place

Most Zwierzyniecki w Krakowie

Mosty i wiadukty drogowe w PolsceMosty i wiadukty w KrakowieMosty i wiadukty w Polsce oddane do użytku w latach 2001–2010Mosty nad Wisłą
Most Zwierzyniecki w Krakowie
Most Zwierzyniecki w Krakowie

Most Zwierzyniecki w Krakowie – most na Wiśle oddany do użytku w 2001 roku. Most ma 157,92 metra długości i 23,7 metra szerokości. Jest mostem jednoprzęsłowym i składa się z trzech elementów: dwóch wiaduktów oraz mostu rzecznego o łącznej długości 213 metrów. Na moście w każdym kierunku prowadzą po 2 pasy ruchu samochodowego, a po bokach znajdują się chodniki dla pieszych oraz drogi rowerowe. Głównym zadaniem mostu jest odciążenie ruchu na moście Dębnickim znajdującym się na tzw. drugiej obwodnicy Krakowa. Budowę mostu oraz estakad dojazdowych zrealizowało przedsiębiorstwo Skanska.

Fragment artykułu z Wikipedii Most Zwierzyniecki w Krakowie (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Most Zwierzyniecki w Krakowie
Generała Bohdana Zielińskiego, Kraków

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Linki zewnętrzne Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Most Zwierzyniecki w KrakowieCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.048889 ° E 19.906389 °
placePokaż na mapie

Adres

Most Zwierzyniecki

Generała Bohdana Zielińskiego
30-322 Kraków (Dębniki)
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

linkWikiData (Q223635)
linkOpenStreetMap (216600396)

Most Zwierzyniecki w Krakowie
Most Zwierzyniecki w Krakowie
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Osiedle Robotnicze w Krakowie
Osiedle Robotnicze w Krakowie

Osiedle Robotnicze w Krakowie – osiedle domów robotniczych przy ulicy Praskiej (w okresie budowy nosiła nazwę ul. Czarodziejskiej) w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki. Osiedle powstało z inicjatywy Towarzystwa Osiedli Robotniczych i miało przeciwdziałać brakowi mieszkań dla robotników. Część z mieszkań przekazano bezpłatnie robotnikom powyżej 50. roku życia zasłużonym w bojach o niepodległość kraju . Oryginalny projekt Stefana Piwowarczyka (a nie jak niektórzy uważają Fryderyka Tadaniera, który pełnił obowiązki kierownika budowy) przewidywał powstanie czternastu jednopiętrowych bloków. Osiedle miało realizować program existenzminimum, czyli zapewnienia podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Mieszkania miały powierzchnię 36 m², a w ich skład wchodziły pokój, kuchnia, przedpokój i łazienka. Budowę osiedla rozpoczęto w kwietniu 1935 w zachodniej części ówczesnej XI dzielnicy Dębniki, w pobliżu Wisły, jednak w oddaleniu od istniejącej zabudowy. Początkowo prace postępowały w dużym tempie, bo pierwsze 2 bloki oddano do użytku już w listopadzie tego samego roku. Budowę wstrzymano w 1938 ze względu na brak funduszy. W tym okresie powstało osiem budynków po nieparzystej stronie ulicy oraz dwa budynki po stronie parzystej. Na początku lat 1950. wszystkie bloki nadbudowano o jedno piętro oraz dobudowano trzy budynki i szkołę dopełniając pierwotny projekt osiedla, ingerując jednak w oryginalne bryły budynków. Przed wojną w ramach osiedla powstał również budynek Domu Społecznego (obecnie Dębnicki Ośrodek Kultury „Tęcza” oraz siedziba Rady Dzielnicy VIII Dębniki) z salą widowiskową, przedszkolem, biblioteką i sklepami. Stanowi on przykład architektury funkcjonalistycznej.