King’s Cross St. Pancras

King’s Cross – dzielnica w środkowym Londynie, na pograniczu gmin Camden i Islington, położona około 2 km na północny zachód od historycznego centrum miasta (City of London). Nazwa King’s Cross („skrzyżowanie królewskie”) pierwotnie nadana została skrzyżowaniu dróg Euston Road, Pentonville Road i Gray's Inn Road, na środku którego w 1830 roku wzniesiono pomnik króla Jerzego IV. Budowa pomnika miała podnieść prestiż tych okolic i poprawić bezpieczeństwo na skrzyżowaniu, na którym zbiegało się siedem ulic. Według doniesień ówczesnej prasy pomnik był szpetny, pozbawiony walorów artystycznych i wykonany z najtańszych materiałów, a sam król nie był postacią popularną. Z tego też względu pomnik został rozebrany w 1842 roku (cokół przetrwał do 1845 roku). Mimo to nazwa King’s Cross przylgnęła zarówno do skrzyżowania jak i otaczającego ją obszaru. Wcześniej obszar ten nosił nazwę Battle Bridge (dosł. „most bitewny”). Według obiegowej opinii nazwa ta wzięła się od rzekomo rozegranej w tym miejscu bitwy między Celtami pod dowództwem Budyki a Rzymianami. W rzeczywistości nazwa ewoluowała na przestrzeni wieków od Bradeford (1207), przez Bradefordebrigge (ok. 1387) i Batford Bridge (1625), a pierwotnie oznaczała „szeroki bród” lub „most nad szerokim brodem”, który znajdował się na płynącej tutaj rzece Fleet. W połowie XVIII wieku Battle Bridge było niewielką miejscowością, a większą część obecnej dzielnicy King’s Cross zajmowały pola. Na początku XIX wieku w okolicach znajdowały się hałdy popiołu i składowiska odpadów. Miejsce to miało reputację uczęszczanego przez złodziei i morderców. Zmiana nazwy na King’s Cross miała pomóc w zmianie jego wizerunku. Duża część dzielnicy zabudowana została od lat 20. do 60. XIX wieku. Miała ona charakter mieszkalno-przemysłowy. Rozwojowi przemysłu sprzyjała budowa kanału Regent’s Canal (1820) oraz infrastruktury kolejowej. W 1852 roku, w miejscu zajmowanym wcześniej przez szpital dla chorych na ospę, otwarty został dworzec kolejowy King’s Cross, a w 1868 roku w jego bezpośrednim sąsiedztwie – dworzec St Pancras. W okresie od zakończenia II wojny światowej do lat 80. XX wieku nastąpił zanik przemysłu, a wraz z nim pojawił się problem bezrobocia i przestępczości. Dawne zakłady przemysłowe pozostawały opuszczone i popadły w ruinę. Na początku XXI wieku przeprowadzone zostały znaczne inwestycje mające na celu rewitalizację dzielnicy. Od 1998 roku swoją siedzibę ma tutaj Biblioteka Brytyjska.

St Pancras International (do 14 listopada 2007 St Pancras) – międzynarodowa stacja kolejowa w północnej części centrum Londynu, położona przy ulicy Euston Road, pomiędzy budynkiem Biblioteki Brytyjskiej na zachodzie a stacją King’s Cross na wschodzie. Budynek dworca pochodzi z XIX wieku, jest zabytkiem klasy I. Na stacji znajduje się 15 peronów; w 2005 roku obsłużyła ona 4,429 mln pasażerów. Na początku XXI wieku stacja została poddana renowacji i ponownie otwarta 14 listopada 2007, zmieniając nazwę na St Pancras International; wtedy też została oddana do użytku część terminala dla pasażerów linii Eurostar, zabezpieczona podobnie jak terminale lotnicze. W sieci londyńskiego metra dworzec dzieli swoją stację z pobliskim King’s Cross. Jest to stacja King’s Cross St. Pancras.

King’s Cross Station – dworzec kolejowy w centralnym Londynie, w dzielnicy King’s Cross, położony na wschodnim krańcu ulicy Euston Road. Budynek dworca pochodzi z 1852 roku i jest zabytkiem klasy I. Znajduje się w nim 11 peronów. W 2005 roku stacja obsłużyła 49,137 mln pasażerów. W jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się dworzec St Pancras International. 18 listopada 1987 doszło na tej stacji do tragicznego w skutkach pożaru, w wyniku którego zginęło 31 osób. 7 lipca 2005 roku na stacji metra pod dworcem stacji miał miejsce zamach bombowy – jeden z serii ataków na londyński system transportu. Stacja jest obecnie eksploatowana przez czterech przewoźników, dla wszystkich pełni on rolę krańca ich tras. First Hull Trains jeździ stąd do Hull, zaś Grand Central Railway do Sunderlandu. East Coast oferuje szybkie połączenia do szeregu miast, m.in. Peterborough, Doncaster, Leeds, Yorku, Darlington, Durham, Newcastle, Edynburga, Glasgow, Dundee, Aberdeen i Inverness. Natomiast korzystając z usług First Capital Connect, można dostać się do północnego Londynu oraz hrabstw Cambridgeshire, Hertfordshire i Bedfordshire.

Instytut Alana Turinga (ang. The Alan Turing Institute) – brytyjski narodowy instytut zajmujący się naukową analizą danych i sztuczną inteligencją, założony w 2015 roku i finansowany głównie przez rząd Wielkiej Brytanii. Jego nazwa pochodzi od Alana Turinga, brytyjskiego matematyka i pioniera informatyki.

