Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Krakowie

Wyższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego – znajdujące się w Krakowie przy ul. Tynieckiej 39, seminarium duchowne Towarzystwa Świętego Franciszka Salezego kościoła rzymskokatolickiego. Łącznie formacja trwa 9 lat dla kandydatów na księży, a 6 lat dla braci zakonnych.

Most Zwierzyniecki w Krakowie – most na Wiśle oddany do użytku w 2001 roku. Most ma 157,92 metra długości i 23,7 metra szerokości. Jest mostem jednoprzęsłowym i składa się z trzech elementów: dwóch wiaduktów oraz mostu rzecznego o łącznej długości 213 metrów. Na moście w każdym kierunku prowadzą po 2 pasy ruchu samochodowego, a po bokach znajdują się chodniki dla pieszych oraz drogi rowerowe. Głównym zadaniem mostu jest odciążenie ruchu na moście Dębnickim znajdującym się na tzw. drugiej obwodnicy Krakowa. Budowę mostu oraz estakad dojazdowych zrealizowało przedsiębiorstwo Skanska.

Ulica Gontyna – ulica w Krakowie w dzielnicy VII Zwierzyniec, na Zwierzyńcu, na osiedlu Salwator. Łączy ulicę św. Bronisławy ze skrzyżowaniem tej samej ulicy z al. Jerzego Waszyngtona. Jest jednojezdniowa.

Dom społeczny na Osiedlu Robotniczym w Krakowie – budynek o funkcjach społecznych i kulturalnych, wybudowany w latach 1935–1937 na potrzeby powstającego w ówczesnej krakowskiej dzielnicy Dębniki Osiedla Robotniczego. Inicjatorem powstania budynku był Wojewódzki Związek Międzykomunalny Opieki Społecznej. Autorem projektu był Fryderyk Tadanier, we współpracy z inżynierem Michałem Zakrzewskim. Dom położony jest na rogu ul. Praskiej i ul. Pietrusińkiego. Budynek, stanowiący przykład architektury funkcjonalistycznej, ma kształt przenikających się brył. Jego formę podkreślają podziały horyzontalne uzyskane dzięki gęsto rozmieszczonym oknom, biegnącym pod nimi gzymsami oraz kolorystyce budynku (róż indyjski pomiędzy oknami, piaskowy w pozostałych częściach). W budynku mieściło się pierwotnie m.in. przedszkole i sklepy (na parterze), biblioteka z czytelnią, świetlica (na pierwszym piętrze), pokoje mieszkalne (na drugim piętrze). W parterowej części od strony ul. Pietrusińskiego mieściła się sala widowiskowa. W latach 1957–2005 w budynku działało w niej kino „Tęcza”. Współcześnie budynek nadal funkcje kulturalne - mieści się tutaj Teatr Praska 52 – filia Centrum Kultury Podgórza oraz filia Podgórskiej Biblioteki Publicznej. Znajduje się tutaj również siedziba rady i zarządu dzielnicy VIII Dębniki.

Osiedle Robotnicze w Krakowie – osiedle domów robotniczych przy ulicy Praskiej (w okresie budowy nosiła nazwę ul. Czarodziejskiej) w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki. Osiedle powstało z inicjatywy Towarzystwa Osiedli Robotniczych i miało przeciwdziałać brakowi mieszkań dla robotników. Część z mieszkań przekazano bezpłatnie robotnikom powyżej 50. roku życia zasłużonym w bojach o niepodległość kraju . Oryginalny projekt Stefana Piwowarczyka (a nie jak niektórzy uważają Fryderyka Tadaniera, który pełnił obowiązki kierownika budowy) przewidywał powstanie czternastu jednopiętrowych bloków. Osiedle miało realizować program existenzminimum, czyli zapewnienia podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Mieszkania miały powierzchnię 36 m², a w ich skład wchodziły pokój, kuchnia, przedpokój i łazienka. Budowę osiedla rozpoczęto w kwietniu 1935 w zachodniej części ówczesnej XI dzielnicy Dębniki, w pobliżu Wisły, jednak w oddaleniu od istniejącej zabudowy. Początkowo prace postępowały w dużym tempie, bo pierwsze 2 bloki oddano do użytku już w listopadzie tego samego roku. Budowę wstrzymano w 1938 ze względu na brak funduszy. W tym okresie powstało osiem budynków po nieparzystej stronie ulicy oraz dwa budynki po stronie parzystej. Na początku lat 1950. wszystkie bloki nadbudowano o jedno piętro oraz dobudowano trzy budynki i szkołę dopełniając pierwotny projekt osiedla, ingerując jednak w oryginalne bryły budynków. Przed wojną w ramach osiedla powstał również budynek Domu Społecznego (obecnie Dębnicki Ośrodek Kultury „Tęcza” oraz siedziba Rady Dzielnicy VIII Dębniki) z salą widowiskową, przedszkolem, biblioteką i sklepami. Stanowi on przykład architektury funkcjonalistycznej.

