Pentonville

Pentonville Road – ulica w centralnym Londynie, biegnąca wzdłuż południowego skraju dzielnicy Pentonville, w gminie Islington. Ulica prowadzi w linii prostej od okolicy dworca kolejowego King′s Cross na zachodzie do dawnego pubu i hotelu The Angel na wschodzie. Jej przedłużenie w kierunku zachodnim stanowi Euston Road, a wschodnim – City Road. Stanowi część wewnętrznej obwodnicy Londynu (Inner Ring Road).

London Canal Museum – muzeum techniki w Londynie, w rejonie stacji King’s Cross. Placówka gromadzi i eksponuje zbiory o historii londyńskich kanałów, żeglugi rzecznej i portach.

The Angel – dawny pub i hotel w Londynie, położony na północnym skraju centrum, na terenie gminy Islington, obecnie budynek biurowo-usługowy, zabytek klasy II. Ważny punkt orientacyjny, za sprawą którego cały okoliczny obszar nazywany jest Angel. Nazwę tę nosi także pobliska stacja metra.

St. Pancras – część Londynu, leżąca w gminie London Borough of Camden. St. Pancras jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Sanctus Pancratius. W dzielnicy znajduje się międzynarodowy dworzec kolejowy St Pancras International, z którego dostępne są połączenia do Paryża.

Angel – stacja metra londyńskiego, położona w dzielnicy Islington. Została otwarta w roku 1901. W 1992 przeszła przebudowę. Zatrzymują się na niej pociągi Northern Line. Prowadzące na stacje schody ruchome są tak wyprofilowane, że choć różnica poziomów wynosi 27,4 m, to mają aż 60 m długości. Obecnie ze stacji korzysta ok. 16,6 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej.

King’s Cross Station – dworzec kolejowy w centralnym Londynie, w dzielnicy King’s Cross, położony na wschodnim krańcu ulicy Euston Road. Budynek dworca pochodzi z 1852 roku i jest zabytkiem klasy I. Znajduje się w nim 11 peronów. W 2005 roku stacja obsłużyła 49,137 mln pasażerów. W jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się dworzec St Pancras International. 18 listopada 1987 doszło na tej stacji do tragicznego w skutkach pożaru, w wyniku którego zginęło 31 osób. 7 lipca 2005 roku na stacji metra pod dworcem stacji miał miejsce zamach bombowy – jeden z serii ataków na londyński system transportu. Stacja jest obecnie eksploatowana przez czterech przewoźników, dla wszystkich pełni on rolę krańca ich tras. First Hull Trains jeździ stąd do Hull, zaś Grand Central Railway do Sunderlandu. East Coast oferuje szybkie połączenia do szeregu miast, m.in. Peterborough, Doncaster, Leeds, Yorku, Darlington, Durham, Newcastle, Edynburga, Glasgow, Dundee, Aberdeen i Inverness. Natomiast korzystając z usług First Capital Connect, można dostać się do północnego Londynu oraz hrabstw Cambridgeshire, Hertfordshire i Bedfordshire.

British Ecological Society (BES) – stowarzyszenie naukowe z siedzibą w Londynie, zrzeszające osoby zainteresowane ekologią. Zostało założone w roku 1913 – jest najstarsze na świecie. Pierwszym prezesem BES był sir Arthur George Tansley, twórca pojęcia „ekosystem”. Współcześnie siedzibą BES jest Charles Darwin House. Stowarzyszenie od 100 lat promuje ekologię w jej najszerszym znaczeniu – wspiera badania naukowe w tej dziedzinie, zajmuje się popularyzowaniem ekologii, edukacją ekologiczną i zastosowaniami wiedzy ekologicznej w ochronie środowiska.

City Law School (dawniej Inns of Court School of Law) – jedno z pięciu kolegiów wchodzących w skład City University of London. Kolegium specializuje się w naukach prawnych. Obecnie skupia ok. 2000 studentów, z czego ok. 900 osób stanowią magistranci i doktoranci.