Biblioteka Brytyjska (ang. British Library, BL) – biblioteka narodowa Wielkiej Brytanii. Powstała 1 lipca 1973 roku w wyniku połączenia biblioteki Muzeum Brytyjskiego i kilku innych mniejszych bibliotek decyzją parlamentu z 1972 roku. Gmach biblioteki mieści się przy Euston Road w Londynie; otwarty został w 1998 roku. Jest to jedna z największych bibliotek świata (150 mln jednostek bibliotecznych, w tym około 25 000 000 woluminów). Roczny budżet biblioteki wynosi £100 000 000. Liczba papirusów wynosi 2651. Biblioteka Brytyjskiego Muzeum powstała w 1753 roku na bazie prywatnego księgozbioru sir Hansa Sloane'a, w którego skład wchodziły anglo-saksońskie i łacińskie średniowieczne rękopisy. Król Jerzy II wsparł tę inicjatywę i przekazał bibliotekę królewską, którą zaczął gromadzić Edward IV, ustanowił też prawo obowiązkowego egzemplarza, dla wszystkich książek wydawanych na terenie Wielkiej Brytanii. W 1823 roku księgozbiór muzeum został uzupełniony księgozbiorem króla Jerzego III. W 1850 roku w gmachu Muzeum Brytyjskiego otwarta została czytelnia. W XX wieku biblioteka została wzbogacona w stare buddyjskie teksty z Dunhuang, Kodeks Synajski, rękopisy hebrajskie, syryjskie, koptyjskie i wiele innych. Biblioteka prowadzi polską sekcję, która posiada cenny księgozbiór polski.

Google DeepMind (wcześniej DeepMind Technologies Limited) – brytyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się sztuczną inteligencją, utworzone we wrześniu 2010 roku. Zostało przejęte przez Google w 2014 roku i połączone z Google Brain. Stworzyło sieć neuronową, która uczy się grać w gry komputerowe w sposób, w jaki czynią to ludzie, jak również Neural Turing Machine – sieć neuronową, która może mieć dostęp do pamięci zewnętrznej jak konwencjonalna maszyna Turinga, czego rezultatem jest komputer naśladujący krótkotrwałą pamięć ludzkiego mózgu. Przedsiębiorstwo ogłosiło w 2016 roku, że jego program AlphaGo po raz pierwszy pokonał zawodowego gracza go.

The Francis Crick Institute (wcześniej UK Centre for Medical Research and Innovation) – centrum nauk biomedycznych w Londynie. Rozpoczęło pracę w 2015 roku, a pełne zatrudnienie jest planowane na 2017 rok. Instytut jest partnerstwem między Cancer Research UK, Imperial College London, King’s College London, Medical Research Council, University College London (UCL) i Wellcome Trust. Instytut będzie miał 1500 pracowników, w tym 1250 naukowców, oraz roczny budżet sięgający 130 milionów funtów, co uczyni z niego największe centrum badań biomedycznych i innowacji w Europie.

London Canal Museum – muzeum techniki w Londynie, w rejonie stacji King’s Cross. Placówka gromadzi i eksponuje zbiory o historii londyńskich kanałów, żeglugi rzecznej i portach.

Russell Square – stacja metra w Londynie znajdująca się naprzeciwko Russell Square w londyńskiej dzielnicy Bloomsbury. Stacja znajduje się na linii Piccadilly, między Holborn a King's Cross St Pancras, w strefie 1. Niedaleko stacji znajduje się Muzeum Brytyjskie, główny kampus Uniwersytetu Londyńskiego, Great Ormond Street Hospital, Russell Square Gardens, czy Brunswick Center.

Bloomsbury – dzielnica centralnego Londynu położona w gminie Camden. Charakterystycznymi punktami dzielnicy są liczne instytucje naukowe (m.in. siedziba University of London) oraz Muzeum Brytyjskie. Niegdyś mieściła się tu Biblioteka Brytyjska. Przybliżone granice dzielnicy wyznaczają ulice: Tottenham Court Road na zachodzie, Euston Road na północy, Gray’s Inn Road na wschodzie oraz Theobalds Road, Bloomsbury Way i New Oxford Street na południu. W XVIII/XIX wieku funkcjonował tu niewielki targ mięsno-rybny, od którego pochodzi nazwa tańca ludowego z początku XVIII wieku – Bloomsbury Market. Nazwa dzielnicy użyta została przez grupę angielskich intelektualistów, którzy utworzyli tzw. Grupę Bloomsbury (ang. Bloomsbury Group); również jako nazwa wydawnictwa Bloomsbury Publishing, znanego z wydania serii o Harrym Potterze.

St. Pancras – część Londynu, leżąca w gminie London Borough of Camden. St. Pancras jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Sanctus Pancratius. W dzielnicy znajduje się międzynarodowy dworzec kolejowy St Pancras International, z którego dostępne są połączenia do Paryża.

Euston Road – ulica w centralnym Londynie, na terenie gminy Camden, rozdzielająca dzielnicę Bloomsbury na południu od Somers Town na północy. Ważna arteria komunikacyjna, stanowi część wewnętrznej obwodnicy Londynu (Inner Ring Road). Jej przedłużenie w kierunku zachodnim stanowi Marylebone Road, a wschodnim – Pentonville Road. Przy ulicy znajdują się trzy spośród głównych londyńskich dworców kolejowych – Euston, King’s Cross oraz St Pancras International, a także gmach Biblioteki Brytyjskiej. Swoje siedziby przy Euston Road mają: fundacja Wellcome Trust, rada gminy Camden oraz brytyjskie towarzystwo kwakrów. Do najstarszych budowli należy kościół parafialny St Pancras New Church z 1822 roku.