Uroczysko Kowadza

Kowadza (261 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Kowadza wznosi się po wschodniej stronie ulicy Świętojańskiej w Tyńcu. Zbudowane z wapieni wzgórze w większości porasta las bukowo-grabowy, ale szczyt i południowe stoki to odkryty teren dawnych pastwisk i łąk. Pokrywa go cienka gleba porośnięta murawą kserotermiczną. Dzięki odkrytym terenom szczyt Kowadzy jest dobrym punktem widokowym. W dolinie znajduje się Uroczysko Tyniec, w kierunku południowo-zachodnim horyzont przesłaniają wzgórza Wielkanoc i Bogucianka, w kierunku południowym Guminek, tuż po wschodniej stronie wzgórze Duża Kowodrza. Na wzgórzu Kowadza utworzono użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Kowadza i powierzchni 10 ha. Dla turystów przygotowano ławki, kosze na śmieci, tablice turystyczne i wiatę. Przez szczyt Kowadzy prowadzi znakowany szlak turystyczny, zboczami ścieżki edukacyjne.

Duża Kowodrza (273 m) – dwuwierzchołkowe wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Niższy (261 m), zachodni wierzchołek w niektórych źródłach jest opisywany jako wzgórze Kowadza. Jest na nim użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Kowadza. Duża Kowodrza wznosi się nad ulicami Skołczanka i Obrony Tyńca. Jest porośnięta lasem, w środku którego znajdują się polany. Pokryte są cienką glebą porośniętą murawami kserotermicznymi. Miejscami sterczą skałki wapienne, nagie lub porośnięte mchami i porostami. Jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Wszystkimi jej zboczami prowadzą ścieżki i poprowadzono przez wzgórze znakowany szlak turystyczny. Znajduje się na obszarze rezerwatu przyrody Skołczanka. W południowej części wzgórza znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywa około 500 Żydów z okolic Krakowa – ofiar niemieckiego ludobójstwa zamordowanych w lecie 1942 roku. Na skalistym zboczu powyżej znajduje się katolickie centrum kultu religijnego; zamontowany na skalnej ścianie obraz Matki Boskiej, ołtarz polowy i ławki dla wiernych.

Lądowisko Kraków-Węzeł Tyniecki – lądowisko śmigłowcowe w Krakowie, w województwie małopolskim, położone przy ul. Bolesława Śmiałego 60. Zarządzającym lądowiskiem jest firma Colos Sp. z o.o. Oddane do użytku zostało w roku 2013 i jest wpisane do ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem 188.

Źródło Świętojańskie – źródło krasowe stałe znajdujące się w Krakowie na wschód od Tyńca. Od 1997 r. stanowi jedyny pomnik przyrody na terenie Krakowa będący źródłem. Źródło znajduje się u podnóża północnego stoku wzgórza Duża Biedzinka – nazwa wzgórza pochodzi od legendy, według której w miejscu tym pewien wędrujący do Krakowa święty narzekał (czyli w dawnej mowie biedził), że nie może nigdzie napić się wody; wówczas u jego stóp wytrysnęło źródło – w trójkącie między zachodnią obwodnicą Krakowa (w ciągu autostrady A4), a ulicami Bolesława Śmiałego i Nad Czerną. Mieści się na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Wypływający ze źródła strumień po kilku metrach wpływa na ogrodzony teren prywatny, a po około 400 metrach wpada do starorzecza Wisły.

Duża Biedzinka (230 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Jest to najbardziej na północ wysunięte wzniesienie Wzgórz Tynieckich, niewielkie, ale dobrze wyodrębnione. Wznosi się tuż po południowej stronie zjazdu z autostrady A4 do Tyńca. Jest całkowicie porośnięte lasem. U jego północnych podnóży znajduje się Źródło Świętojańskie, na południowo-wschodnich stokach niewielki schron jaskiniowy zwany Schroniskiem w Biedzince. Po północnej stronie wzniesienia, przez przełęcz oddzielającą go od pozostałych wzniesień Wzgórz Tynieckich (ulica Nad Czerną) biegnie znakowany szlak turystyczny. Nazwa wzgórza pochodzi od legendy, według której u podnóża tego wzgórza pewien wędrujący do Krakowa święty narzekał (czyli w dawnej mowie biedził), że nie może nigdzie napić się wody. Wówczas u jego stóp wytrysnęło źródło, przez miejscową ludność nazwane Źródłem Świętojańskim.

