place

Dom Władysława Łozińskiego w Krakowie

Dzielnica I Stare MiastoMuzeum Narodowe w KrakowieZabytkowe kamienice przy ulicy Piłsudskiego w Krakowie
Władysław Łoziński home, 14 Piłsudski street, Kraków, Poland
Władysław Łoziński home, 14 Piłsudski street, Kraków, Poland

Dom Władysława Łozińskiego – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Józefa Piłsudskiego 14, na Nowym Świecie. Zaprojektowana została w 1888 przez Tadeusza Stryjeńskiego i Władysława Ekielskiego. W 1967 roku ofiarowana Muzeum Narodowemu przez rodzinę profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego Władysława Łozińskiego. W kamienicy, wchodzącej w skład Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego, mieszczą się: Dział Starych Druków i Rękopisów, Dział Starej Fotografii, Archiwum Zakładowe MNK, Pracownia Konserwacji Papieru i Skóry, Introligatornia Laboratorium Analiz i Nieniszczących Badań Obiektów Zabytkowych (LANBOZ).

Fragment artykułu z Wikipedii Dom Władysława Łozińskiego w Krakowie (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Dom Władysława Łozińskiego w Krakowie
Wellington Street, London

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Dom Władysława Łozińskiego w KrakowieCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.059917 ° E 19.929667 °
placePokaż na mapie

Adres

Wellington Street

Wellington Street
N5X 3W3 London
Ontario, Canada
mapOtwórz w Mapach Google

Władysław Łoziński home, 14 Piłsudski street, Kraków, Poland
Władysław Łoziński home, 14 Piłsudski street, Kraków, Poland
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Pałac Czapskich w Krakowie
Pałac Czapskich w Krakowie

Pałac Czapskich (dawniej Pałac Krasińskich, później także Pałac Hutten-Czapskich) – XIX-wieczny pałac w Krakowie znajdujący się przy ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 10-12. W 1883 Hubert Antoni Krasiński, właściciel Regimentarzówki na Ukrainie, lekarz i działacz społeczny, przeniósł się z Warszawy do Krakowa i tutaj zbudował neorenesansowy pałacyk według projektu Antoniego Siedeka. Budowa pałacu zakończyła się w 1884. Hubert Krasiński mieszkał w pałacu do swojej śmierci w 1890. Po śmierci pierwszego właściciela pałac drogą kupna nabył w 1894 Emeryk Hutten-Czapski, który postanowił w budynku tym umieścić swoją muzealną kolekcję (ponad 11 tys. monet, medali, orderów, banknotów i rycin), sprowadzoną wraz z bogatą biblioteką z rodzinnego majątku Stańków. Nowy właściciel polecił Tadeuszowi Stryjeńskiemu dobudować do obecnej bryły pałacu pawilon. Po jego wybudowaniu w 1896 na pawilonie został umieszczony napis „Monumentis Patriae naufragio ereptis” (Pamiątkom ojczystym ocalonym z burzy dziejowej). Do skrzydła muzealnego prowadziła oddzielna brama w ogrodzeniu i oddzielne wejście. Sale ekspozycyjne zostały wyposażone w odpowiednie muzealne sprzęty (oszklone gabloty i szafy), umożliwiające prezentację zbiorów porcelany i szkła. W pawilonie przechowywana była kolekcja numizmatów, którą na początku XX wieku (1903) rodzina Czapskich przekazała miastu. Następnie kolekcja trafiła pod opiekę Muzeum Narodowego w Krakowie, tworząc Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego. W latach 2002–2009 prace remontowe budynku częściowo finansował Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa. Po zakończeniu generalnego remontu, 28 czerwca 2013 Muzeum Narodowe w Krakowie otworzyło w pałacu Europejskie Centrum Numizmatyki Polskiej, w którym jest wystawiona kolekcja monet, medali i banknotów polskich oraz zbiór starych druków i rękopisów. Odnowiono również dziedziniec, ogród i lapidarium.

Ośrodek Kultury Europejskiej „Europeum”
Ośrodek Kultury Europejskiej „Europeum”

Ośrodek Kultury Europejskiej „Europeum” – oddział Muzeum Narodowego w Krakowie zlokalizowany przy Placu Sikorskiego 6 w budynku dawnego Starego Spichlerza, otwarty 12 września 2013 r. Od grudnia 2021 roku zbiory sztuki europejskiej Muzeum Narodowego w Krakowie eksponowane są częściowo w Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie, a w budynku dawnego „Europeum” mieści się Muzeum Stanisława Wyspiańskiego. Ekspozycja obejmowała siedem wieków historii sztuki europejskiej na przykładzie ponad 100 obrazów i rzeźb ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Na zewnątrz utworzono lapidarium, zawierające kilkaset detali architektonicznych pochodzących z dawnych budynków Krakowa. W „Europeum” prezentowano średniowieczne Madonny anonimowych katalońskich artystów oraz dzieła takich artystów, jak: Dirck van Baburen – Zaparcie się Świętego Piotra Jean Bardin – Kleobis i Biton Pieter Brueghel młodszy – Kazanie św. Jana Chrzciciela Denis Calvaert – Sąd Ostateczny Lucas Cranach młodszy – Portret Philipp Melanchthon Christian Wilhelm Ernst Dietrich – Dwunastoletni Chrystus nauczający w Świątyni Antonio d'Este – Portret Antonia Canovy Francois-Xavier Fabre – Portret Michała Bogorii Skotnickiego Lavinia Fontana – Judyta z głową Holofernesa Luca Giordano – Ucieczka do Egiptu Jan Gossaert – Chrystus Boleściwy Jan van Goyen – Na ślizgawce Pietro Longhi – Rozmownica klasztorna Lorenzo Lotto – Adoracja Dzieciątka Nicolaes Maes – Portret Chłopca z łukiem i psem Alessandro Magnasco – Praczki i drwale Mattia Preti – Grający w kości Bernardo Strozzi – Spór trzech mędrców Justus Sustermans – Portret Franciszka Medyceusza (1614-1634) Bertel Thorvaldsen – Merkury Paolo Veneziano – Ukrzyżowanie Cornelis de Vos – Portret chłopca z psem