Willa przy ulicy Władysława Anczyca 5 w Krakowie

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 3 – zabytkowa willa znajdująca się przy ul. Władysława Anczyca, na osiedlu Salwator na Zwierzyńcu w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec. Budynek został wzniesiony w latach 1909–1912. Zaprojektowany został przez Romana Bandurskiego. W latach 60. XX wieku odbył się remont willi. Willa wchodzi w skład Salwatora, którego układ urbanistyczny został wpisany 8 października 2019 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 7 – zabytkowa willa znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy VII przy ul. W. Anczyca, na Salwatorze. Budynek został wzniesiony w latach 1910–1913. Zaprojektowany został przez Romana Bandurskiego. W 1926 roku w nieruchomości zamieszkał Jacek Malczewski, który tam również zmarł. W latach 70. XX wieku poddasze willi zostało zaadaptowane na cele mieszkalne. 25 lutego 1989 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Salwator – niewielkie osiedle willowe z początku XX w. położone na zachód od centrum Krakowa na terenie dawnej wsi Zwierzyniec, obecnie wchodzące w skład Dzielnicy VII Zwierzyniec, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy. Salwator znajduje się na samym końcu długiego grzbietu, opadającego ku Wiśle, w miejscu, gdzie wpada do niej Rudawa. Osiedle to zajmuje szczytowe partie końcowego wzniesienia Pasma Sowińca, jego wschodniego masywu – Górę św. Bronisławy. W skład Salwatora wchodzą domy znajdujące się przy ulicach św. Bronisławy, Władysława Anczyca i Gontyna. U podnóża tego wzgórza znajduje się końcowa pętla tramwajowa o nazwie Salwator.

Willa przy ulicy Władysława Anczyca 9 – zabytkowa willa znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy VII przy ul. W. Anczyca, na Salwatorze. Budynek został wzniesiony w latach 1910–1913. Zaprojektowany został przez Romana Bandurskiego. Willa wchodzi w skład Salwatora, którego układ urbanistyczny został wpisany 8 października 2019 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica św. Bronisławy – ulica w Krakowie, na Zwierzyńcu, na osiedlu Salwator w dzielnicy VII Zwierzyniec. Prowadzi łukowo stokiem końcowego wzniesienia masywu Góry św. Bronisławy.

Kościół Najświętszego Salwatora – zabytkowy kościół rzymskokatolicki znajdujący się na Zwierzyńcu w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec przy ul. św. Bronisławy, na niewielkim wzgórzu stanowiącym wschodnie zakończenie masywu Góry św. Bronisławy. Od wezwania kościoła pochodzi nazwa znajdującego się obok osiedla Salwator.

Ulica Gontyna – ulica w Krakowie w dzielnicy VII Zwierzyniec, na Zwierzyńcu, na osiedlu Salwator. Łączy ulicę św. Bronisławy ze skrzyżowaniem tej samej ulicy z al. Jerzego Waszyngtona. Jest jednojezdniowa.

Kaplica św. Małgorzaty i św. Judyty – zabytkowa barokowa, drewniana kaplica znajdująca się na Zwierzyńcu w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec przy ul. św. Bronisławy 8. Leży na trasie Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej. Kaplica została odbudowana na miejscu poprzedniej, którą zniszczyły pożary w 1587 i 1656 roku. Powstała w XVII wieku, w latach 1689–1690, za ksieni Justyny Oraczowskiej. Konsekrowano ją pod wezwaniem św. Małgorzaty. W XIX wieku po raz pierwszy zaczęto łączyć ją z miejscem dawnych kultów pogańskich, tak jak wcześniej kościół parafialny Najświętszego Salwatora. Od tej pory przylgnęła do niej nazwa Gontyny. Wnętrza kaplicy zdobiły niegdyś trzy ołtarze: św. Małgorzaty, św. Heleny i Justyny, patronki ksieni Justyny Oraczowskiej. /Katalog Zabytków Sztuki w Polsce/ Obrazy przedstawiające sceny z życia bł. Bronisławy i portrety jej przodków. Obecnie istniejący budynek był wielokrotnie remontowany, a badania przeprowadzone przez Pracownie Konserwacji Konstrukcji Drewnianych w Warszawie potwierdziły, że jest kaplicą XVII wieczną. /Aldona Sudacka/ Obecnie kaplica jest otwarta i udostępniona do zwiedzania w okresie letnim od maja do końca września w dniach: czwartek, piątek, sobota w godzinach od 9.00– 13.00 i od 13.30 do 18.00 w niedzielę od 12.00 do 17.00. Zwiedzanie z przewodnikiem jest darmowe./Dorota Jasińska/ W końcu 2 kwietnia 2008 r. przed kaplicą od strony ulicy uroczyście poświęcono pomnik Jana Pawła II Czesława Dźwigaja, ufundowany przez infułata Jerzego Bryłę. Pomnik stanął w miejscu, skąd według tradycji ks. Karol Wojtyła, ruszył z młodzieżą akademicką na pieszą wycieczkę do Doliny Mnikowskiej, by tam uczestniczyć w Nieszporach odśpiewanych u stóp wizerunku Matki Bożej, namalowanej na skale.

