place

The Rolling Bridge

City of WestminsterMosty i wiadukty piesze w AngliiMosty i wiadukty w Londynie
The Rolling Bridge 2012 10 05 4
The Rolling Bridge 2012 10 05 4

The Rolling Bridge – stalowa kładka dla pieszych nad ślepą, północna odnogą Grand Union Canal (Paddington Branch) w Londynie (gmina City of Westminster). Kładka została zaprojektowana przez studio Heatherwick (Thomas Heatherwick) i ukończona w 2004. Dwunastometrowa kładka składa się z ośmiu trójkątnych segmentów z drewnianą podłogą, które składają się na siebie, tworząc ośmiokątną formę spiętrzającą się po jednej stronie ścieżki holowniczej nad kanałem. Zbudowany został w Littlehampton Welding w Sussex i dotarł do Paddington kanałem. Projektant zdobył za to dzieło nagrodę Structural Steel Award oraz Emerging Architecture Award. Rolling Bridge wykorzystuje złożony system siłowników hydraulicznych, które są umieszczone pionowo na moście i podnoszą przeguby w poręczach, powodując ugięcie się całej konstrukcji. Gdy obiekt się składa, każda z ośmiu sekcji jest jednocześnie podnoszona, powodując zwijanie się, aż oba końce zetkną się i uformują formę zbliżoną do okręgu. Obiekt jest podnoszony w każdą środę i piątek o godzinie 12:00 oraz w soboty o godzinie 14:00.

Fragment artykułu z Wikipedii The Rolling Bridge (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

The Rolling Bridge
The Rolling Bridge, Londyn Paddington

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Linki zewnętrzne Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: The Rolling BridgeCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 51.518392 ° E -0.174708 °
placePokaż na mapie

Adres

The Rolling Bridge

The Rolling Bridge
W2 1NW Londyn, Paddington
Anglia, Wielka Brytania
mapOtwórz w Mapach Google

linkWikiData (Q2001686)
linkOpenStreetMap (174458597)

The Rolling Bridge 2012 10 05 4
The Rolling Bridge 2012 10 05 4
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Albert Memorial
Albert Memorial

Albert Memorial – pomnik Alberta, męża królowej brytyjskiej Wiktorii, znajdujący się w parku Kensington Gardens w Londynie, dzieło architekta George’a Gilberta Scotta. Gdy w 1861 r. zmarł książę Albert, powstała inicjatywa zebrania funduszy w celu jego upamiętnienia. Królową Wiktorię, wdowę po zmarłym Albercie, poproszono o dokonanie wyboru projektu. Powołany przez nią komitet zaprosił do konkursu kilku architektów, a królowa wybrała spośród nich ten, którego autorem był George Gilbert Scott. Królewskie Towarzystwo Sztuki zbierało fundusze w całym kraju, kwotę 50 000 funtów przyznał brytyjski parlament. W lipcu 1872 r. ukończono prace nad częścią pomnika (bez posągu księcia Alberta), a autor jego projektu został przez królową nobilitowany. Posąg Alberta został umieszczony wewnątrz dopiero w 1876 r. – figurę wykonał John Henry Foley. Koszt wykonania całości wyniósł 120 000 funtów. Pomnik wykonany został w stylu neogotyckim. Czterometrowy posąg księcia znajduje się pod strzelistym baldachimem ozdobionym mozaikami i zwieńczonym krzyżem. Cały, kilkustopniowy pomnik ma 53 metry wysokości. W zewnętrznych narożnikach jego podstawy znajdują się cztery potężne marmurowe rzeźby – grupy kobiet z wierzchowcami, symbolizujące cztery kontynenty: Europy, Azji, Afryki i Ameryki (dłuta różnych autorów – podobnie zresztą jak i inne posągi znajdujące się na pomniku). Schody prowadzą do właściwej podstawy pomnika, którą otacza fryz z kilkuset postaciami naturalnych rozmiarów: malarzy, architektów, muzyków i poetów oraz rzeźbiarzy. Powyżej, w narożach tej podstawy, znajdują się cztery kolejne marmurowe rzeźby, które przedstawiają cztery gałęzie gospodarki: rolnictwo, rzemiosło, handel i budownictwo. Posąg księcia wykonany jest z brązu i przedstawia go siedzącego, z katalogiem Wielkiej Wystawy w ręku. Otaczające go filary, podtrzymujące baldachim, ozdobione są posągami przedstawiającymi gałęzie nauki. Mozaiki zdobiące baldachim przedstawiają ponownie gałęzie sztuki, powyżej znajdują się kolejne brązowe posągi przedstawiające personifikacje cnót ludzkich. Szczyt iglicy zdobią figury ośmiu aniołów, a nad nimi wznosi się inkrustowany krzyż. Pomnik wyrażać miał nie tylko podziękowanie za zasługi Alberta, ale także symbolizować potęgę brytyjskiego imperium. Kształt baldachimu wyraźnie nawiązuje do strzelistych gotyckich iglic („krzyży Eleonory”), jakie król Anglii Edward I kazał wystawić w dwunastu miejscach, w których zatrzymywała się na noc trumna z ciałem jego żony Eleonory. Albert Memorial, wypełniony setkami zdobień i rzeźb, posunął jednak ideę krzyży Eleonory do granic niedorzeczności. Jednocześnie stanowi doskonały symbol architektury epoki wiktoriańskiej. W latach 90. XX wieku dokonano kosztem 11 mln funtów kompleksowej restauracji pomnika.