King’s Cross Station

King’s Cross – dzielnica w środkowym Londynie, na pograniczu gmin Camden i Islington, położona około 2 km na północny zachód od historycznego centrum miasta (City of London). Nazwa King’s Cross („skrzyżowanie królewskie”) pierwotnie nadana została skrzyżowaniu dróg Euston Road, Pentonville Road i Gray's Inn Road, na środku którego w 1830 roku wzniesiono pomnik króla Jerzego IV. Budowa pomnika miała podnieść prestiż tych okolic i poprawić bezpieczeństwo na skrzyżowaniu, na którym zbiegało się siedem ulic. Według doniesień ówczesnej prasy pomnik był szpetny, pozbawiony walorów artystycznych i wykonany z najtańszych materiałów, a sam król nie był postacią popularną. Z tego też względu pomnik został rozebrany w 1842 roku (cokół przetrwał do 1845 roku). Mimo to nazwa King’s Cross przylgnęła zarówno do skrzyżowania jak i otaczającego ją obszaru. Wcześniej obszar ten nosił nazwę Battle Bridge (dosł. „most bitewny”). Według obiegowej opinii nazwa ta wzięła się od rzekomo rozegranej w tym miejscu bitwy między Celtami pod dowództwem Budyki a Rzymianami. W rzeczywistości nazwa ewoluowała na przestrzeni wieków od Bradeford (1207), przez Bradefordebrigge (ok. 1387) i Batford Bridge (1625), a pierwotnie oznaczała „szeroki bród” lub „most nad szerokim brodem”, który znajdował się na płynącej tutaj rzece Fleet. W połowie XVIII wieku Battle Bridge było niewielką miejscowością, a większą część obecnej dzielnicy King’s Cross zajmowały pola. Na początku XIX wieku w okolicach znajdowały się hałdy popiołu i składowiska odpadów. Miejsce to miało reputację uczęszczanego przez złodziei i morderców. Zmiana nazwy na King’s Cross miała pomóc w zmianie jego wizerunku. Duża część dzielnicy zabudowana została od lat 20. do 60. XIX wieku. Miała ona charakter mieszkalno-przemysłowy. Rozwojowi przemysłu sprzyjała budowa kanału Regent’s Canal (1820) oraz infrastruktury kolejowej. W 1852 roku, w miejscu zajmowanym wcześniej przez szpital dla chorych na ospę, otwarty został dworzec kolejowy King’s Cross, a w 1868 roku w jego bezpośrednim sąsiedztwie – dworzec St Pancras. W okresie od zakończenia II wojny światowej do lat 80. XX wieku nastąpił zanik przemysłu, a wraz z nim pojawił się problem bezrobocia i przestępczości. Dawne zakłady przemysłowe pozostawały opuszczone i popadły w ruinę. Na początku XXI wieku przeprowadzone zostały znaczne inwestycje mające na celu rewitalizację dzielnicy. Od 1998 roku swoją siedzibę ma tutaj Biblioteka Brytyjska.

King’s Cross St. Pancras – jedna z największych stacji metra w Londynie, położona w dzielnicy King’s Cross, na terenie gminy Camden, służąca jako punkt przesiadkowy między sześcioma liniami: Circle Line, Metropolitan Line, Hammersmith & City Line, Northern Line, Piccadilly line i Victoria Line. Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie dwóch wielkich stacji kolejowych: King’s Cross Station oraz St Pancras Station. Posiada osiem peronów. W 1987 na stacji miał miejsce jeden z najbardziej tragicznych w skutkach pożarów w najnowszej historii Londynu - wskutek pożaru ruchomych schodów śmierć poniosło 31 osób. Obecnie ze stacji korzysta ok. 66,4 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej. Według danych British Transport Police na stacji King`s Cross St. Pancras w 2015 doszło do największej liczby przestępstw, spośród wszystkich stacji metra w Londynie.

St Pancras International (do 14 listopada 2007 St Pancras) – międzynarodowa stacja kolejowa w północnej części centrum Londynu, położona przy ulicy Euston Road, pomiędzy budynkiem Biblioteki Brytyjskiej na zachodzie a stacją King’s Cross na wschodzie. Budynek dworca pochodzi z XIX wieku, jest zabytkiem klasy I. Na stacji znajduje się 15 peronów; w 2005 roku obsłużyła ona 4,429 mln pasażerów. Na początku XXI wieku stacja została poddana renowacji i ponownie otwarta 14 listopada 2007, zmieniając nazwę na St Pancras International; wtedy też została oddana do użytku część terminala dla pasażerów linii Eurostar, zabezpieczona podobnie jak terminale lotnicze. W sieci londyńskiego metra dworzec dzieli swoją stację z pobliskim King’s Cross. Jest to stacja King’s Cross St. Pancras.

Google DeepMind (wcześniej DeepMind Technologies Limited) – brytyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się sztuczną inteligencją, utworzone we wrześniu 2010 roku. Zostało przejęte przez Google w 2014 roku i połączone z Google Brain. Stworzyło sieć neuronową, która uczy się grać w gry komputerowe w sposób, w jaki czynią to ludzie, jak również Neural Turing Machine – sieć neuronową, która może mieć dostęp do pamięci zewnętrznej jak konwencjonalna maszyna Turinga, czego rezultatem jest komputer naśladujący krótkotrwałą pamięć ludzkiego mózgu. Przedsiębiorstwo ogłosiło w 2016 roku, że jego program AlphaGo po raz pierwszy pokonał zawodowego gracza go.

