I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie

Pomnik Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie – pomnik odsłonięty 17 lipca 1884 roku. Pierwszy tarnowski pomnik, który powstał z inicjatywy publicznej.

Budynek dawnej Kasy Oszczędności w Tarnowie (także kamienica dawnej Kasy Oszczędności, zwana również Salą Lustrzaną) – zabytkowy budynek znajdujący się przy ulicy Wałowej 10 w Tarnowie. Miejsce sesji Rady Miejskiej w Tarnowie oraz Młodzieżowej Rady Miejskiej w Tarnowie. Budynek powstał w latach 1880–1882 dla Miejskiej Kasy Oszczędności; do lat 50. XX w. mieściła się tu jej siedziba. Pełnił także funkcję centrum kulturalnego miasta: w reprezentacyjnej sali balowej Towarzystwa Kasynowego, zwanej Salą Lustrzaną, organizowano uroczyste wydarzenia okolicznościowe. W budynku mieści się siedziba Tarnowskiego Centrum Przedsiębiorczości.

Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie – seminarium duchowne kształcące księży rzymskokatolickich dla diecezji tarnowskiej. Instytucję założono w 1822 roku.

Ławeczka Poetów w Tarnowie – ławka pomnikowa, odsłonięta 3 grudnia 2004 przy ulicy Wałowej w Tarnowie. Ławeczka powstała z inicjatywy Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie i Wydziału Kultury Urzędu Miasta Tarnowa. Ławeczka ma formę kamiennego murku, wzniesionego na planie kwadratu, okalającego klomb z rosnącym pośrodku drzewem. Przykryty jest płytą z polerowanego kamienia, na której z trzech stron przysiadły, naturalnej wielkości, odlane w brązie postacie literatów, wybranych w plebiscycie czytelników Biblioteki Publicznej: Zbigniewa Herberta, Agnieszki Osieckiej i Jana Brzechwy. Obok postaci znajdują się metalowe skrzynki z tomikami ich poezji. Klucze do skrzyneczek można wypożyczyć w pobliskiej pizzerii. Na tułowiu każdej z postaci uwiecznione są fragmenty ich utworów. Na sukni Osieckiej: Będę czekać tu przez czterysta wiosen i sto długich zim, będę czekać tu, w mieście tym („Będę czekać” - tekst piosenki Steni Kozłowskiej) i tylko taką mnie ścieżką poprowadź, gdzie śmieją się śmiechy w ciemności i gdzie muzyka gra, gdzie muzyka gra, muzyka („Wielka woda” - tekst piosenki Maryli Rodowicz). Na kapeluszu Osieckiej: Choćbyś odszedł z miasta będę czekać tu tak jak wierna gwiazda, będę czekać (cd. tekstu „Będę czekać”). Na plecach figury Brzechwy fragmenty wiersza „Kaczka Dziwaczka”: Nad rzeczką opodal krzaczka mieszkała kaczka-dziwaczka lecz zamiast trzymać się rzeczki robiła piesze wycieczki znosiła jaja na twardo i miała czubek z kokardą, a przy tym na przekór kaczkom czesała się wykałaczką. Martwiły się inne kaczki co będzie z takiej dziwaczki. Obok pomnika poety znajduje się po stronie prawej figurka kaczki, a po lewej niewielkich rozmiarów żaba i żółw. Na figurze Herberta zarówno z przodu jak i z tyłu widnieją słowa wierszy. Z przodu fragment wiersza „Chciałbym opisać”: Chciałbym opisać najprostsze wzruszenie, radość lub smutek, ale nie tak jak robią to inni sięgając po promienie deszczu albo słońca, chciałbym opisać światło, które we mnie się rodzi, ale wiem, że... Z tyłu dalszy fragment wiersza „Chciałbym opisać”: nie jest ono podobne do żadnej gwiazdy, bo jest nie tak jasne, nie tak czyste i niepewne, a dalej fragment wiersza „Przypowieść”: czym byłby świat gdyby nie napełniała go nieustanna krzątanina poety wśród ptaków i kamieni. Ławeczka jest dziełem tarnowskiego rzeźbiarza Jacka Kucaby. Odsłonięciu ławeczki towarzyszył koncert prowadzony przez Magdę Umer.