Dom Zwierzyniecki (dawniej Zwierzyniecki Salon Artystyczny) – nieczynny oddział Muzeum Krakowa mieszczący się przy ulicy Królowej Jadwigi 41 na krakowskim Zwierzyńcu, u podnóża Góry św. Bronisławy, w pobliżu klasztoru ss. Norbertanek, kościoła Najświętszego Salwatora i kopca Kościuszki. Zajmuje się głównie mikrohistorią, bada i dokumentuje zmiany, jakie zaszły na terenach dawnych przedmieść Krakowa od chwili ich włączenia do miasta, organizuje wystawy czasowe poświęcone dziejom krakowskich przedmieść, krakowskim zwyczajom oraz wybitnym przedstawicielom lokalnej społeczności. Stałym mieszkańcem i opiekunem Domu Zwierzynieckiego jest czarny kot Włodek. Siedziba oddziału to typowa przedmiejska kamienica z przełomu XIX i XX wieku. Zbudowana została przez zwierzynieckiego murarza Jana Florczyka. Od lipca do sierpnia 1912 roku w mieszkaniu na piętrze zamieszkiwał wraz z rodziną rosyjski rewolucjonista Włodzimierz Ulianow, bardziej znany jako Lenin. Dla upamiętnienia tego faktu w 1970 roku otwarto tu ekspozycję Pierwsze mieszkanie Lenina w Krakowie. Od 1980 roku budynek był własnością Muzeum Lenina w Krakowie i funkcjonował jako jego filia, gdzie obok wystawy stałej (mieszkania Lenina) prezentowane były wystawy czasowe dotyczące ruchu robotniczego i rewolucji proletariackiej. W 1990 roku po zlikwidowaniu Muzeum Lenina budynek został przekazany Muzeum Krakowa. Początkowo obiekt pełnił funkcję magazynu muzealnego, a w latach 1991-1996 część sal wykorzystywał Teatr Ewy Demarczyk. W 1996 roku w wyniku porozumienia między Muzeum a Radą Dzielnicy VII Zwierzyniec i działającym pod jej opieką Zwierzynieckim Kołem Przyjaciół Sztuk Wszelkich, założonym przez krakowską malarkę Halinę Cieślińską-Brzeską, powstał tu Zwierzyniecki Salon Artystyczny, oddział Muzeum Krakowa. Oddział we współpracy z Kołem Przyjaciół organizował wystawy czasowe, na których prezentowano malarstwo, grafikę i rzeźbę miejscowych artystów. W 2009 roku zmieniono formułę działania oddziału, zrezygnowano z wystaw artystycznych na rzecz wystaw prezentujących historię Zwierzyńca. Od 2014 roku oddział nosi nazwę Dom Zwierzyniecki. Wystawa stała prezentuje wnętrze mieszkania na przedmieściu Krakowa na początku XX wieku. Wystawy czasowe opowiadają o historii krakowskich przedmieść, dawnych tradycjach i specyficznym folklorze miejskim. Oddział organizuje spotkania i wykłady historyczne oraz zajęcia edukacyjne dla dzieci. Cyklicznie organizuje wydarzenia kulturalne związane z przedmiejskimi tradycjami: wielkanocny Przystanek Emaus, podczas którego organizowany jest konkurs na najpiękniejsze drzewko emausowe, w oktawę Bożego Ciała spotkanie z Lajkonikiem – Konikiem Zwierzynieckim oraz wspólne kolędowanie przy choince ubranej w zabawki wykonane przez dzieci. Dom Zwierzyniecki pełni również rolę punktu informacji o Zwierzyńcu, gdzie można nabyć przewodniki, pamiątki oraz literaturę dotyczącą historii krakowskich przedmieść wydawanych nakładem Muzeum Krakowa.

Pomnik 250. rocznicy zwycięstwa pod Wiedniem – pomnik w formie kamienia pamiątkowego z tablicą znajdujący się w Krakowie na Półwsiu Zwierzynieckim w dzielnicy VII Zwierzyniec, na Błoniach, przy alei Ferdynanda Focha, poświęcony 250 rocznicy zwycięstwa pod Wiedniem. Na wysokim na 3,5 metra złomie wapienia jurajskiego, umieszczona jest tablica z następującą inskrypcją:

Kościół św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny oraz klasztorny norbertanek znajdujący się na Zwierzyńcu w Dzielnicy VII Zwierzyniec w Krakowie przy ul. Tadeusza Kościuszki 88. Wraz z przylegającym do niego klasztorem norbertanek tworzy największy po Wawelu kompleks zabytkowy miasta.

Wyższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego – znajdujące się w Krakowie przy ul. Tynieckiej 39, seminarium duchowne Towarzystwa Świętego Franciszka Salezego kościoła rzymskokatolickiego. Łącznie formacja trwa 9 lat dla kandydatów na księży, a 6 lat dla braci zakonnych.