Ulica Pawła Włodkowica we Wrocławiu

Szpital Żydowski we Wrocławiu – pierwsza stała żydowska placówka medyczna we Wrocławiu, mieszcząca się przy ulicy Pawła Włodkowica 19 (obecnie nr 33).

Oficyna kamienicy przy ul. św. Antoniego 33 – oficyna niezachowanej kamienicy stojąca w tylnej części posesji przy ulicy św. Antoniego we Wrocławiu; przykład najbardziej okazałej barokowej oficyny we Wrocławiu.

Kładka św. Antoniego (dawniej: Pfennigbrücke, Hölzerne Pfennigbrücke) – kładka położona we Wrocławiu w obrębie Starego Miasta, przerzucona nad Fosą Miejską. Kładka położona jest na przedłużeniu ulicy św. Antoniego. Łączy bulwar biegnący nad fosą wzdłuż ul. Pawła Włodkowica (Promenada Staromiejska), z ul. Podwale. Obecna przeprawa odbudowana została w miejscu istniejącej wcześniej kładki, w 1948 i gruntownie wyremontowana w 1985 roku. Od zimy 2009/2010 (po otwarciu kładki Radiowej Trójki) zamknięta z powodu złego stanu technicznego, ponownie oddana do użytku w sierpniu 2011. Konstrukcja kładki, pomost jak i balustrady, wykonane zostały w technologii drewnianej. Składa się z pięciu przęseł opartych na rozporowych dźwigarach belkowych, drewnianych, wspartych na palach. Skrajna podpora wsparta jest na fundamencie betonowym. Pomost również wykonano w konstrukcji drewnianej, nawierzchnię z desek. Długość kładki wynosi 41,25 m, a jej szerokość wynosi 3,2 m. 27 czerwca 2022 kładka została uszkodzona przez konar pobliskiego drzewa, który oderwał się podczas burzy. Wykonana ekspertyza wykazała konieczność całkowitej rozbiórki i budowy kładki od nowa. Prace rozbiórkowe ruszyły we wrześniu 2023.

Bulwar Tadka Jasińskiego – bulwar we Wrocławiu położony w obrębie Starego Miasta, przebiegający nad Fosą Miejską. Bulwar ten obejmuje pas zieleni pomiędzy fosą, a ulicą Pawła Włodkowica, na odcinku od placu Jana Pawła II, do ulicy Krupniczej. Stanowi część Promenady Staromiejskiej. Nazwa bulwaru nadana uchwałą Rady Miejskiej Wrocławia nr LVI/3317/06 z dnia 5 października 2006 r., upamiętnia postać Tadeusza Jasińskiego.

Kościół św. Antoniego z Padwy – świątynia rzymskokatolicka (od lat powojennych używana przez parafię pod wezwaniem św. Mikołaja) przy ulicy św. Antoniego 30 we Wrocławiu.

Archidiecezja Wrocławska (łac. Archidioecesis Vratislaviensis; niem. Erzbistum Breslau; cz. Arcidiecéze Vratislavská) – jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim. Ustanowiona diecezją w 1000 roku przez bullą papieską Sylwestra II jako sufragania metropolii gnieźnieńskiej. 16 lipca 1821 papież Pius VII podporządkował ją bezpośrednio (do) Stolicy Apostolskiej, a 13 sierpnia 1930 Pius XI podniósł ją do rangi archidiecezji. Granice archidiecezji były zmieniane trzykrotnie. Po raz I: 28 czerwca 1972 przez Pawła VI; po raz II i III: 25 marca 1992 i 24 lutego 2004 przez Jana Pawła II.

Wyższa Szkoła Humanistyczna we Wrocławiu – jedna z kilkunastu niepublicznych szkół wyższych we Wrocławiu, powstała w 2002 roku. Początkowo kształciła studentów na kierunkach zaliczanym do nauk humanistycznych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych. Obecnie w ramach struktury organizacyjnej uczelni znajduje się 1 wydział. Aktualnie zatrudnionych jest 9 pracowników naukowo-dydaktycznych, z czego 1 ze stopniem naukowym profesora, 3 ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, 5 na stanowisku adiunkta ze stopniem naukowym doktora. Wyższa Szkoła Humanistyczna we Wrocławiu posiada bazę dydaktyczno-szkoleniową w budynku przy ul. Robotniczej 70 B.

