Wrocław Partynice

Unfold.vc S.A. (dawniej Venture Inc S.A., Venture Incubator) – polski fundusz inwestycyjny typu venture capital, publicznie notowany na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Działalność funduszu polega na kapitałowym i merytorycznym wspieraniu perspektywicznych projektów z obszaru nowych technologii, na różnych etapach rozwoju, w tym w fazach: (i) przedzalążkowym (pre-seed); (ii) zalążkowym (seed), oraz (iii) wczesnego rozwoju (startup). Główną specjalizację stanowią inwestycje w spółki bioinformatyczne oraz z sektora IT na wczesnym etapie rozwoju, działających głównie w modelu SaaS (Software as a Service), który pozwala na skalowanie biznesu i osiągania bardzo wysokich marż i dynamik wzrostu.

Text S.A. (dawniej LiveChat Software S.A.) – polskie przedsiębiorstwo informatyczne z siedzibą we Wrocławiu; producent oprogramowania komunikacyjnego dla biznesu. Przedsiębiorstwo powstało w 2002 roku jako Livechat Sp. z o.o., a od października 2007 roku jest spółką akcyjną. W 2011 roku spółka otworzyła oddział w Północnej Karolinie w Stanach Zjednoczonych.

Cmentarz Oficerów Radzieckich we Wrocławiu – wojenna nekropolia oficerów radzieckich poległych lub zmarłych w wyniku ran i chorób odniesionych w czasie oblężenia Wrocławia w roku 1945. Pochowano tu 763 radzieckich oficerów, w tym 69 nieznanych z imienia i nazwiska, pochodzących głównie z 6. Armii I Frontu Ukraińskiego pod dowództwem gen. Władimira Głuzdowskiego. Wśród pochowanych znajdują się także dwaj niemieccy antyfaszyści: Horst Viedt i Josef Wagner, którzy zginęli podczas akcji dywersyjnej 6 maja 1945. Cmentarz bywa często nazywany „cmentarzem żołnierzy radzieckich”. Jest to błąd, gdyż żołnierze (nie oficerowie), polegli w tym samym okresie, pochowani są w innym miejscu Wrocławia (Cmentarz Żołnierzy Radzieckich na Skowroniej Górze).

Krzyki-Partynice – osiedle administracyjne Wrocławia utworzone na terenie byłej dzielnicy Krzyki. Osiedle Krzyki-Partynice powstało na mocy uchwały Rady Miejskiej Wrocławia XX/110/91 wprowadzającej nowy system podziału administracyjnego Wrocławia, gdzie osiedla zastąpiły funkcjonujące do tej pory dzielnice. Osiedle obejmuje obszar dwóch dawnych wsi: Krzyków i Partynic przyłączonych do miasta w 1 kwietnia 1928 roku. Granice osiedla Krzyki-Partynice z osiedlami sąsiednimi stanowią: rzeka Ślęza, oddzielająca je od sąsiedniego osiedla Klecina, ulica Racławicka wyznaczająca granicę z osiedlem Grabiszyn-Grabiszynek, nasyp Towarowej Obwodnicy Wrocławia, po północnej stronie którego znajduje się osiedle Borek oraz ulice Agrestowa i Obrońców Poczty Gdańskiej wyznaczające granicę z osiedlem Ołtaszyn. Południowa granica osiedla jest jednocześnie administracyjną granicą miasta.

Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny we Wrocławiu – znajduje się w dekanacie Wrocław Krzyki w archidiecezji wrocławskiej. Jej proboszczem jest ks. Marek Michalik. Obsługiwana przez kapłanów archidiecezjalnych. Erygowana w 1994. Mieści się przy ulicy Agrestowej.

Skórnik (niem. Riemannhöhe) - sztuczne utworzone wzniesienie, przy ulicy Koszyckiej, na osiedlu Partynice we Wrocławiu o wysokości bezwzględnej 129 m n.p.m., zachowane w postaci szczątkowej. Skórnik powstał pod koniec XIX wieku z nadwyżek gruntu przeznaczonego do budowy nasypu Towarowej Obwodnicy Wrocławia, w tym samym czasie co Mała Sobótka i Wzgórze Bendera. Inicjatorem utworzenia sztucznego wzgórza, tak jak w przypadku innych kopców wzdłuż linii, było Breslauer Verschönerungsverein - Wrocławskie Towarzystwo Upiększania. Wzgórze od początku pełniło funkcje rekreacyjne, głównie zimą, kiedy było wykorzystywane jako górka saneczkowa. Na szczycie ustawiono drewniany pawilon, zniszczony w latach późniejszych i nigdy potem nieodbudowany. Niemiecka nazwa wzgórza została nadana dla upamiętnienia aktywisty Breslauer Verschönerungsverein - zmarłego 11 listopada 1905 roku kupca Paula Riemanna. Pod koniec lat 60. XX wieku, w czasie budowy osiedla domów jednorodzinnych, usunięto znaczną część ziemi, z której zostało usypane wzgórze Skórnik. Obecnie nie posiada ono walorów rekreacyjnych ani widokowych.

