Figura Matki Boskiej na Minikowie w Poznaniu

Dom Schneiderów na Minikowie – dom wraz z gospodarstwem z XIX w., zlokalizowany przy ul. Minikowo 7 na Minikowie w Poznaniu.

Fort Ia (Boyen, Krzysztofa Arciszewskiego) (oryg. Zwischenwerk Ia) – jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań. Znajduje się na Starołęce przy ulicy Gołężyckiej 32.

Parafia pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Poznaniu – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji poznańskiej w dekanacie Poznań-Rataje. Erygowana w 1995. Mieści się przy ulicy Fortecznej.

Dom Muthów – zabytkowy, okazały dom wiejski wraz z ogrodem, zlokalizowany w Poznaniu na terenie Minikowa, przy ul. Ożarowskiej 40. Dawniej towarzyszyły mu zabudowania gospodarcze (nieistniejące). Wpisany do rejestru zabytków wraz z otaczającym go parkiem pod nr. A-315, 27 września 1989. Dom Muthów jest przykładem wybujałej architektury realizowanej przez bardzo zamożnych rolników, zamieszkujących wsie podpoznańskie, z których duża część miała korzenie bamberskie. Dziś na terenie miasta zachowało się bardzo niewiele takich budynków, a Dom Muthów z Minikowa należy do bardzo okazałych. Architektura obiektu nawiązuje do dworów wielkopolskiego ziemiaństwa. Dwie kolumny wspierają ganek z balkonem. W miejscu obecnego domu, w XVIII wieku, osiadła rodzina Ganowiczów. W pierwszym dziesięcioleciu XIX wieku teren ten otrzymał major Gustaw Meimer za mężny udział w wojnach napoleońskich. Zbudował dwór i zabudowania gospodarcze. W końcu XIX wieku całość założenia kupił Michał Drozdowski dla swojej córki Marii, jako posag małżeński z bambrem Wojciechem Muthem (ur. 1872). Muth rozbudował gospodarstwo, dokupił ziemię (do 126 ha) i przebudował dwór. W 1928 gospodarstwo odziedziczył jego syn – Marian, który poślubił Mirosławę Loga. Podczas II wojny światowej Muthowie zostali wysiedleni przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa. Po wojnie powrócili, ale ich majątek zajęło państwo. Osiedli więc w Toruniu. Zabudowania gospodarcze zajmowały różne przedsiębiorstwa (m.in. Szklarbud), a w końcu je rozebrano. Dom zamieszkiwały rodziny z kwaterunku. W domu tym mieszkał wybitny poznański chirurg prof. Janusz Sowier. Dom przebudowano, przemieszczając wejście ze strony południowej na północną.

Kościół św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Poznaniu – rzymskokatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, przy ul. Fortecznej.

Cmentarz parafialny św. Antoniego Padewskiego – cmentarz parafii św. Antoniego Padewskiego, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, przy ul. św. Antoniego.

Cmentarz ewangelicki na Starołęce w Poznaniu – nieczynny cmentarz ewangelicki, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, na narożniku ulic Obodrzyckiej i Pochyłej.

Południowa obwodnica Poznania – fragment autostrady A2, który stanowi południową obwodnicę miasta Poznania. Rozpoczyna się na węźle Poznań Zachód (okolice Głuchowa), gdzie łączy się z drogami ekspresowymi S5 oraz S11 (która jest zachodnią obwodnicą), a kończy na węźle Poznań Wschód (koło Nagradowic), gdzie łączy się z wschodnią obwodnicą miasta w ciągu S5. Odcinek południowej obwodnicy między węzłami Poznań Komorniki (na styku Poznania i Komornik) a Poznań Krzesiny (w poznańskich Krzesinach) jest czynny dla ruchu od 2003. Węzeł Poznań Zachód razem z odcinkiem drogi ekspresowej S11 tworzącym zachodnią obwodnicę Poznania został uruchomiony w dniu 4 czerwca 2012. Tego samego dnia oddano do użytku węzeł Poznań Wschód, razem z odcinkiem drogi ekspresowej S5 do Gniezna. Południowa obwodnica Poznania jest fragmentem koncesyjnego odcinka autostrady A2 Nowy Tomyśl – Konin, którym zarządza Autostrada Wielkopolska jednak fragment pomiędzy węzłami Poznań Komorniki (pierwotnie „Komorniki”) i Poznań Krzesiny (pierwotnie „Krzesiny”) został wybudowany przez GDDKiA ze środków publicznych. Przejazd południową obwodnicą Poznania jest bezpłatny. Prawie wszystkie węzły w ciągu obwodnicy są w pełni bezkolizyjne (typ WA) – wyjątkiem jest węzeł Poznań Luboń, który zbudowano jako częściowo kolizyjny (typ WB), sterowany sygnalizacją świetlną. Trasa na odcinku Poznań Komorniki – Poznań Luboń kilkukrotnie przekracza granicę między Poznaniem a Luboniem. Arteria posiada oświetlenie na wszystkich węzłach oraz ciągłe od węzła Poznań Komorniki do okolic wiaduktu w ciągu ulicy Ożarowskiej. W 2019 roku na przebudowywanym odcinku dokonano wymiany oświetlenia z lamp sodowych Philips SGS305/SGS306 na oświetlenie bazujące na LED. W lutym 2024 roku uruchomiono odcinkowy pomiar prędkości na odcinku między węzłami Poznań Komorniki i Poznań Krzesiny. Pomiar prędkości odbywa się w obu kierunkach.

Osiedle robotnicze na Starołęce (Małej) – założenie osiedlowe dla robotników w Poznaniu na Starołęce.

Parafia pw. Świętego Antoniego Padewskiego w Poznaniu – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie Poznań-Starołęka. Została erygowana 22 stycznia 1924 roku dekretem arcybiskupa Edmunda Dalbora. Do parafii należy cmentarz św. Antoniego.

Kościół św. Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się przy ul. św. Antoniego na poznańskiej Starołęce.

Starołęka Wielka – południowa część Starołęki w Poznaniu, zlokalizowana nad Wartą, zwłaszcza wzdłuż ulicy Starołęckiej, w rejonie skrzyżowania z ulicą Głuszyna. Sąsiaduje z Marlewem, Minikowem oraz wsią Czapury (na południu) i miastem Luboń (na zachodzie, za Wartą). Przez teren Starołęki Wielkiej przepływają niewielkie cieki wodne: Czapnica i Rów Marlewski. Często zachodzą problemy z wyznaczeniem granicy między Starołęką Wielką i Marlewem – ściśle za osiedle Starołęka Wielka uważa się tylko północną jej część – na północ od autostrady, a poniżej ul. Jędrzejowskiej.