Budynek Kasy Oszczędności w Tarnowie

Ławeczka Poetów w Tarnowie – ławka pomnikowa, odsłonięta 3 grudnia 2004 przy ulicy Wałowej w Tarnowie. Ławeczka powstała z inicjatywy Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie i Wydziału Kultury Urzędu Miasta Tarnowa. Ławeczka ma formę kamiennego murku, wzniesionego na planie kwadratu, okalającego klomb z rosnącym pośrodku drzewem. Przykryty jest płytą z polerowanego kamienia, na której z trzech stron przysiadły, naturalnej wielkości, odlane w brązie postacie literatów, wybranych w plebiscycie czytelników Biblioteki Publicznej: Zbigniewa Herberta, Agnieszki Osieckiej i Jana Brzechwy. Obok postaci znajdują się metalowe skrzynki z tomikami ich poezji. Klucze do skrzyneczek można wypożyczyć w pobliskiej pizzerii. Na tułowiu każdej z postaci uwiecznione są fragmenty ich utworów. Na sukni Osieckiej: Będę czekać tu przez czterysta wiosen i sto długich zim, będę czekać tu, w mieście tym („Będę czekać” - tekst piosenki Steni Kozłowskiej) i tylko taką mnie ścieżką poprowadź, gdzie śmieją się śmiechy w ciemności i gdzie muzyka gra, gdzie muzyka gra, muzyka („Wielka woda” - tekst piosenki Maryli Rodowicz). Na kapeluszu Osieckiej: Choćbyś odszedł z miasta będę czekać tu tak jak wierna gwiazda, będę czekać (cd. tekstu „Będę czekać”). Na plecach figury Brzechwy fragmenty wiersza „Kaczka Dziwaczka”: Nad rzeczką opodal krzaczka mieszkała kaczka-dziwaczka lecz zamiast trzymać się rzeczki robiła piesze wycieczki znosiła jaja na twardo i miała czubek z kokardą, a przy tym na przekór kaczkom czesała się wykałaczką. Martwiły się inne kaczki co będzie z takiej dziwaczki. Obok pomnika poety znajduje się po stronie prawej figurka kaczki, a po lewej niewielkich rozmiarów żaba i żółw. Na figurze Herberta zarówno z przodu jak i z tyłu widnieją słowa wierszy. Z przodu fragment wiersza „Chciałbym opisać”: Chciałbym opisać najprostsze wzruszenie, radość lub smutek, ale nie tak jak robią to inni sięgając po promienie deszczu albo słońca, chciałbym opisać światło, które we mnie się rodzi, ale wiem, że... Z tyłu dalszy fragment wiersza „Chciałbym opisać”: nie jest ono podobne do żadnej gwiazdy, bo jest nie tak jasne, nie tak czyste i niepewne, a dalej fragment wiersza „Przypowieść”: czym byłby świat gdyby nie napełniała go nieustanna krzątanina poety wśród ptaków i kamieni. Ławeczka jest dziełem tarnowskiego rzeźbiarza Jacka Kucaby. Odsłonięciu ławeczki towarzyszył koncert prowadzony przez Magdę Umer.

Pomnik Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie – pomnik odsłonięty 17 lipca 1884 roku. Pierwszy tarnowski pomnik, który powstał z inicjatywy publicznej.

Muzeum Diecezjalne w Tarnowie – muzeum diecezjalne w Polsce założone 25 października 1888 roku przez ówczesnego rektora tarnowskiego seminarium duchownego ks. Józefa Bąbę. Jest najstarszą tego typu placówką w Polsce.

Akademiola w Tarnowie (także scholasteria, dom kapitulny) – zabytkowy budynek znajdujący przy placu Katedralnym 5 w Tarnowie. Powstał prawdopodobnie z połączenia dwóch innych obiektów – budynków szkoły parafialnej i infirmerii wikariuszy kolegiackich, wzniesionych około połowy XVI wieku. W swojej historii użytkowany był m.in. jako siedziba instytucji szkolnych. Współcześnie wykorzystywany jest przez tarnowskie Muzeum Diecezjalne.

