Kamienica przy ulicy Włodkowica 5–9 we Wrocławiu

Bulwar Tadka Jasińskiego – bulwar we Wrocławiu położony w obrębie Starego Miasta, przebiegający nad Fosą Miejską. Bulwar ten obejmuje pas zieleni pomiędzy fosą, a ulicą Pawła Włodkowica, na odcinku od placu Jana Pawła II, do ulicy Krupniczej. Stanowi część Promenady Staromiejskiej. Nazwa bulwaru nadana uchwałą Rady Miejskiej Wrocławia nr LVI/3317/06 z dnia 5 października 2006 r., upamiętnia postać Tadeusza Jasińskiego.

Kamienica Pokoyhof, Kamienica „Pokoyhof” – zabytkowa kamienica we Wrocławiu, będąca częścią Pasażu Pokoyhofa. Była pierwszą kamienicą w mieście wzniesioną w stylu neogotyckim i największym ówcześnie przedsięwzięciem architektonicznym na terenie staromiejskim.

Kładka Radiowej Trójki – wybudowana w roku 2009, do 2015 nosząca nieoficjalną nazwę Świebodzkiej, kładka nad fosą łącząca pl. Orląt Lwowskich z Promenadą Staromiejską (jej odcinkiem noszącym nazwę: Bulwar Tadka Jasińskiego) i następnie z ul. Pawła Włodkowica. Jest to przeprawa przeznaczona dla ruchu pieszego i rowerowego. Konstrukcja kładki (dźwigary, poprzecznice) wykonana jest z drewna klejonego. Balustrady wykonane zostały ze szkła hartowanego z pochwytami drewnianymi. Na przeprawie zamontowano specjalną iluminację. Projektantem kładki jest architekt Tomasz Boniecki.

Kamienica nr 8 – zabytkowa kamienica we Wrocławiu, przy ulicy Włodkowica.

Koszary Grenadierów we Wrocławiu (Elfer Kaserne) – budynek położony we Wrocławiu przy obecnej ulicy Podwale pod numerami 27 i 28, wybudowany pierwotnie z przeznaczeniem na koszary. W budynku tym początkowo zlokalizowano koszary Kirasjerów, później Grenadierów. Po II wojnie światowej budynek stał się obiektem użyteczności publicznej, a także służył wielu instytucjom i firmom. Budynek został wpisany do rejestru zabytków, jako obiekt z 1835 r., pod nr rej.: A/676/506/Wm, wpis z 25.01.1993 r.

Szpital Żydowski we Wrocławiu – pierwsza stała żydowska placówka medyczna we Wrocławiu, mieszcząca się przy ulicy Pawła Włodkowica 19 (obecnie nr 33).

Ulica Pawła Włodkowica (j. niem Wallstraße) – ulica na wrocławskim Starym Mieście

Kościół św. Antoniego z Padwy – świątynia rzymskokatolicka (od lat powojennych używana przez parafię pod wezwaniem św. Mikołaja) przy ulicy św. Antoniego 30 we Wrocławiu.

Kładka św. Antoniego (dawniej: Pfennigbrücke, Hölzerne Pfennigbrücke) – kładka położona we Wrocławiu w obrębie Starego Miasta, przerzucona nad Fosą Miejską. Kładka położona jest na przedłużeniu ulicy św. Antoniego. Łączy bulwar biegnący nad fosą wzdłuż ul. Pawła Włodkowica (Promenada Staromiejska), z ul. Podwale. Obecna przeprawa odbudowana została w miejscu istniejącej wcześniej kładki, w 1948 i gruntownie wyremontowana w 1985 roku. Od zimy 2009/2010 (po otwarciu kładki Radiowej Trójki) zamknięta z powodu złego stanu technicznego, ponownie oddana do użytku w sierpniu 2011. Konstrukcja kładki, pomost jak i balustrady, wykonane zostały w technologii drewnianej. Składa się z pięciu przęseł opartych na rozporowych dźwigarach belkowych, drewnianych, wspartych na palach. Skrajna podpora wsparta jest na fundamencie betonowym. Pomost również wykonano w konstrukcji drewnianej, nawierzchnię z desek. Długość kładki wynosi 41,25 m, a jej szerokość wynosi 3,2 m. 27 czerwca 2022 kładka została uszkodzona przez konar pobliskiego drzewa, który oderwał się podczas burzy. Wykonana ekspertyza wykazała konieczność całkowitej rozbiórki i budowy kładki od nowa. Prace rozbiórkowe ruszyły we wrześniu 2023.

Archidiecezja Wrocławska (łac. Archidioecesis Vratislaviensis; niem. Erzbistum Breslau; cz. Arcidiecéze Vratislavská) – jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim. Ustanowiona diecezją w 1000 roku przez bullą papieską Sylwestra II jako sufragania metropolii gnieźnieńskiej. 16 lipca 1821 papież Pius VII podporządkował ją bezpośrednio (do) Stolicy Apostolskiej, a 13 sierpnia 1930 Pius XI podniósł ją do rangi archidiecezji. Granice archidiecezji były zmieniane trzykrotnie. Po raz I: 28 czerwca 1972 przez Pawła VI; po raz II i III: 25 marca 1992 i 24 lutego 2004 przez Jana Pawła II.

Wyższa Szkoła Humanistyczna we Wrocławiu – jedna z kilkunastu niepublicznych szkół wyższych we Wrocławiu, powstała w 2002 roku. Początkowo kształciła studentów na kierunkach zaliczanym do nauk humanistycznych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych. Obecnie w ramach struktury organizacyjnej uczelni znajduje się 1 wydział. Aktualnie zatrudnionych jest 9 pracowników naukowo-dydaktycznych, z czego 1 ze stopniem naukowym profesora, 3 ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, 5 na stanowisku adiunkta ze stopniem naukowym doktora. Wyższa Szkoła Humanistyczna we Wrocławiu posiada bazę dydaktyczno-szkoleniową w budynku przy ul. Robotniczej 70 B.

Wyższa Szkoła Fizjoterapii we Wrocławiu – jedna z kilkunastu niepublicznych szkół wyższych we Wrocławiu, powstała w 1999 roku z inicjatywy Andrzeja Czamary. Kształci studentów na dwóch podstawowych kierunkach, zaliczanych do nauk o kulturze fizycznej, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych. W ramach struktury organizacyjnej uczelni znajduje się 2 instytuty oraz jednostki ogólnouczelniane. Zatrudnionych jest 22 pracowników naukowo-dydaktycznych, z czego 4 z tytułem naukowym profesora, 3 ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, 6 ze stopniem naukowym doktora oraz 9 z tytułem zaowodowym magistra.