City Law School (City University)

Clerkenwell – dzielnica Londynu, w Wielkim Londynie, leżąca w gminie Islington. Leży 1,7 km od centrum Londynu. W 2011 roku dzielnica liczyła 11 490 mieszkańców. Weteran powstania listopadowego, Lucjan Plater w kościele St. James w Clerkenwell zawarł w dniu 13 X 1836 r. związek małżeński z Charlottą Price Duffus (1813-1885; synem jej kuzynki był Thomas Hardy), córką plantatora z Indii Zachodnich. Ślubu udzielał brat Charlotty – John Duffus.

City, University of London – publiczna uczelnia w Londynie w Wielkiej Brytanii. Jedna z czołowych szkół wyższych w kraju, założona w 1894 roku. Na terenie uniwersytetu leży większość budynków akademickich, administracyjnych oraz akademiki dla kilka tysięcy studentów, ponadto biblioteki, centrum sportu i centrum konferencyjne. Uczelnia znajduje się wśród 350 najlepszych uczelni świata według Top Universities i Times Higher Education (2% uczelni na świecie).

Marx Memorial Library - biblioteka w Londynie przechowująca książki, broszury i gazety traktujące o marksizmie i historii klasy pracującej. Biblioteka została otwarta w 1933 roku w budynku na Clerkenwell Green 37a (zbudowanym w 1737 roku), byłej siedzibie wielu radykalnych organizacji. Włodzimierz Lenin podczas swojego pobytu w Londynie w latach 1902–1903 używał jednego z pomieszczeń w budynku do produkcji gazety Iskra. Biuro zachowało się do dziś i jest jedną z atrakcji turystycznych.

The Angel – dawny pub i hotel w Londynie, położony na północnym skraju centrum, na terenie gminy Islington, obecnie budynek biurowo-usługowy, zabytek klasy II. Ważny punkt orientacyjny, za sprawą którego cały okoliczny obszar nazywany jest Angel. Nazwę tę nosi także pobliska stacja metra.

Angel – stacja metra londyńskiego, położona w dzielnicy Islington. Została otwarta w roku 1901. W 1992 przeszła przebudowę. Zatrzymują się na niej pociągi Northern Line. Prowadzące na stacje schody ruchome są tak wyprofilowane, że choć różnica poziomów wynosi 27,4 m, to mają aż 60 m długości. Obecnie ze stacji korzysta ok. 16,6 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej.

Farringdon – stacja kolejowa oraz metra w centralnym Londynie, w dzielnicy Farringdon, na terenie gminy Islington. Stacja ta jest jednym z najważniejszych węzłów przesiadkowych w stolicy, ulokowanym na skrzyżowaniu linii kolejowych Thameslink (północ–południe) oraz Elizabeth Line (wschód–zachód). Jest to jednocześnie jedna z najstarszych stacji metra na świecie, wpisana do rejestru zabytkowych budynków jako obiekt klasy II.

Save the Children (ang. ratuj dzieci) – międzynarodowa organizacja non-profit, prowadzącą działalność humanitarną. Została założona w 1919 przez Eglantyne Jebb i jej siostrę Dorothy Buxton w Wielkiej Brytanii w odpowiedzi na tragedię pierwszej wojny światowej.

Smithfield – obszar w centralnym Londynie, w północno-zachodniej części City of London. Jego przybliżone granice wyznaczają ulice: Charterhouse Street na północy, Farringdon Street na zachodzie, Holborn Viaduct na południu; wschodnia granica jest bliżej niezdefiniowana. Głównym obiektem w obrębie dzielnicy jest największy w Wielkiej Brytanii hurtowy targ mięsny Smithfield Market. Znajdują się tu także kościół St Bartholomew-the-Great, będący pozostałością po XII-wiecznym klasztorze augustiańskim, oraz najstarszy londyński szpital – St Bartholomew's Hospital.