Salwator – niewielkie osiedle willowe z początku XX w. położone na zachód od centrum Krakowa na terenie dawnej wsi Zwierzyniec, obecnie wchodzące w skład Dzielnicy VII Zwierzyniec, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy. Salwator znajduje się na samym końcu długiego grzbietu, opadającego ku Wiśle, w miejscu, gdzie wpada do niej Rudawa. Osiedle to zajmuje szczytowe partie końcowego wzniesienia Pasma Sowińca, jego wschodniego masywu – Górę św. Bronisławy. W skład Salwatora wchodzą domy znajdujące się przy ulicach św. Bronisławy, Władysława Anczyca i Gontyna. U podnóża tego wzgórza znajduje się końcowa pętla tramwajowa o nazwie Salwator.

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 9 – zabytkowa willa znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy VII przy ul. W. Anczyca, na Salwatorze. Budynek został wzniesiony w latach 1910–1913. Zaprojektowany został przez Romana Bandurskiego. Willa wchodzi w skład Salwatora, którego układ urbanistyczny został wpisany 8 października 2019 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica św. Bronisławy – ulica w Krakowie, na Zwierzyńcu, na osiedlu Salwator w dzielnicy VII Zwierzyniec. Prowadzi łukowo stokiem końcowego wzniesienia masywu Góry św. Bronisławy.

Ulica Czarodziejska – ulica w Krakowie w dzielnicy VIII Dębniki, współcześnie łączy ulicę Tyniecką z ulicą Praską. Droga ta istniała w zachodniej części historycznych Dębnik jeszcze przed ich przyłączeniem do Krakowa w 1910. Nosiła ona wówczas nieoficjalną nazwę ulicy Twardowskiego - na cześć legendarnego Pana Twardowskiego. W 1917, nawiązując do poprzedniej nazwy, zmieniono ją na ulicę Czarodziejską. Powodem tej zmiany było istnienie innej ulicy Twardowskiego w sąsiedniej dzielnicy Zakrzówek. Historycznie ulica ta miała dłuższy przebieg dalej na zachód aż do ponownego połączenia z drogą do Tyńca - obecnie jest to zachodni odcinek ul. Praskiej. Do około 1951 cała obecna ul. Praska nosiła również nazwę ul. Czarodziejskiej. Na niektórych planach z lat 20. i 30. XX wieku przebieg ul. Czarodziejskiej wskazywany jest dalej na południe aż do Skałek Twardowskiego (obecna ul. Pietrusińskiego, wcześniej ul. Harcerska).

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 3 – zabytkowa willa znajdująca się przy ul. Władysława Anczyca, na osiedlu Salwator na Zwierzyńcu w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec. Budynek został wzniesiony w latach 1909–1912. Zaprojektowany został przez Romana Bandurskiego. W latach 60. XX wieku odbył się remont willi. Willa wchodzi w skład Salwatora, którego układ urbanistyczny został wpisany 8 października 2019 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 7 – zabytkowa willa znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy VII przy ul. W. Anczyca, na Salwatorze. Budynek został wzniesiony w latach 1910–1913. Zaprojektowany został przez Romana Bandurskiego. W 1926 roku w nieruchomości zamieszkał Jacek Malczewski, który tam również zmarł. W latach 70. XX wieku poddasze willi zostało zaadaptowane na cele mieszkalne. 25 lutego 1989 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 5 – zabytkowa willa znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy VII przy ul. W. Anczyca, na Salwatorze. Budynek został wzniesiony w latach 1910–1913. Zaprojektowany został przez Jana Wilczyńskiego i Alfreda Kramarskiego. W latach 60. XX wieku odbył się remont willi. Willa wchodzi w skład Salwatora, którego układ urbanistyczny został wpisany 8 października 2019 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.