King’s Cross – dzielnica w środkowym Londynie, na pograniczu gmin Camden i Islington, położona około 2 km na północny zachód od historycznego centrum miasta (City of London). Nazwa King’s Cross („skrzyżowanie królewskie”) pierwotnie nadana została skrzyżowaniu dróg Euston Road, Pentonville Road i Gray's Inn Road, na środku którego w 1830 roku wzniesiono pomnik króla Jerzego IV. Budowa pomnika miała podnieść prestiż tych okolic i poprawić bezpieczeństwo na skrzyżowaniu, na którym zbiegało się siedem ulic. Według doniesień ówczesnej prasy pomnik był szpetny, pozbawiony walorów artystycznych i wykonany z najtańszych materiałów, a sam król nie był postacią popularną. Z tego też względu pomnik został rozebrany w 1842 roku (cokół przetrwał do 1845 roku). Mimo to nazwa King’s Cross przylgnęła zarówno do skrzyżowania jak i otaczającego ją obszaru. Wcześniej obszar ten nosił nazwę Battle Bridge (dosł. „most bitewny”). Według obiegowej opinii nazwa ta wzięła się od rzekomo rozegranej w tym miejscu bitwy między Celtami pod dowództwem Budyki a Rzymianami. W rzeczywistości nazwa ewoluowała na przestrzeni wieków od Bradeford (1207), przez Bradefordebrigge (ok. 1387) i Batford Bridge (1625), a pierwotnie oznaczała „szeroki bród” lub „most nad szerokim brodem”, który znajdował się na płynącej tutaj rzece Fleet. W połowie XVIII wieku Battle Bridge było niewielką miejscowością, a większą część obecnej dzielnicy King’s Cross zajmowały pola. Na początku XIX wieku w okolicach znajdowały się hałdy popiołu i składowiska odpadów. Miejsce to miało reputację uczęszczanego przez złodziei i morderców. Zmiana nazwy na King’s Cross miała pomóc w zmianie jego wizerunku. Duża część dzielnicy zabudowana została od lat 20. do 60. XIX wieku. Miała ona charakter mieszkalno-przemysłowy. Rozwojowi przemysłu sprzyjała budowa kanału Regent’s Canal (1820) oraz infrastruktury kolejowej. W 1852 roku, w miejscu zajmowanym wcześniej przez szpital dla chorych na ospę, otwarty został dworzec kolejowy King’s Cross, a w 1868 roku w jego bezpośrednim sąsiedztwie – dworzec St Pancras. W okresie od zakończenia II wojny światowej do lat 80. XX wieku nastąpił zanik przemysłu, a wraz z nim pojawił się problem bezrobocia i przestępczości. Dawne zakłady przemysłowe pozostawały opuszczone i popadły w ruinę. Na początku XXI wieku przeprowadzone zostały znaczne inwestycje mające na celu rewitalizację dzielnicy. Od 1998 roku swoją siedzibę ma tutaj Biblioteka Brytyjska.

King’s Cross St. Pancras – jedna z największych stacji metra w Londynie, położona w dzielnicy King’s Cross, na terenie gminy Camden, służąca jako punkt przesiadkowy między sześcioma liniami: Circle Line, Metropolitan Line, Hammersmith & City Line, Northern Line, Piccadilly line i Victoria Line. Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie dwóch wielkich stacji kolejowych: King’s Cross Station oraz St Pancras Station. Posiada osiem peronów. W 1987 na stacji miał miejsce jeden z najbardziej tragicznych w skutkach pożarów w najnowszej historii Londynu - wskutek pożaru ruchomych schodów śmierć poniosło 31 osób. Obecnie ze stacji korzysta ok. 66,4 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej. Według danych British Transport Police na stacji King`s Cross St. Pancras w 2015 doszło do największej liczby przestępstw, spośród wszystkich stacji metra w Londynie.

Caledonian Road & Barnsbury – stacja kolejowa w Londynie, na terenie London Borough of Islington, zarządzana i obsługiwana przez London Overground jako część North London Line. W roku statystycznym 2006/07 skorzystało z niej ok. 442 tysiące pasażerów.

St Pancras International (do 14 listopada 2007 St Pancras) – międzynarodowa stacja kolejowa w północnej części centrum Londynu, położona przy ulicy Euston Road, pomiędzy budynkiem Biblioteki Brytyjskiej na zachodzie a stacją King’s Cross na wschodzie. Budynek dworca pochodzi z XIX wieku, jest zabytkiem klasy I. Na stacji znajduje się 15 peronów; w 2005 roku obsłużyła ona 4,429 mln pasażerów. Na początku XXI wieku stacja została poddana renowacji i ponownie otwarta 14 listopada 2007, zmieniając nazwę na St Pancras International; wtedy też została oddana do użytku część terminala dla pasażerów linii Eurostar, zabezpieczona podobnie jak terminale lotnicze. W sieci londyńskiego metra dworzec dzieli swoją stację z pobliskim King’s Cross. Jest to stacja King’s Cross St. Pancras.