Kościół Świętego Krzyża i Świętego Filipa Neri – kościół parafialny znajdujący się w Tarnowie, należący do rzymskokatolickiej parafii pod tym samym wezwaniem w dekanacie Tarnów Południe, części diecezji tarnowskiej. Kościół został zbudowany w latach 1878–79, przez filipinów, według projektu architekta Karola Polityńskiego. Kierownikiem prac budowlanych był inżynier Łupkiewicz. W 1879 roku świątynię konsekrował biskup tarnowski Józef Alojzy Pukalski. W 1883 roku kościół został rozbudowany o początkowo niezrealizowane prezbiterium. W 1905 roku została dobudowana nowa zakrystia, a dawna została przeznaczona na kaplicę Matki Bożej. W 1966 roku częściowo zostały przebudowane i na nowo zaaranżowane wnętrza według projektu architekta Krzysztofa Domagalskiego. W 1998 roku biskup tarnowski Wiktor Skworc erygował przy świątyni parafię. Budowla reprezentuje styl neoromański. Świątynia jest murowana, wzniesiona z cegły i otynkowana. Posiada jedną nawę z krótkim prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy którym od strony wschodniej jest umieszczona mała zakrystia. Od strony północnej, wzdłuż całej świątyni jest położona kaplica św. Filipa Neri utworzona z dawnej zakrystii i części przyległego budynku klasztornego, od strony południowej znajduje się podobna kaplica Matki Boskiej. Nawę nakrywa sklepienie krzyżowe, prezbiterium wielopolowe, a kaplicę żaglaste. Sklepienia nawy są rozdzielone zdwojonymi gurtami, przechodzącymi w podobne pilastry. Nowsze arkady rozdzielające nawę od kaplic są zamknięte półkoliście. Okna są zamknięte półkoliście. Chór muzyczny posiada konstrukcję żelbetową i jest wbudowany do wnętrza nawy. Elewacje zewnętrzne posiadają skromne podziały ramowe z fryzami arkadkowymi. Portal główny jest ujęty trójkątną obudową, nad nim znajduje się okno koliste. Budowla nakryta jest dachami dwuspadowymi i pulpitowymi, złożonymi z blachy.

Muzeum Diecezjalne w Tarnowie – muzeum diecezjalne w Polsce założone 25 października 1888 roku przez ówczesnego rektora tarnowskiego seminarium duchownego ks. Józefa Bąbę. Jest najstarszą tego typu placówką w Polsce.

Parafia Świętego Krzyża i Świętego Filipa Neri w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Tarnów Południe. Od 2007 proboszczem parafii jest ks. Maciej Mitera COr.

Akademiola w Tarnowie (także scholasteria, dom kapitulny) – zabytkowy budynek znajdujący przy placu Katedralnym 5 w Tarnowie. Powstał prawdopodobnie z połączenia dwóch innych obiektów – budynków szkoły parafialnej i infirmerii wikariuszy kolegiackich, wzniesionych około połowy XVI wieku. W swojej historii użytkowany był m.in. jako siedziba instytucji szkolnych. Współcześnie wykorzystywany jest przez tarnowskie Muzeum Diecezjalne.

Scholasteria w Tarnowie (także dom rektora, dom kapitulny, dom kapituły) – zabytkowy budynek znajdujący przy placu Katedralnym 5 w Tarnowie. Powstał w II połowie XVI wieku, w swojej historii pełnił m.in. funkcje mieszkalne, w tym jako rezydencja dla rektora szkoły parafialnej, prałata kanclerza oraz dyrektora austriackiego gimnazjum. Współcześnie wykorzystywany jest przez tarnowskie Muzeum Diecezjalne.

Dom Mikołajowski w Tarnowie (także dom Mikołajowskich, dom Kornuszowski bądź kamienica Koruszowska) – zabytkowy gotycko-renesansowy budynek znajdujący przy placu Katedralnym w Tarnowie. Powstał w XVI wieku, przez stulecia pełnił różne funkcje, był m.in. użytkowany przez duchowieństwo, mieścił siedziby szkół, Powiatowego Ośrodka Zdrowia oraz Muzeum Higieny. Od czasu konserwacji przeprowadzonej na przełomie lat 40. i 50. XX wieku mieszczą się w nim sale wystawowe tarnowskiego Muzeum Diecezjalnego. Uznawany jest za najstarszą kamienicę miasta.

Dom Mansjonarzy w Tarnowie (także Dom Mansjonariuszy, Kanonia I) – zabytkowy budynek znajdujący się przy placu Katedralnym w Tarnowie. Obecną formę otrzymał w XVIII wieku. Przez lata pełnił różne funkcje, służył m.in. jako siedziba szkoły i instytucji kościelnych oraz patriotycznych. Współcześnie znajdują się w nim pomieszczenia chóru katedralnego Pueri Cantores Tarnovienses, oraz sale wystawowe tarnowskiego Muzeum Diecezjalnego.

Muzeum Ziemi Tarnowskiej (w latach 1976–2024 Muzeum Okręgowe w Tarnowie) – wielooddziałowa placówka muzealna zlokalizowana w Tarnowie i powiatach: tarnowskim, brzeskim, bocheńskim i dąbrowskim.