Budynek Polskiego Radia Wrocław – budynek rozgłośni radiowej Polskie Radio Wrocław SA, dawniej rozgłośnia Schlesische Funkstunde AG., znajdujący się przy alei Karkonoskiej 10 we Wrocławiu. Budynek został wzniesiony w 1925 roku przez firmę Telefunken dla prywatnej spółki akcyjnej Slesische Funkstunde założonej w kwietniu 1924 roku. Firma zarządzała jednym z dziewięciu okręgów radiowych, w centrum którego znajdował się Breslau. Pierwotnie spółka zajmowała pomieszczenia w gmachu Wyższego Urzędu Górniczego przy Hindenburgplatz (obecnie Powstańców Śląskich 20). Po wybudowaniu budynku radia i przeniesieniu się do niego rozgłośnia Slesische Funkstunde AG była pierwszą w Niemczech rozgłośnią posiadającą samodzielną siedzibę oraz największe i najnowocześniejsze studio.

Muzeum Radia Wrocław – muzeum działające przy rozgłośni Radia Wrocław w budynku Polskiego Radia przy ul. Karkonoskiej 10 we Wrocławiu. Muzeum zostało założone w 2001 roku z inicjatywy Jerzego Rezlera – byłego realizatora dźwięków. W ramach wystawy prezentowane są przedmioty związane z historią radiofonii: radioodbiorniki, mikrofony, aparatura pomiarowa, emisyjna i odsłuchowa oraz inne wyposażenie studia radiowego, a także pamiątki po wrocławskich radiowcach. Istnieje również możliwość odsłuchania niemieckich i polskich audycji radiowych, zgromadzonych w tutejszej Taśmotece.

Wzgórze Bendera (niem. Benderhöhe) – sztuczne utworzone wzniesienie w Parku Południowym we Wrocławiu o wysokości bezwzględnej 131 m n.p.m. Po roku 1945 przez długi czas wzgórze nie miało swojej nazwy, ostatnio jednak coraz powszechniej używano nazwy, która była tłumaczeniem nazwy niemieckiej, w związku z czym temat nadania mu nazwy „Wzgórza Bendera” pojawił się w interpelacji radnego Sebastiana Lorenca z 18 sierpnia 2013 r.. Wzgórze Bendera powstało w czasie budowy nasypu kolejowej obwodnicy towarowej, z niewykorzystanych nadwyżek ziemi. W tym samym czasie zakładano Park Południowy, którego twórcy postanowili urządzić z tego materiału wzgórze z ogrodem roślin górskich. Na szczycie umieszczono tu imitujące górski krajobraz głazy narzutowe, a wśród zimozielonych drzew i krzewów posadzono sosny, świerki i jałowce; obok nich znajdują się tu też typowe dla górskich terenów buki. Na szczycie wzgórza w 1898 r. wybudowano altanę z drewna modrzewiowego, nazywaną pawilonem von Wallenberga (spłonęła w nocy 7/8 sierpnia 2018, ale została w 2022 roku odbudowana), z której można było oglądać panoramę Wrocławia oraz Masywu Ślęży. Dziś ze względu na rozrost drzew wzgórze nie posiada już walorów widokowych. Nazwa wzgórza została nadana na cześć nadburmistrza Georga Bendera za jego zasługi włożone w rozwój Wrocławia.

Parafia św. Ojca Pio z Pietrelciny we Wrocławiu znajduje się w dekanacie Wrocław Krzyki w archidiecezji wrocławskiej. Proboszczem parafii jest ksiądz dr Piotr Janusz. Erygowana w 2007.

Pomnik Fryderyka Chopina we Wrocławiu – pomnik znajdujący się we Wrocławiu w Parku Południowym, został wzniesiony dla upamiętnienia pobytów i występu Fryderyka Chopina we Wrocławiu (koncert publiczny w 1830 roku). Autorem rzeźby jest Jan Kucz. Pomnik został odsłonięty 5 września 2004 roku.

Ołtaszyn (niem. Oltaschin, od 1937 do 1945 Herzogshufen, w pierwszych latach po II wojnie światowej Ołtarzyn) – osiedle leżące w południowej części Wrocławia. Ołtaszyn od strony południowej sąsiaduje z wsią Wysoka (wzdłuż polnej drogi), od północy sięga do linii kolejowej Wrocław – Kobierzyce, od wschodu sąsiaduje z Wojszycami (w linii ulic: Świt, Nenckiego, Gałczyńskiego i Grota-Roweckiego), od zachodu natomiast z Partynicami (w linii ulic: Agrestowej i Obrońców Poczty Gdańskiej).