Wyższa Szkoła Fizjoterapii we Wrocławiu – jedna z kilkunastu niepublicznych szkół wyższych we Wrocławiu, powstała w 1999 roku z inicjatywy Andrzeja Czamary. Kształci studentów na dwóch podstawowych kierunkach, zaliczanych do nauk o kulturze fizycznej, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych. W ramach struktury organizacyjnej uczelni znajduje się 2 instytuty oraz jednostki ogólnouczelniane. Zatrudnionych jest 22 pracowników naukowo-dydaktycznych, z czego 4 z tytułem naukowym profesora, 3 ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, 6 ze stopniem naukowym doktora oraz 9 z tytułem zaowodowym magistra.

Uniwersytet WSB Merito we Wrocławiu (wcześniej Wyższa Szkoła Bankowa we Wrocławiu) – uczelnia niepubliczna we Wrocławiu, powstała w 1998 roku. Kampus Uniwersytetu WSB Merito składa się z czterech budynków przy ul. Fabrycznej we Wrocławiu. Działy obsługowe dla studentów mieszczą się w budynku G, który jest jednocześnie największym budynkiem dydaktycznym na kampusie. Uczelnia posiada rozbudowane zaplecze laboratoriów (m.in.: technologii telekomunikacyjnych, RFID, wirtualnej rzeczywistości, Internetu rzeczy) oraz pracowni i specjalistycznych sal dydaktycznych (m.in. sale z kabinami do tłumaczeń symultanicznych, dydaktyczna sala rozpraw sądowych, Centrum Lean Management), a także infrastrukturę technologiczną. Uczelnia współpracuje ze środowiskiem biznesowym. Od 2013 roku działa na niej Instytut Współpracy z Biznesem, który zajmuje się rozwijaniem relacji akademickich z otoczeniem gospodarczym, jego dyrektorem jest prof. Marian Noga. Studenci korzystać mogą z oferty Biura Karier.

Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu we Wrocławiu (MWSLiT) – jedna z niepublicznych szkół wyższych we Wrocławiu powstała w 2001 roku. Zadaniem uczelni jest kształcenie menedżerów przygotowanych do zarządzania procesami logistycznymi, gotowych do pracy w warunkach współdziałania w zintegrowanej Europie. Od 2007 roku prowadzone są studia II stopnia (magisterskie). MWSLiT we Wrocławiu jest jedyną uczelnią w Europie Środkowo-Wschodniej, która uzyskała akredytację brytyjskiego instytutu logistycznego - The Chartered Institute of Logisitcs and Transport (CILT) UK. Uczelnia posiada certyfikat „Wiarygodna Szkoła" przyznawany przez Akademickie Centrum Informacyjne. Uczelnia wydaje czasopismo naukowe w języku angielskim Logistics and Transport.

Metropolia wrocławska, do 1972 r. zwana w Niemczech potocznie także metropolią wschodnioniemiecką (niem.Ostdeutsche Kirchenprovinz) – jedna z 14 metropolii obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim, Ustanowiona 13 sierpnia 1930 przez papieża Piusa XI bullą Pastoralis officii nostri jako obejmująca archidiecezję wrocławską oraz diecezje sufragalne: berlińską, warmińską oraz niezależną prałaturę pilską, następnie odnowiona 28 czerwca 1972 przez papieża Pawła VI bullami Episcoporum Poloniae coetus i Vratislaviensis-Berolinensis et aliarium jako obejmująca archidiecezję wrocławską oraz diecezje sufragalne w Opolu i Gorzowie Wielkopolskim.

Powódź tysiąclecia we Wrocławiu – katastrofalne zalanie znacznej części Wrocławia w czasie powodzi tysiąclecia, która nawiedziła w lipcu 1997 r. Europę Środkową. Na Dolnym Śląsku wylały wówczas wody Odry i jej dopływów, w tym m.in. Bobru, Bystrzycy, Kaczawy, Kwisy, Małej Panwi, Nysy Kłodzkiej, Nysy Łużyckiej, Olzy, Oławy, Ślęzy i Widawy. Wody powodziowe Odry wdarły się do miasta 12 lipca 1997 r., a ostatecznie ustąpiły 6 sierpnia. We Wrocławiu powódź tysiąclecia miała szczególnie ciężki przebieg, ponieważ nałożyły się dwie fale powodziowe: z Odry i Widawy. Ponadto kilka dni przed kulminacją mieszkańcy podwrocławskiej wsi Łany nie pozwolili na jej zalanie, co znacznie obniżyłoby straty. Z powodu specyficznego przebiegu rzeki przez miasto wylew nastąpił niezależnie zarówno w centrum, jak i na północy Wrocławia. Pod wodą znalazło się 40% powierzchni miasta.