Pożar w Zakładach „Stomil” w Poznaniu (1972) – największy powojenny pożar w Poznaniu i jeden z większych pożarów obiektów przemysłowych w powojennej Polsce.
9 marca 1972 roku około godziny 21 w Poznańskich Zakładach Opon Samochodowych „Stomil” w magazynie mieszanek wybuchł pożar. Po kilku godzinach konstrukcja magazynu rozpadła się.
Pożar był gaszony przez jednostki straży pożarnej z Poznania oraz Szczecina, Torunia, Bydgoszczy, Łodzi, Wrocławia, Legnicy, Zielonej Góry, Koła; w akcji brali również udział słuchacze Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarnictwa z Warszawy i Szkoły Chorążych Pożarnictwa z Poznania, a także strażacy z Ochotniczych Straży Pożarnych, m.in. z Chełmc, Dobrzycy, Lubonia, Lwówka, Ostrowitego, Pleszewa, Połajewa, Sieroszewic, Strzałkowa, Witkowa oraz Ludowe Wojsko Polskie. Udział w akcji mieli też pracownicy dużych zakładów znajdujących się w Poznaniu: Fabryki Maszyn Żniwnych „Agromet”, POMETu, ZNTK, Alco-Centra i Lechii. Pożar ogółem gasiło 105 sekcji gaśniczych i 8 sekcji specjalnych.
Na miejsce przybyli sekretarze KW PZPR: Jerzy Zasada i Tadeusz Grabski oraz prezydent miasta Stanisław Cozaś.
12 marca udało się zlokalizować źródło pożaru i ograniczyć jego zasięg. Przez następne dni dogaszano pożar. Do gaszenia zużyto 165 ton środków gaśniczych.
Według oficjalnych danych jedynym poszkodowanym był strażak, który uległ zatruciu gazem. Pożar zniszczył magazyn mieszanek i część walcowni; straty oszacowano na 100 milionów złotych. Przyczyną pożaru było podpalenie przez jednego z pracowników, który miał zatarg z kierownikiem magazynu.
30 grudnia 1972 roku oddano do użytku odbudowaną walcownię; na uroczystość przybył wicepremier Franciszek Kaim i I sekretarz KW PZPR Jerzy Zasada. Nowe magazyny zakładu zbudowano w Karolinie.