place

Krzyki-Partynice

Krzyki-Partynice
UlicaPoranna osiedleKrzyki
UlicaPoranna osiedleKrzyki

Krzyki-Partynice – osiedle administracyjne Wrocławia utworzone na terenie byłej dzielnicy Krzyki. Osiedle Krzyki-Partynice powstało na mocy uchwały Rady Miejskiej Wrocławia XX/110/91 wprowadzającej nowy system podziału administracyjnego Wrocławia, gdzie osiedla zastąpiły funkcjonujące do tej pory dzielnice. Osiedle obejmuje obszar dwóch dawnych wsi: Krzyków i Partynic przyłączonych do miasta w 1 kwietnia 1928 roku. Granice osiedla Krzyki-Partynice z osiedlami sąsiednimi stanowią: rzeka Ślęza, oddzielająca je od sąsiedniego osiedla Klecina, ulica Racławicka wyznaczająca granicę z osiedlem Grabiszyn-Grabiszynek, nasyp Towarowej Obwodnicy Wrocławia, po północnej stronie którego znajduje się osiedle Borek oraz ulice Agrestowa i Obrońców Poczty Gdańskiej wyznaczające granicę z osiedlem Ołtaszyn. Południowa granica osiedla jest jednocześnie administracyjną granicą miasta.

Fragment artykułu z Wikipedii Krzyki-Partynice (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Krzyki-Partynice
Wyścigowa, Wrocław Krzyki (Krzyki-Partynice)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Krzyki-PartyniceCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 51.062799 ° E 17.003553 °
placePokaż na mapie

Adres

Wyścigowa
53-004 Wrocław, Krzyki (Krzyki-Partynice)
województwo dolnośląskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

UlicaPoranna osiedleKrzyki
UlicaPoranna osiedleKrzyki
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Cmentarz na Krzykach

Cmentarz na Krzykach – nieczynny cmentarz znajdujący się przy ulicy Krzyckiej we Wrocławiu. Pierwsze próby utworzenia gminnego cmentarza ewangelickiego, dla mieszkańców podwrocławskich wsi Krzyki i Partynice, miały miejsce w roku 1878. W dniu 11 marca tegoż roku mieszkańcy wsi wykupili ziemie od prywatnych właścicieli i zwrócili się z prośbą o wytyczenie cmentarza w pobliżu drogi w miejscu której dziś biegnie ulica Krzycka. Inicjatywa mieszkańców spotkała się z odmową Śląskiego Konsystorza Ewangelickiego, który nakazał mieszkańcom tych wsi kontynuowanie pochówków na cmentarzach we Wrocławiu zarządzanych przez parafię Zbawiciela do której należeli. Ponowne próby otwarcia cmentarza miały miejsce po wybudowaniu nowego kościoła św. Jana i utworzeniu nowej parafii obejmującej obie wsie. Prośba wystosowana w roku 1915 do Śląskiego Konsystorza Ewangelickiego tym razem spotkała się z pozytywną reakcją. Nekropolię poświęcono 16 listopada 1915 roku, a od stycznia roku 1916 cmentarz był czynny pod nazwą Cmentarz św. Jana (niem. Friedhof St. Johannes), używano także podwójnej nazwy związanej z dawną przynależnością do parafii Zbawiciela – Cmentarz Zbawiciela – Cmentarz św. Jana (niem. Friedhof St. Salvator – Friedhof St. Johannes). Do roku 1945 cmentarz służył ewangelikom, po roku 1945 na cmentarzu chowani byli również katolicy. Ze względu na niewielka powierzchnię – około 0,5 ha, pola grzebalne zostały praktycznie zapełnione w latach pięćdziesiątych XX wieku. Obecnie cmentarz jest nieczynny i mocno zaniedbany. Wśród nagrobków znajduje się kilka sprzed roku 1945 z inskrypcjami w języku niemieckim, które przetrwały masową likwidację niemieckich cmentarzy we Wrocławiu, w latach sześćdziesiątych XX wieku. Również zaorano na połowie cmentarza nagrobki polskie.