Scholasteria w Tarnowie (także dom rektora, dom kapitulny, dom kapituły) – zabytkowy budynek znajdujący przy placu Katedralnym 5 w Tarnowie. Powstał w II połowie XVI wieku, w swojej historii pełnił m.in. funkcje mieszkalne, w tym jako rezydencja dla rektora szkoły parafialnej, prałata kanclerza oraz dyrektora austriackiego gimnazjum. Współcześnie wykorzystywany jest przez tarnowskie Muzeum Diecezjalne.

Dom Mikołajowski w Tarnowie (także dom Mikołajowskich, dom Kornuszowski bądź kamienica Koruszowska) – zabytkowy gotycko-renesansowy budynek znajdujący przy placu Katedralnym w Tarnowie. Powstał w XVI wieku, przez stulecia pełnił różne funkcje, był m.in. użytkowany przez duchowieństwo, mieścił siedziby szkół, Powiatowego Ośrodka Zdrowia oraz Muzeum Higieny. Od czasu konserwacji przeprowadzonej na przełomie lat 40. i 50. XX wieku mieszczą się w nim sale wystawowe tarnowskiego Muzeum Diecezjalnego. Uznawany jest za najstarszą kamienicę miasta.

I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego – szkoła średnia zlokalizowana przy ulicy Piłsudskiego 4 w Tarnowie. Liceum kontynuuje tradycje szkoły utworzonej w 1559 roku z inicjatywy hetmana Jana Tarnowskiego, w 1756 roku podniesionej do rangi kolonii akademickiej Akademii Krakowskiej, dzięki fundacji ks. Wojciecha Kaszewicza. Patronem szkoły jest Kazimierz Brodziński − jej absolwent, uważany za najwybitniejszego przedstawiciela preromantyzmu w Polsce.

Ulica Katedralna − ulica na tarnowskim Starym Mieście prowadząca od północno-zachodniego narożnika Rynku na zachód do nieistniejącej już Bramy Krakowskiej. Z ulicą bezpośrednio sąsiaduje Plac Kazimierza Wielkiego z pomnikiem Adama Mickiewicza oraz Plac Katedralny z Bazyliką katedralną. W budynku nr 2 w latach 1922−1931 mieszkał Jan Bielatowicz. Nazwa ulicy była używana od XVIII w. Zmieniona została w okresie PRL. Wówczas ulica upamiętniała nazwą działacza socjalistycznego Walerego Wróblewskiego. Po przemianach 1989 powrócono do dawnej nazwy.

Dom Mansjonarzy w Tarnowie (także Dom Mansjonariuszy, Kanonia I) – zabytkowy budynek znajdujący się przy placu Katedralnym w Tarnowie. Obecną formę otrzymał w XVIII wieku. Przez lata pełnił różne funkcje, służył m.in. jako siedziba szkoły i instytucji kościelnych oraz patriotycznych. Współcześnie znajdują się w nim pomieszczenia chóru katedralnego Pueri Cantores Tarnovienses, oraz sale wystawowe tarnowskiego Muzeum Diecezjalnego.

Muzeum Ziemi Tarnowskiej (w latach 1976–2024 Muzeum Okręgowe w Tarnowie) – wielooddziałowa placówka muzealna zlokalizowana w Tarnowie i powiatach: tarnowskim, brzeskim, bocheńskim i dąbrowskim.

Brama Krakowska w Tarnowie – średniowieczna brama miejska, położona na tarnowskim Starym Mieście, będąca częścią miejskiego systemu obronnego. Budowla nie zachowała się do dzisiejszych czasów.

Powiat tarnowski (niem. Politische Bezirk Tarnow) – jednostka podziału administracyjnego I stopnia w Królestwie Galicji i Lodomerii, kraju koronnym Austro-Węgier, istniejąca w latach 1867–1918. Siedzibą powiatu był Tarnów. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości powiat tarnowski wszedł w skład województwa krakowskiego.