Ulica Zielna w Krakowie

Ulica gen. Bohdana Zielińskiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, w Dębnikach. Łączy ulicę Monte Cassino, ul. Kapelanka, ul. Adolfa Nowaczyńskiego z mostem Zwierzynieckim.

Kopiec Jana Pawła II – najmłodszy i najmniejszy z krakowskich kopców, usypany na terenie Zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców na Dębnikach przy ul. ks. Stefana Pawlickiego. Kopiec ma 7 m wysokości (bez krzyża). Prowadzi do niego alejka wysadzana tujami, zakończona od strony kopca niewielkimi schodami. U wejścia znajduje się granitowa tablica z herbem papieskim i informacją iż kopiec jest pamiątką VI pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny. Sypany był w dniach 31 maja – 10 czerwca 1997 roku. Poświęcony został przez ówczesnego nuncjusza Józefa Kowalczyka w trakcie 289 konferencji episkopatu Polski odbywającej się na terenie kurii Zmartwychwstańców. Kopiec jest repliką Kopca Kościuszki w Olkuszu. W 2002 roku powstała idea usypania większego kopca na cześć papieża Polaka. Miałby on być zlokalizowany na terenie dawnych Zakładów Sodowych „Solvay”.

Ciąża – skała w północno-wschodniej części Zakrzówka w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na niej wspinaczka skalna. Skała znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Ciąża znajduje się na otwartym i płaskim terenie kamieniołomu na wprost skały Problemówka. Zakrzówek to historyczny rejon wspinaczkowy, wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Wspinała się tutaj m.in. czołówka krakowskich wspinaczy w latach 70. i 80. XX wieku. Ciąża nie jest skałą popularną – cechuje ją bowiem kruszyzna, poza tym to niewielka skała w porównaniu z innymi skałami Zakrzówka, które osiągają wysokość do 32 m. Południowo-wschodnia ściana Ciąży ma wysokość 7 m. W 2019 r. są na niej 2 drogi wspinaczkowe o trudności VI w skali polskiej. Mają zamontowane punkty asekuracyjne – po 3 spity (s).

Kościół Emaus – seminaryjny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Pawlickiego 1, na Zakrzówku. Posługę pełnią ojcowie zmartwychwstańcy.

Sadystówka – mur skalny w północno-wschodniej części Krzemionek Zakrzowskich (Zakrzówka) w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Sadystówka znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Jest dobrze znana krakowskim wspinaczom, brak jej jednak w przewodnikach wspinaczkowych, nie jest zaznaczana na mapach, bardzo też mało o niej informacji w internecie. Sadystówka to skalny mur będący pozostałością dawnego kamieniołomu wapienia Kapelanka. Jego wysokość nie przekracza 5 m, ale ma długość 80 m. Jest idealnie pionowy, w niektórych miejscach nieco przewieszony. W środkowej części wykuto w nim niewielką komorę zamykaną drzwiami. Na Sadystówce wspinano się już od około 100 lat. W 1910 roku na Zakrzówku przeprowadzili ćwiczenia wspinaczkowe dla taterników Mieczysław Świerz i Kazimierz Piotrowski, później wspinali się tutaj wspinacze krakowscy. Tak długotrwałe uprawianie wspinaczki spowodowało, że wszystkie uchwyty są bardzo wyślizgane. Na Sadystówce jest tylko jedna droga wspinaczkowa – ale długa, jest to bowiem droga nie w górę, lecz w poprzek, trawersująca całą długość muru. Wyceniono ją na VI.3 w skali polskiej. Zaletą Sadystówki jest to, że można się na niej wspinać również w zimie, przy ujemnej temperaturze, jeśli tylko słońce świeci na mur. Dawniej, gdy nie było sztucznych ścian wspinaczkowych niektórzy wspinacze trenowali na niej przez cały rok, dzięki czemu na wiosnę nie tracili formy. Matematyk Tomek Opozda przechodził Sadystówkę dziesięć razy non-stop. Na Sadystówce chwyty błyszczą jak dopiero co wypucowana łazienkowa glazura i może być uznana za krakowski wzorzec wyślizgania, nadal jednak jest obiektem wspinaczki. W jej sąsiedztwie jest kilka innych ścian wspinaczkowych o pionowych ścianach: Baba Jaga, Ciąża, Freney, Problemówka, Szara Ścianka. Wysokość niektórych przekracza 30 m.