London Canal Museum – muzeum techniki w Londynie, w rejonie stacji King’s Cross. Placówka gromadzi i eksponuje zbiory o historii londyńskich kanałów, żeglugi rzecznej i portach.

Instytut Alana Turinga (ang. The Alan Turing Institute) – brytyjski narodowy instytut zajmujący się naukową analizą danych i sztuczną inteligencją, założony w 2015 roku i finansowany głównie przez rząd Wielkiej Brytanii. Jego nazwa pochodzi od Alana Turinga, brytyjskiego matematyka i pioniera informatyki.

Biblioteka Brytyjska (ang. British Library, BL) – biblioteka narodowa Wielkiej Brytanii. Powstała 1 lipca 1973 roku w wyniku połączenia biblioteki Muzeum Brytyjskiego i kilku innych mniejszych bibliotek decyzją parlamentu z 1972 roku. Gmach biblioteki mieści się przy Euston Road w Londynie; otwarty został w 1998 roku. Jest to jedna z największych bibliotek świata (150 mln jednostek bibliotecznych, w tym około 25 000 000 woluminów). Roczny budżet biblioteki wynosi £100 000 000. Liczba papirusów wynosi 2651. Biblioteka Brytyjskiego Muzeum powstała w 1753 roku na bazie prywatnego księgozbioru sir Hansa Sloane'a, w którego skład wchodziły anglo-saksońskie i łacińskie średniowieczne rękopisy. Król Jerzy II wsparł tę inicjatywę i przekazał bibliotekę królewską, którą zaczął gromadzić Edward IV, ustanowił też prawo obowiązkowego egzemplarza, dla wszystkich książek wydawanych na terenie Wielkiej Brytanii. W 1823 roku księgozbiór muzeum został uzupełniony księgozbiorem króla Jerzego III. W 1850 roku w gmachu Muzeum Brytyjskiego otwarta została czytelnia. W XX wieku biblioteka została wzbogacona w stare buddyjskie teksty z Dunhuang, Kodeks Synajski, rękopisy hebrajskie, syryjskie, koptyjskie i wiele innych. Biblioteka prowadzi polską sekcję, która posiada cenny księgozbiór polski.

The Francis Crick Institute (wcześniej UK Centre for Medical Research and Innovation) – centrum nauk biomedycznych w Londynie. Rozpoczęło pracę w 2015 roku, a pełne zatrudnienie jest planowane na 2017 rok. Instytut jest partnerstwem między Cancer Research UK, Imperial College London, King’s College London, Medical Research Council, University College London (UCL) i Wellcome Trust. Instytut będzie miał 1500 pracowników, w tym 1250 naukowców, oraz roczny budżet sięgający 130 milionów funtów, co uczyni z niego największe centrum badań biomedycznych i innowacji w Europie.

Pentonville Road – ulica w centralnym Londynie, biegnąca wzdłuż południowego skraju dzielnicy Pentonville, w gminie Islington. Ulica prowadzi w linii prostej od okolicy dworca kolejowego King′s Cross na zachodzie do dawnego pubu i hotelu The Angel na wschodzie. Jej przedłużenie w kierunku zachodnim stanowi Euston Road, a wschodnim – City Road. Stanowi część wewnętrznej obwodnicy Londynu (Inner Ring Road).

St. Pancras – część Londynu, leżąca w gminie London Borough of Camden. St. Pancras jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Sanctus Pancratius. W dzielnicy znajduje się międzynarodowy dworzec kolejowy St Pancras International, z którego dostępne są połączenia do Paryża.

Russell Square – stacja metra w Londynie znajdująca się naprzeciwko Russell Square w londyńskiej dzielnicy Bloomsbury. Stacja znajduje się na linii Piccadilly, między Holborn a King's Cross St Pancras, w strefie 1. Niedaleko stacji znajduje się Muzeum Brytyjskie, główny kampus Uniwersytetu Londyńskiego, Great Ormond Street Hospital, Russell Square Gardens, czy Brunswick Center.

Bloomsbury – dzielnica centralnego Londynu położona w gminie Camden. Charakterystycznymi punktami dzielnicy są liczne instytucje naukowe (m.in. siedziba University of London) oraz Muzeum Brytyjskie. Niegdyś mieściła się tu Biblioteka Brytyjska. Przybliżone granice dzielnicy wyznaczają ulice: Tottenham Court Road na zachodzie, Euston Road na północy, Gray’s Inn Road na wschodzie oraz Theobalds Road, Bloomsbury Way i New Oxford Street na południu. W XVIII/XIX wieku funkcjonował tu niewielki targ mięsno-rybny, od którego pochodzi nazwa tańca ludowego z początku XVIII wieku – Bloomsbury Market. Nazwa dzielnicy użyta została przez grupę angielskich intelektualistów, którzy utworzyli tzw. Grupę Bloomsbury (ang. Bloomsbury Group); również jako nazwa wydawnictwa Bloomsbury Publishing, znanego z wydania serii o Harrym Potterze.