Ulica gen. Bohdana Zielińskiego w Krakowie

Ulica Zielna – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki. Historycznie jedna z ważniejszych ulic w tej części miasta łącząca Krzemionki Zakrzowskie z historyczną dzielnicą Dębniki w okolicach ul. Dębowej. Na jej miejscu w 1973 powstała ul. Monte Cassino. Z historycznej ul. Zielnej pozostały jedynie fragmenty w jej zachodniej części – w większej części jest to droga polna prowadząca wzdłuż zalewu Zakrzówek. Nazwa ulicy została nadana w 1912 i związana jest z jej ówczesnym podmiejskim przebiegiem wśród zieleni.

Dom społeczny na Osiedlu Robotniczym w Krakowie – budynek o funkcjach społecznych i kulturalnych, wybudowany w latach 1935–1937 na potrzeby powstającego w ówczesnej krakowskiej dzielnicy Dębniki Osiedla Robotniczego. Inicjatorem powstania budynku był Wojewódzki Związek Międzykomunalny Opieki Społecznej. Autorem projektu był Fryderyk Tadanier, we współpracy z inżynierem Michałem Zakrzewskim. Dom położony jest na rogu ul. Praskiej i ul. Pietrusińkiego. Budynek, stanowiący przykład architektury funkcjonalistycznej, ma kształt przenikających się brył. Jego formę podkreślają podziały horyzontalne uzyskane dzięki gęsto rozmieszczonym oknom, biegnącym pod nimi gzymsami oraz kolorystyce budynku (róż indyjski pomiędzy oknami, piaskowy w pozostałych częściach). W budynku mieściło się pierwotnie m.in. przedszkole i sklepy (na parterze), biblioteka z czytelnią, świetlica (na pierwszym piętrze), pokoje mieszkalne (na drugim piętrze). W parterowej części od strony ul. Pietrusińskiego mieściła się sala widowiskowa. W latach 1957–2005 w budynku działało w niej kino „Tęcza”. Współcześnie budynek nadal funkcje kulturalne - mieści się tutaj Teatr Praska 52 – filia Centrum Kultury Podgórza oraz filia Podgórskiej Biblioteki Publicznej. Znajduje się tutaj również siedziba rady i zarządu dzielnicy VIII Dębniki.

Ulica Praska – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, na Dębnikach. Łączy ulicę Szwedzką z ulicą Tyniecką. Wytyczenie tej ulicy związane jest z budową w latach 30. XX wieku dwóch osiedli: Osiedla Legionowego w rejonie ulicy Szwedzkiej oraz Osiedla Robotniczego nad Wisłą. Ulica Praska łączy oba te osiedla. Ulica miała otrzymać nazwę ulica Osiedle Legionowe, ale na planach z lat 30. i 40. widnieje nazwa ulicy Czarodziejskiej, przejęta od wcześniej biegnącej w tym rejonie ulicy. Około 1951 nadano współczesną nazwę ulicy, pochodzącą od nazwy stolicy Czech – Pragi (w pobliżu znajduje się również ulica Czechosłowacka). Przy ulicy Praskiej położony jest Park Dębnicki.

Kopiec Jana Pawła II – najmłodszy i najmniejszy z krakowskich kopców, usypany na terenie Zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców na Dębnikach przy ul. ks. Stefana Pawlickiego. Kopiec ma 7 m wysokości (bez krzyża). Prowadzi do niego alejka wysadzana tujami, zakończona od strony kopca niewielkimi schodami. U wejścia znajduje się granitowa tablica z herbem papieskim i informacją iż kopiec jest pamiątką VI pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny. Sypany był w dniach 31 maja – 10 czerwca 1997 roku. Poświęcony został przez ówczesnego nuncjusza Józefa Kowalczyka w trakcie 289 konferencji episkopatu Polski odbywającej się na terenie kurii Zmartwychwstańców. Kopiec jest repliką Kopca Kościuszki w Olkuszu. W 2002 roku powstała idea usypania większego kopca na cześć papieża Polaka. Miałby on być zlokalizowany na terenie dawnych Zakładów Sodowych „Solvay”.

