Muthów jest przykładem wybujałej architektury realizowanej przez bardzo zamożnych rolników, zamieszkujących wsie podpoznańskie, z których duża część miała korzenie bamberskie. Dziś na terenie miasta zachowało się bardzo niewiele takich budynków, a Dom Muthów z Minikowa należy do bardzo okazałych. Architektura obiektu nawiązuje do dworów wielkopolskiego ziemiaństwa. Dwie kolumny wspierają ganek z balkonem. W miejscu obecnego domu, w XVIII wieku, osiadła rodzina Ganowiczów. W pierwszym dziesięcioleciu XIX wieku teren ten otrzymał major Gustaw Meimer za mężny udział w wojnach napoleońskich. Zbudował dwór i zabudowania gospodarcze. W końcu XIX wieku całość założenia kupił Michał Drozdowski dla swojej córki Marii, jako posag małżeński z bambrem Wojciechem Muthem (ur. 1872). Muth rozbudował gospodarstwo, dokupił ziemię (do 126 ha) i przebudował dwór. W 1928 gospodarstwo odziedziczył jego syn – Marian, który poślubił Mirosławę Loga. Podczas II wojny światowej Muthowie zostali wysiedleni przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa. Po wojnie powrócili, ale ich majątek zajęło państwo. Osiedli więc w Toruniu. Zabudowania gospodarcze zajmowały różne przedsiębiorstwa (m.in. Szklarbud), a w końcu je rozebrano. Dom zamieszkiwały rodziny z kwaterunku. W domu tym mieszkał wybitny poznański chirurg prof. Janusz Sowier. Dom przebudowano, przemieszczając wejście ze strony południowej na północną.

Starołęka Wielka – południowa część Starołęki w Poznaniu, zlokalizowana nad Wartą, zwłaszcza wzdłuż ulicy Starołęckiej, w rejonie skrzyżowania z ulicą Głuszyna. Sąsiaduje z Marlewem, Minikowem oraz wsią Czapury (na południu) i miastem Luboń (na zachodzie, za Wartą). Przez teren Starołęki Wielkiej przepływają niewielkie cieki wodne: Czapnica i Rów Marlewski. Często zachodzą problemy z wyznaczeniem granicy między Starołęką Wielką i Marlewem – ściśle za osiedle Starołęka Wielka uważa się tylko północną jej część – na północ od autostrady, a poniżej ul. Jędrzejowskiej.

Zespół dworski na Starołęce Wielkiej – zespół dworsko-folwarczny, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce Wielkiej, przy ul. Skoczowskiej róg Masztowej. Stanowi własność prywatną. Znajduje się w ruinie.

Figura Matki Boskiej – figura Matki Boskiej zlokalizowana w Poznaniu, na Minikowie, przy ul. Baranowskiej 12. Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem na ręku na kolumnie stoi przed bamberskim gospodarstwem Schneiderów (pierwotnie Heigelmannów), stanowiąc element zabudowań tego zespołu. Gospodarstwo powstało w XIX wieku, a w latach 1912-1914 zostało rozebrane i wybudowane od nowa. Kolumnę o wysokości 4,5 metra ufundowało prawdopodobnie trzecie pokolenie Heigelmannów – Józef i Marianna w 1892. Pierwotnie ogrodzona była metalowym płotkiem, nie dochowanym do czasów obecnych. Okupanci hitlerowscy zdewastowali figurę, odrywając jej głowę. Szkodę naprawiono po wojnie. W latach 70. XX wieku kolumnę przeniesiono na teren gospodarstwa. Wcześniej stała przed płotem, ale kolidowała z poszerzeniem ulicy Baranowskiej. W rejestrze zabytków znajduje się od 1993 (nr 135B).

Fort I (Röder, Krzysztofa Żegockiego) – jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań. Znajduje się na Starołęce przy ulicy Książęcej.

Cmentarz parafialny św. Antoniego Padewskiego – cmentarz parafii św. Antoniego Padewskiego, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, przy ul. św. Antoniego.

Dom Schneiderów na Minikowie – dom wraz z gospodarstwem z XIX w., zlokalizowany przy ul. Minikowo 7 na Minikowie w Poznaniu.

Parafia pw. Świętego Antoniego Padewskiego w Poznaniu – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie Poznań-Starołęka. Została erygowana 22 stycznia 1924 roku dekretem arcybiskupa Edmunda Dalbora. Do parafii należy cmentarz św. Antoniego.

Kościół św. Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się przy ul. św. Antoniego na poznańskiej Starołęce.

Dom rodzinny Stefana Stuligrosza – budynek mieszkalny (kamienica), zlokalizowany w Poznaniu, przy ul. Starołęckiej 88 (Starołęka Wielka), po jej zachodniej stronie, na skarpie warciańskiej. Siedmioosiową kamienicę z wejściem na osi czwartej wzniesiono w 1911. 26 sierpnia 1920 urodził się tutaj dyrygent Stefan Stuligrosz. Na świat przyszedł w mieszkaniu swojej babci ze strony matki, ludowej śpiewaczki – Franciszki Węcławek (Błotnej). Według wspomnień matki, Marii Stuligrosz, Stefan [...] bardzo lubił przedstawienia. Zorganizował sobie kilkoro dzieciaków na górce, gdzieś na strychu, i odgrywali. Potem założył sobie chórek. Zdolności muzyczne to już w 8. roku życia okazywał. Przychodził do nas pan Kubacki i uczył go grać na skrzypcach. Potem, gdy Stuligroszowie zamieszkali w budynku Małeckiego przy Drodze Dębińskiej, młody Stuligrosz spędzał soboty i niedziele w domu na Starołęce, uczestnicząc w nabożeństwach w nowym wówczas kościele św. Antoniego Padewskiego. W 2009 na elewacji, przy wejściu odsłonięto okolicznościową tablicę pamiątkową.

Starołęka – dzielnica Poznania, na osiedlu samorządowym Starołęka-Minikowo-Marlewo. Położona jest nad wschodnim brzegiem rzeki Warty. Wieś duchowna Starołęka Mała, własność Klasztoru Karmelitów Trzewiczkowych w Poznaniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.

Młyn Braci Brummerów przy ul. Starołęckiej w Poznaniu (także Młyn Starołęcki Braci Brummerów – niem. Luisenheinmühle Gebr. Brummer) – nieistniejący młyn wraz ze spichlerzem usytuowany przy ul. Starołęckiej na Starołęce w Poznaniu.