Rezerwat przyrody Skołczanka – rezerwat przyrody w Tyńcu w Krakowie. Zlokalizowany jest na Dużej Kowodrzy we Wzgórzach Tynieckich, w obrębie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 Dębnicko-Tyniecki obszar łąkowy. Znajduje się w najbardziej na północ wysuniętej części Wzgórz Tynieckich, przy zjeździe z autostrady A4 na Tyniec. Jest to rezerwat faunistyczny, częściowy o powierzchni 36,77 ha. Utworzony został w 1957 r. w ówczesnej wsi Tyniec. Obejmuje fragment terenu porośnięty lasem i zespołami ciepłolubnych zarośli, a na ich obrzeżach i polanach występują również murawy piaskowe i kserotermiczne. Chroni las sosnowo-jodłowo-bukowy, roślinność kserotermiczną, a w szczególności około 500 gatunków rzadkich motyli i błonkówek, m.in. skalnik driada. Murawy występujące w rezerwacie mają charakter półnaturalny i wymagają prowadzenia czynnych działań ochronnych zapobiegających zarastaniu przez drzewa i krzewy. Stwierdzono tu występowanie m.in. następujących roślin chronionych: dziewięćsił bezłodygowy, bodziszek czerwony, ożanka właściwa, sasanka łąkowa, macierzanka pannońska, rojnik pospolity, konwalia majowa i kopytnik pospolity. W kwietniu 2010 roku spłonęła część rezerwatu obejmująca zespół muraw i stanowiąca siedlisko skalnika driady. W południowej części rezerwatu znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywa około 500 Żydów z okolic Krakowa – ofiar niemieckiego ludobójstwa zamordowanych w lecie 1942 roku. Po północno-zachodniej stronie rezerwatu Skołczanka znajduje się podobny obszar chroniony, ale mający status użytku ekologicznego – Uroczysko Kowadza. Natomiast na północny wschód od rezerwatu utworzono użytek ekologiczny Dąbrowa. Przez teren rezerwatu prowadzi znakowany szlak turystyczny: zielona pętla z Opactwa Benedyktynów przez Wielkanoc, Kowadzę, Dużą Kowodrzę, rezerwat Skołczanka, Ostrą Górę, Guminek, Stępnicę, Grodzisko, brzegiem Wisły i z powrotem do Opactwa Benedyktynów. Długość około 8 km. Szlak ten nazywany jest Ścieżką Siedmiu Wzgórz

Wielkanoc (260 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Na wzgórzu Wielkanoc utworzono użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Wielkanoc, obejmujący obszar o powierzchni 7 ha na szczycie i północnych zboczach wzgórza. Nazwa wzgórza pochodzi stąd, że gdy w okresie Świąt Wielkanocnych świtem stanie się w środku wsi (czyli na skrzyżowaniu ulic: Benedyktyńskiej, Bogucianka i Obrony Tyńca), wówczas słońce wschodzi nad tym wzgórzem. Jest to niewielkie, ale dobrze wyodrębnione wzgórze, wznoszące się pomiędzy ulicami: Bolesława Śmiałego, Szczygielskiego i Zagórze. Jest porośnięte lasem, w którym znajdują się 4 nieczynne kamieniołomy. Utworzono na nim użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Wielkanoc. Wzgórze jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Szczyt jest trawiasty, dzięki temu rozciąga się z niego szeroka panorama widokowa na Tyniec, Pasmo Sowińca, Kraków i Wzgórza Tynieckie. Biegnie przez niego znakowany szlak turystyczny. Całe wzgórze zbudowane jest z wapieni pochodzących z okresu górnej jury. Dzięki odsłonięciom skał w dawnych kamieniołomach można tutaj prześledzić geologię wzgórza. W północnej części wzgórza wapienie są uławicone i zawierają krzemienie, w południowej nieuławicone i bez krzemieni. Obydwa rodzaje wapieni można zaobserwować szczególnie w kamieniołomie we wschodniej części wzgórza. W środkowej części tego kamieniołomu jest niewielki i częściowo już zarośnięty lej wypełniony gliną, piaskiem i żwirem. Jest on pochodzenia krasowego, dawniej miał średnicę 6 m i głębokość 5 m, ale podczas eksploatacji wapieni uległ zmniejszeniu. Można tu zaobserwować stopniowe przechodzenie wapienia nieuławiconego w uławicony. W południowej części ściany leja występuje wapień skalisty nieuławicony, który ku północy zaczyna stopniowo przechodzić w wapień uławicony o grubości warstw 0,8–1,2 m. Występują tu kuliste i przypłaszczone, brunatne lub szarobrunatne krzemienie. Takie stopniowe przejście między dwoma rodzajami wapieni występują jeszcze tylko w kamieniołomie w Piekarach.