Problemówka – skała w północno-wschodniej części Zakrzówka w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na niej wspinaczka skalna. Problemówka znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Problemówka znajduje się na otwartym i płaskim terenie kamieniołomu między skałami Baba Jaga i Ciąża. Zakrzówek to historyczny rejon wspinaczkowy, wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Wspinała się tutaj m.in. czołówka krakowskich wspinaczy w latach 70. i 80. XX wieku. Problemówka to jedna z bardziej popularnych na Zakrzówku skał wspinaczkowych, w odróżnieniu bowiem od wielu innych ścian kamieniołomu cechuje się solidnymi chwytami bez kruszyzny. Jej zachodnia ściana ma wysokość do 12 m. W 2019 r. jest na niej 12 dróg wspinaczkowych o trudności od IV do VI.3 w skali polskiej. 9 dróg ma zamontowane stałe punkty asekuracyjne: ringi (r) i stanowiska zjazdowe (st).

Baba Jaga – część muru skalnego w północno-wschodniej części Krzemionek Zakrzowskich (Zakrzówka) w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Mur znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego, będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Najwybitniejszy mur skalny ma długość 140 m, wysokość do 32 m i biegnie z południowego wschodu na północny zachód. Baba Jaga stanowi jego północno-zachodni narożnik. Mur skręca w tym miejscu pod kątem prostym na południowy zachód. Baba Jaga to obok Freneya najwybitniejsza skała wspinaczkowa na Zakrzówku. Jest to historyczny rejon wspinaczkowy – wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Baba Jaga ma wysokość do 32 m, ściany pionowe lub miejscami przewieszone. Znajduje się na terenie otwartym. Do 2019 roku wspinacze poprowadzili na niej 10 dróg wspinaczkowych o trudności od V+ do VI.3 w skali polskiej. 9 z nich ma zamontowane punkty asekuracyjne w postaci ringów (r) i stanowisk zjazdowych (st). Na niektórych drogach jest kruszyzna. Na Babie Jadze zakazany jest drytooling.

Rdzawe Zacięcie – część muru skalnego w północno-wschodniej części Krzemionek Zakrzowskich (Zakrzówka). Prosty odcinek tego muru ma długość około 130 m i przebiega z południowego wschodu na północny zachód. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Piotr Haciski w przewodniku wspinaczkowym wyróżnia w nim następujące sekcje: Niski Mur, Rdzawe Zacięcie, Czarne Zacięcie, Podcięta Ścianka i znajdująca się w narożniku Baba Jaga. Mur znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Jest to jeden z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Segment Rdzawe Zacięcie ma wysokość do 25 m i pionową ścianę o ekspozycji północno-wschodniej. Jest na nim 9 dróg wspinaczkowych o trudności od V+ do VI.1 w skali polskiej. Zimą dopuszczalne jest uprawianie drytoolingu. Ściana charakteryzuje się kruszyzną. U podnóża muru Rdzawego Zacięcia znajduje się Kawerna Magazyn z murowanym półkolistym wejściem. Zamknięta jest metalowymi drzwiami i kratą.

Kapelanka lub łom na Kapelance – nieczynny kamieniołom wapienia na wzniesieniu Krzemionki Zakrzowskie w będącej częścią Krakowa Dzielnicy VIII Dębniki. Wapienie na potrzeby budownictwa wydobywano tutaj od wielu wieków, jednak na wielką skalę dopiero od początku XX wieku. Początkowo zakłady wydobywające wapień należały do Austriackich Zakładów Solvay i Zakładów Solvay w Polsce sp. w Warszawie. Po I wojnie światowej stały się własnością Krakowskich Zakładów Sodowych Solvay. Wydobywany wapień wykorzystywano głównie do produkcji sody. W czasie II wojny światowej w zakładach tych jako pracownik fizyczny pracował Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II. Na Krzemionkach Zakrzowskich wapienie wydobywano w kilku miejscach. Oprócz Kapelanki istniały kamieniołomy Łom Bergera, Skałki Twardowskiego i Zakrzówek. Eksploatację wapieni zakończono w 1991 roku. Niemal całe wzgórze wraz z wyrobiskami dawnych kamieniołomów stało się jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa o nazwie Uroczysko Skałki Twardowskiego. Po dawnym kamieniołomie pozostały mury skalne o pionowych, miejscami nieco przewieszonych ścianach. Stały się one mekką krakowskich wspinaczy skalnych. Skalne mury dawnego kamieniołomu dzielą oni na sekcje Baba Jaga, Ciąża, Freney, Niski Mur, Problemówka, Rdzawe Zacięcie, Szara Ścianka, Sadystówka. Wapienie pochodzą z jury późnej. Są to wapienie skaliste nieuławicone, gruboławicowe i płytowe. Zaobserwować w nich można gzymsy tektoniczne i kanały anastomatyczne. We wschodniej ścianie widoczne są powierzchnie międzyławicowe wymyte w obrębie wyżej leżącej warstwy. Niektóre kanały anastomatyczne są od siebie izolowane, łączą się jednak w dolnej część tworząc labiryntowatą sieć kanałów. W obrębie dawnego kamieniołomu Kapelanka istnieje wiele form krasowych. M.in. są to jaskinie i schronisko. Do 2019 roku grotołazi opisali ich osiem: Jaskinia Koguta, Jaskinia Musza, Jaskinia przed Problemówką, Jaskinia w Anastomozach, Rurka, Schronisko nad Sadystówką, Schronisko obok Anastomozów. Jest też wykuta przez Austriaków Kawerna Magazyn, która służyła jako magazyn amunicji dla Twierdzy Kraków.