Wielki Londyn (ang. Greater London) – region administracyjny w południowo-wschodniej Anglii obejmujący miasto Londyn. Region zajmuje powierzchnię 1572 km² i liczy 8 799 728 mieszkańców (2021). Rozciągłość południkowa Wielkiego Londynu wynosi 46 km, a równoleżnikowa 58 km, co czyni go jednym z największych obszarowo miast świata. Region powstał w 1965 roku, w miejsce zlikwidowanych hrabstw County of London oraz Middlesex, powiększonych dodatkowo o fragmenty sąsiadujących hrabstw Essex, Hertfordshire, Kent i Surrey. W skład Wielkiego Londynu wchodzą City of London oraz 32 gminy miejskie (London boroughs). 12 spośród nich wraz z City tworzy Londyn Wewnętrzny (Inner London), natomiast 20 pozostałych – Londyn Zewnętrzny (Outer London). Choć de facto tworzy spójny organizm miejski, nie ma formalnego statusu miasta w rozumieniu prawa brytyjskiego. Status taki mają natomiast dwie wchodzące w jego skład jednostki niższego rzędu: City of London oraz City of Westminster, co tworzy pewien paradoks. Jak wszystkie regiony, Wielki Londyn posiada własne władze autonomiczne, zwane Greater London Authority (GLA), których najważniejszymi organami są 25-osobowe Zgromadzenie Londynu (London Assembly) oraz burmistrz. Ten ostatni jest jedynym w Anglii szefem regionalnych władz wykonawczych pochodzącym z bezpośredniego wyboru. Siedzibą GLA jest futurystyczny gmach ratusza, zlokalizowany w dzielnicy Southwark. Poza funkcją administracyjną Wielki Londyn pełni także rolę hrabstwa ceremonialnego (dla celów ceremonialnych nie obejmuje jednak City of London). Wielki Londyn położony jest pomiędzy regionem South East England a East of England, granicząc z hrabstwami Essex (na północnym wschodzie), Hertfordshire (na północy), Buckinghamshire (na północnym zachodzie), Berkshire (na zachodzie), Surrey (na południu) oraz Kent (na południowym wschodzie).

Italia Conti Academy of Theatre Arts - prywatna szkoła aktorska w Londynie, założona w 1911 roku przez aktorkę Italię Conti. Posiada uprawnienia zarówno uczelni wyższej, z prawem do nadawania stopnia licencjata w zakresie aktorstwa, jak i szkoły zawodowej.

Pentonville – dzielnica Londynu położona na północnym obrzeżu centrum, na terenie gminy Islington. Ma mieszany charakter mieszkalno-biurowo-handlowy. Granice dzielnicy nie są ściśle zdefiniowane. Obejmuje ona obszar wzdłuż oraz na północ od ulicy Pentonville Road, głównej arterii komunikacyjnej biegnącej wzdłuż osi wschód–zachód. Pentonville położone jest na północ od Clerkenwell, na wschód od King’s Cross, na południe od Barnsbury, na południowy zachód od Islington, a na zachód od Angel. Więzienie Pentonville, którego nazwa pochodzi od dzielnicy, położone jest na północ od niej, w odległości około 1 kilometra, w Barnsbury.

Holborn Viaduct – most w Londynie i nazwa ulicy, która na nim biegnie (stanowiąca część drogi A40). Łączy ulicę Holborn z Newgate Street w dzielnicy City of London. Budowa trwała w latach 1863-1869, według projektu architekta Williama Haywooda. Był to pierwszy wiadukt na świecie, a jego koszt oszacowano na 2 miliony funtów. Został otwarty przez królową Wiktorię, w tym samym dniu co Blackfriars Bridge. Na balustradzie wiaduktu umieszczone są cztery rzeźby. Na południowej stronie figury reprezentujące "handel" i "rolnictwo", ich autorem jest rzeźbiarz Henry Bursill. Na północnej stronie figury przedstawiają "naukę" i "sztuki piękne" i zostały wykonane, podobnie jak cztery skrzydlate lwy na końcach wiaduktu, przez firmę Farmer & Brindley. W pobliżu znajdowała się niegdyś stacja kolejowa Holborn Viaduct, ale została zastąpiona przez stację City Thameslink, zlokalizowaną przy Ludgate Circus.