Bank i Monument

Royal Exchange (z ang. „Giełda Królewska”) – XIX-wieczny klasycystyczny budynek w londyńskim City, dawniej mieszczący giełdę towarowo-finansową, która stanowiła komercyjne centrum Londynu. Współcześnie w budynku znajduje się luksusowa galeria handlowa. Budynek położony jest u zbiegu ulic Cornhill i Threadneedle Street, z głównym wejściem wychodzącym na skrzyżowanie Bank. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się gmach Banku Anglii.

Muzeum Banku Anglii jest placówką ekspozycyjno-edukacyjną Banku Anglii w City of London. Muzeum przedstawia historię Banku Anglii i sławnych osób z nim związanych. W kolekcji muzeum znajdują się m.in. monety, banknoty, sztabki złota i obrazy.

Bank Anglii (ang. Bank of England) – bank centralny Wielkiej Brytanii. Bank Anglii pełni rolę doradcy rządowego w sprawach polityki pieniężnej i, na ile to możliwe, stabilizuje walutę, ustalając odpowiednie stopy procentowe. Do jego klientów należą też banki komercyjne oraz banki centralne innych państw. W podziemnych skarbcach przechowywane są narodowe rezerwy złota. W innym bezpiecznym miejscu poza Londynem bank ten nadzoruje drukowanie banknotów. Bank został utworzony w 1689 roku. Na początku był podmiotem prywatnym. W 1946 roku został upaństwowiony przez rząd Clementa Attleego.

Lombard Street – ulica w centralnym Londynie, w City of London, niegdyś główne centrum finansowe brytyjskiej stolicy. Ulica prowadzi od skrzyżowania Bank na zachodzie do skrzyżowania z Gracechurch Street na wschodzie. Ulica od średniowiecza związana była z bankowością. Jej nazwa pochodzi od lombardzkich kupców, którzy osiedli tu w XII lub XIII wieku, podejmując się działalności bankowej. W formie Lumbardstret nazwa odnotowana została w 1318 roku. Przy ulicy mieściły się dawniej siedziby wielu brytyjskich banków, w tym Barclays oraz Lloyds. Wzdłuż ulicy dominuje zabudowa biurowa, najbliższe okolice do dziś są obszarem koncentracji sektora finansowego; nieopodal znajduje się m.in. siedziba Banku Anglii. W domu przy tej ulicy w 1688 roku urodził się poeta Alexander Pope.

The British United Provident Association Limited (Bupa) – brytyjska międzynarodowa grupa oferująca usługi z zakresu opieki zdrowotnej i ubezpieczeń zdrowotnych, założona w 1947 roku, z siedzibą w Londynie. Obsługuje około 43 milionów klientów w 190 krajach, w tym w Polsce. Przedsiębiorstwo nie posiada akcjonariuszy, a wypracowane zyski są reinwestowane w działalność na rynku usług medycznych.

Prudential plc – brytyjskie przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe z siedzibą w Londynie. Zostało założone w 1848 roku pod nazwą „The Prudential Mutual Assurance Investment and Loan Association”. Przedsiębiorstwo jest notowane na giełdach papierów wartościowych w Londynie (wchodząc w skład FTSE 100), Hongkongu, Nowym Jorku i Singapurze.

Mitreum w Londynie – rzymska świątynia poświęcona bogu Mitrze – mitreum, której pozostałości zostały odkryte w 1954 roku w Walbrook na terenie City of London. Dwukrotnie rekonstruowana i przenoszona, obecnie znajduje się w podziemiach gmachu europejskiej centrali agencji prasowej Bloomberg, udostępniona dla zwiedzających.

Monument to the Great Fire of London zwany prościej The Monument. Jest to najwyższa wolnostojąca kamienna kolumna na świecie. Upamiętnia ona Wielki pożar Londynu, który miał miejsce w 1666 roku. Znajduje się w City na skrzyżowaniu Monument Street i Fish Street Hill.

Cannon Street Station – stacja kolejowa i jednocześnie stacja metra w Londynie, w City of London, w Anglii.