Ulica Praska – ulica w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki, na Dębnikach. Łączy ulicę Szwedzką z ulicą Tyniecką. Wytyczenie tej ulicy związane jest z budową w latach 30. XX wieku dwóch osiedli: Osiedla Legionowego w rejonie ulicy Szwedzkiej oraz Osiedla Robotniczego nad Wisłą. Ulica Praska łączy oba te osiedla. Ulica miała otrzymać nazwę ulica Osiedle Legionowe, ale na planach z lat 30. i 40. widnieje nazwa ulicy Czarodziejskiej, przejęta od wcześniej biegnącej w tym rejonie ulicy. Około 1951 nadano współczesną nazwę ulicy, pochodzącą od nazwy stolicy Czech – Pragi (w pobliżu znajduje się również ulica Czechosłowacka). Przy ulicy Praskiej położony jest Park Dębnicki.

Dom społeczny na Osiedlu Robotniczym w Krakowie – budynek o funkcjach społecznych i kulturalnych, wybudowany w latach 1935–1937 na potrzeby powstającego w ówczesnej krakowskiej dzielnicy Dębniki Osiedla Robotniczego. Inicjatorem powstania budynku był Wojewódzki Związek Międzykomunalny Opieki Społecznej. Autorem projektu był Fryderyk Tadanier, we współpracy z inżynierem Michałem Zakrzewskim. Dom położony jest na rogu ul. Praskiej i ul. Pietrusińkiego. Budynek, stanowiący przykład architektury funkcjonalistycznej, ma kształt przenikających się brył. Jego formę podkreślają podziały horyzontalne uzyskane dzięki gęsto rozmieszczonym oknom, biegnącym pod nimi gzymsami oraz kolorystyce budynku (róż indyjski pomiędzy oknami, piaskowy w pozostałych częściach). W budynku mieściło się pierwotnie m.in. przedszkole i sklepy (na parterze), biblioteka z czytelnią, świetlica (na pierwszym piętrze), pokoje mieszkalne (na drugim piętrze). W parterowej części od strony ul. Pietrusińskiego mieściła się sala widowiskowa. W latach 1957–2005 w budynku działało w niej kino „Tęcza”. Współcześnie budynek nadal funkcje kulturalne - mieści się tutaj Teatr Praska 52 – filia Centrum Kultury Podgórza oraz filia Podgórskiej Biblioteki Publicznej. Znajduje się tutaj również siedziba rady i zarządu dzielnicy VIII Dębniki.

Freney – część muru skalnego w północno-wschodniej części Zakrzówka w Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Uprawiana jest na nim wspinaczka skalna. Mur znajduje się na terenie uroczyska Skałki Twardowskiego będącego jednym z terenów rekreacyjnych Krakowa. Wspinanie odbywa się tutaj na skałach będących pozostałością dawnego kamieniołomu Kapelanka. Freney znajduje się w odcinku muru o długości niespełna 50 m, około 100 metrów na zachód od Baby Jagi i Szarej Ścianki. Zakrzówek to historyczny rejon wspinaczkowy, wspinano się tutaj już ponad 100 lat temu. Wspinała się tutaj m.in. czołówka krakowskich wspinaczy w latach 70. i 80. XX wieku. Freney zaś to na Zakrzówku jedna z najbardziej popularnych skał wspinaczkowych, w odróżnieniu bowiem od innych ścian kamieniołomu Kapelanka, Freney cechuje się solidnymi chwytami bez kruszyzny. Ma wysokość do 24 m, ściany pionowe lub miejscami przewieszone. Znajduje się na terenie otwartym. Ściana wspinaczkowa o wystawie zachodniej. Do 2019 roku wspinacze poprowadzili na Freneyu 24 drogi wspinaczkowe o trudności od IV do VI.5+ w skali polskiej. Niemal wszystkie mają zamontowane punkty asekuracyjne w postaci ringów (r), spitów (s) i stanowisk zjazdowych (st).