Ulica Czarodziejska – ulica w Krakowie w dzielnicy VIII Dębniki, współcześnie łączy ulicę Tyniecką z ulicą Praską. Droga ta istniała w zachodniej części historycznych Dębnik jeszcze przed ich przyłączeniem do Krakowa w 1910. Nosiła ona wówczas nieoficjalną nazwę ulicy Twardowskiego - na cześć legendarnego Pana Twardowskiego. W 1917, nawiązując do poprzedniej nazwy, zmieniono ją na ulicę Czarodziejską. Powodem tej zmiany było istnienie innej ulicy Twardowskiego w sąsiedniej dzielnicy Zakrzówek. Historycznie ulica ta miała dłuższy przebieg dalej na zachód aż do ponownego połączenia z drogą do Tyńca - obecnie jest to zachodni odcinek ul. Praskiej. Do około 1951 cała obecna ul. Praska nosiła również nazwę ul. Czarodziejskiej. Na niektórych planach z lat 20. i 30. XX wieku przebieg ul. Czarodziejskiej wskazywany jest dalej na południe aż do Skałek Twardowskiego (obecna ul. Pietrusińskiego, wcześniej ul. Harcerska).

Kościół Emaus – seminaryjny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Pawlickiego 1, na Zakrzówku. Posługę pełnią ojcowie zmartwychwstańcy.

Ciąża – skała w północno-wschodniej części Zakrzówka w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na niej wspinaczka skalna. Skała znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Ciąża znajduje się na otwartym i płaskim terenie kamieniołomu na wprost skały Problemówka. Zakrzówek to historyczny rejon wspinaczkowy, wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Wspinała się tutaj m.in. czołówka krakowskich wspinaczy w latach 70. i 80. XX wieku. Ciąża nie jest skałą popularną – cechuje ją bowiem kruszyzna, poza tym to niewielka skała w porównaniu z innymi skałami Zakrzówka, które osiągają wysokość do 32 m. Południowo-wschodnia ściana Ciąży ma wysokość 7 m. W 2019 r. są na niej 2 drogi wspinaczkowe o trudności VI w skali polskiej. Mają zamontowane punkty asekuracyjne – po 3 spity (s).

Sadystówka – mur skalny w północno-wschodniej części Krzemionek Zakrzowskich (Zakrzówka) w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Sadystówka znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Jest dobrze znana krakowskim wspinaczom, brak jej jednak w przewodnikach wspinaczkowych, nie jest zaznaczana na mapach, bardzo też mało o niej informacji w internecie. Sadystówka to skalny mur będący pozostałością dawnego kamieniołomu wapienia Kapelanka. Jego wysokość nie przekracza 5 m, ale ma długość 80 m. Jest idealnie pionowy, w niektórych miejscach nieco przewieszony. W środkowej części wykuto w nim niewielką komorę zamykaną drzwiami. Na Sadystówce wspinano się już od około 100 lat. W 1910 roku na Zakrzówku przeprowadzili ćwiczenia wspinaczkowe dla taterników Mieczysław Świerz i Kazimierz Piotrowski, później wspinali się tutaj wspinacze krakowscy. Tak długotrwałe uprawianie wspinaczki spowodowało, że wszystkie uchwyty są bardzo wyślizgane. Na Sadystówce jest tylko jedna droga wspinaczkowa – ale długa, jest to bowiem droga nie w górę, lecz w poprzek, trawersująca całą długość muru. Wyceniono ją na VI.3 w skali polskiej. Zaletą Sadystówki jest to, że można się na niej wspinać również w zimie, przy ujemnej temperaturze, jeśli tylko słońce świeci na mur. Dawniej, gdy nie było sztucznych ścian wspinaczkowych niektórzy wspinacze trenowali na niej przez cały rok, dzięki czemu na wiosnę nie tracili formy. Matematyk Tomek Opozda przechodził Sadystówkę dziesięć razy non-stop. Na Sadystówce chwyty błyszczą jak dopiero co wypucowana łazienkowa glazura i może być uznana za krakowski wzorzec wyślizgania, nadal jednak jest obiektem wspinaczki. W jej sąsiedztwie jest kilka innych ścian wspinaczkowych o pionowych ścianach: Baba Jaga, Ciąża, Freney, Problemówka, Szara Ścianka. Wysokość niektórych przekracza 30 m.

Problemówka – skała w północno-wschodniej części Zakrzówka w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na niej wspinaczka skalna. Problemówka znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Problemówka znajduje się na otwartym i płaskim terenie kamieniołomu między skałami Baba Jaga i Ciąża. Zakrzówek to historyczny rejon wspinaczkowy, wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Wspinała się tutaj m.in. czołówka krakowskich wspinaczy w latach 70. i 80. XX wieku. Problemówka to jedna z bardziej popularnych na Zakrzówku skał wspinaczkowych, w odróżnieniu bowiem od wielu innych ścian kamieniołomu cechuje się solidnymi chwytami bez kruszyzny. Jej zachodnia ściana ma wysokość do 12 m. W 2019 r. jest na niej 12 dróg wspinaczkowych o trudności od IV do VI.3 w skali polskiej. 9 dróg ma zamontowane stałe punkty asekuracyjne: ringi (r) i stanowiska zjazdowe (st).