Tower 42 – wieżowiec w Londynie, w Wielkiej Brytanii, o wysokości 183 metrów. Budynek został otwarty w 1979 i posiada 47 kondygnacji. Budynek był bardzo kontrowersyjnym projektem. Poprzednio w Londynie obowiązywało dużo restrykcji co do wysokości budynków i analogiczne do wówczas powstających w innych centrach finansowych jak Nowy Jork nie mogły zostać zbudowane w Londynie. Wynikało to z tradycji i historii która w UK jest bardzo ważna. Dlatego jest też nazywany pierwszym wieżowcem Londynu lub pierwszym nowoczesnym wieżowcem. Ostatecznie jednak oficjalnego otwarcia dokonała królowa Elżbieta II w czerwcu 1981. W momencie otwarcia został siedzibą banku NatWest i stąd jego nazwa NatWest Tower. Tytuł najwyższego budynku Londynu miał przez prawie dekadę do czasu otwarcie 1 Canada Square w 1990 (na terenie Canary Wharf). Budynek ma wysoko umieszczone panele LED(dodane później) i m.in. wyświetlano na nich symbol olimpijski podczas IO 2012. W budynku znajduje się też luksusowa restauracja z widokiem na Londyn(na 24 piętrze), posiadająca gwiazdkę Michelina.Przykładowa cena dania głównego w 2020 wynosi 37 GBP (ok. 182,77 złotych), podczas gdy zarobki minimalne w Wielkiej Brytanii dla etatowego pracownika powyżej 25 lat to £8.72 na godzinę(ok. 43,07 złotych na godzinę, w przybliżeniu 6891,94 złotych miesięcznie przy typowym etacie).

20 Fenchurch Street – wieżowiec w londyńskim City, zlokalizowany przy Fenchurch Street. Budynek ma charakterystyczną rozszerzającą się ku górze sylwetkę, której zawdzięcza swoją potoczną nazwę – Walkie-Talkie. Parter budynku, o powierzchni około 1600 m², przeznaczony jest pod działalność handlową. Na wyższych kondygnacjach znajduje się przestrzeń biurowa. Na trzech najwyżej położonych piętrach znajduje się publicznie dostępny ogród i obiekty gastronomiczne. Zbudowany w latach 2009–2014 biurowiec liczy 160 m wysokości i 38 kondygnacji – 36 nad poziomem terenu i dwie podziemne. W 2019 roku był to 13. pod względem wysokości budynek w Londynie, a 14. w Wielkiej Brytanii. Jego projektantem był urugwajski architekt Rafael Viñoly. Stylistyka wieżowca spotkała się z mieszanymi reakcjami londyńczyków i specjalistów branżowych. W 2015 roku biurowiec został laureatem nagrody Carbuncle Cup, przyznawanej corocznie przez czasopismo architektoniczne Building Design „najbrzydszemu budynkowi w Wielkiej Brytanii”. W 2013 roku nieukończony jeszcze wieżowiec stał się przedmiotem nagłośnionego medialnie incydentu. Południowa fasada przeszklonego budynku odbijała światło słoneczne, kierując je skoncentrowane na okoliczne ulice, topiąc elementy karoserii zaparkowanych samochodów, przypalając asortyment na wystawach sklepowych i wyrządzając innego rodzaju szkody. By temu zapobiec na oknach wieżowca wkrótce zainstalowano łamacze świateł. Od 2017 roku właścicielem wieżowca jest hongkoński konglomerat Lee Kum Kee, który zakupił go od poprzedniego właściciela za kwotę £1,3 mld.

County of London – byłe hrabstwo w Anglii, obejmujące Londyn (w graniach zbliżonych do obecnego Londynu Wewnętrznego), istniejące w latach 1889-1965. W 1961 roku hrabstwo liczyło 3 200 484 mieszkańców. Hrabstwo utworzone zostało w 1889 roku na pograniczu hrabstw Middlesex, Surrey i Kent. W 1965 roku zastąpione zostało przez region i hrabstwo ceremonialne Wielki Londyn.