Kąty – przysiółek wsi Kryspinów w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Liszki. W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa krakowskiego.

Ostra Góra (284 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Ostra Góra ma 4 wierzchołki. Jest całkowicie porośnięta lasem. Jej zachodnie stoki opadają do zabudowanego osiedla Tyńca – Zagórza, północne do wiodącej przez las ulicy Obrońcy Tyńca. Ulica ta prowadząca przełęczami oddziela Ostrą Górę od następnego na północ wzniesienia Wzgórz Tynieckich – Dużej Kowodrzy. U południowo-wschodnich podnóży znajduje się polana Bagno z pojedynczym domem. Ostra Góra, podobnie jak całość Wzgórz Tynieckich jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Prowadzi przez nią znakowany szlak turystyczny. Część północnych podnóży włączona została w obszar użytku ekologicznego o nazwie Uroczysko Tyniec.

Bogucianka (270 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Tylko północną część Bogucianki porasta las. Część południową zajmują łąki i zabudowania Tyńca. W partiach szczytowych znajduje się nieczynny kamieniołom Bogucianka. Przez Boguciankę biegnie asfaltowa droga, którą prowadzi znakowany szlak turystyki pieszej. Znaczna część powierzchni Bogucianki włączona została w obszar użytku ekologicznego o nazwie Uroczysko Tyniec. Obejmuje on porośnięte lasem zbocza Bogucianki i wierzchowinę z dawnym kamieniołomem.

Stępnica (266 m) – płaskowyż i wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Stępnica wznosi się po wschodniej stronie nad drogą z Tyńca do Skawiny (ulica Bogucianka). Ma dwie części, pomiędzy którymi prowadzi wąska droga. Wyższa, zabudowana i bezleśna część zachodnia, na mapie oznaczona jako Stępnica, to właściwie lekko opadający ku północnemu zachodowi grzbiet Guminka. Niższy i porośnięty lasem wierzchołek wschodni (263 m) to właściwe wzgórze. Płytką przełęczą pomiędzy tymi dwoma częściami Stępnicy wymienioną powyżej wąską drogą prowadzi znakowany szlak turystyczny. U południowych podnóży Stępnicy znajduje się niewielka jaskinia Schronisko w Stępnicy. Stępnica zbudowana jest ze skał wapiennych z okresu późnej jury. Przez wzgórze prowadzi kilka ścieżek, jedną z nich poprowadzono znakowany szlak turystyczny. Wierzchowina Stępnicy i jej północno-wschodnie stoki objęte są ochroną prawną. Włączone zostały w obszar użytku ekologicznego o nazwie Uroczysko Tyniec.

Tyniec – część miasta Krakowa, do 1 stycznia 1973 roku oddzielna wieś. Znajduje się w części zachodniej miasta, na prawym brzegu Wisły w Dzielnicy VIII Dębniki. Tyniec znany jest głównie dzięki klasztorowi benedyktynów, istniejącemu od 1044 roku, jednemu z najbogatszych i najważniejszych w Polsce.