Osiedle Robotnicze w Krakowie – osiedle domów robotniczych przy ulicy Praskiej (w okresie budowy nosiła nazwę ul. Czarodziejskiej) w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki. Osiedle powstało z inicjatywy Towarzystwa Osiedli Robotniczych i miało przeciwdziałać brakowi mieszkań dla robotników. Część z mieszkań przekazano bezpłatnie robotnikom powyżej 50. roku życia zasłużonym w bojach o niepodległość kraju . Oryginalny projekt Stefana Piwowarczyka (a nie jak niektórzy uważają Fryderyka Tadaniera, który pełnił obowiązki kierownika budowy) przewidywał powstanie czternastu jednopiętrowych bloków. Osiedle miało realizować program existenzminimum, czyli zapewnienia podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Mieszkania miały powierzchnię 36 m², a w ich skład wchodziły pokój, kuchnia, przedpokój i łazienka. Budowę osiedla rozpoczęto w kwietniu 1935 w zachodniej części ówczesnej XI dzielnicy Dębniki, w pobliżu Wisły, jednak w oddaleniu od istniejącej zabudowy. Początkowo prace postępowały w dużym tempie, bo pierwsze 2 bloki oddano do użytku już w listopadzie tego samego roku. Budowę wstrzymano w 1938 ze względu na brak funduszy. W tym okresie powstało osiem budynków po nieparzystej stronie ulicy oraz dwa budynki po stronie parzystej. Na początku lat 1950. wszystkie bloki nadbudowano o jedno piętro oraz dobudowano trzy budynki i szkołę dopełniając pierwotny projekt osiedla, ingerując jednak w oryginalne bryły budynków. Przed wojną w ramach osiedla powstał również budynek Domu Społecznego (obecnie Dębnicki Ośrodek Kultury „Tęcza” oraz siedziba Rady Dzielnicy VIII Dębniki) z salą widowiskową, przedszkolem, biblioteką i sklepami. Stanowi on przykład architektury funkcjonalistycznej.

Baba Jaga – część muru skalnego w północno-wschodniej części Krzemionek Zakrzowskich (Zakrzówka) w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Mur znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego, będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Najwybitniejszy mur skalny ma długość 140 m, wysokość do 32 m i biegnie z południowego wschodu na północny zachód. Baba Jaga stanowi jego północno-zachodni narożnik. Mur skręca w tym miejscu pod kątem prostym na południowy zachód. Baba Jaga to obok Freneya najwybitniejsza skała wspinaczkowa na Zakrzówku. Jest to historyczny rejon wspinaczkowy – wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Baba Jaga ma wysokość do 32 m, ściany pionowe lub miejscami przewieszone. Znajduje się na terenie otwartym. Do 2019 roku wspinacze poprowadzili na niej 10 dróg wspinaczkowych o trudności od V+ do VI.3 w skali polskiej. 9 z nich ma zamontowane punkty asekuracyjne w postaci ringów (r) i stanowisk zjazdowych (st). Na niektórych drogach jest kruszyzna. Na Babie Jadze zakazany jest drytooling.

Rdzawe Zacięcie – część muru skalnego w północno-wschodniej części Krzemionek Zakrzowskich (Zakrzówka). Prosty odcinek tego muru ma długość około 130 m i przebiega z południowego wschodu na północny zachód. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Piotr Haciski w przewodniku wspinaczkowym wyróżnia w nim następujące sekcje: Niski Mur, Rdzawe Zacięcie, Czarne Zacięcie, Podcięta Ścianka i znajdująca się w narożniku Baba Jaga. Mur znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Jest to jeden z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Segment Rdzawe Zacięcie ma wysokość do 25 m i pionową ścianę o ekspozycji północno-wschodniej. Jest na nim 9 dróg wspinaczkowych o trudności od V+ do VI.1 w skali polskiej. Zimą dopuszczalne jest uprawianie drytoolingu. Ściana charakteryzuje się kruszyzną. U podnóża muru Rdzawego Zacięcia znajduje się Kawerna Magazyn z murowanym półkolistym wejściem. Zamknięta jest metalowymi drzwiami i kratą.