Źródło Świętojańskie

Duża Biedzinka (230 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Jest to najbardziej na północ wysunięte wzniesienie Wzgórz Tynieckich, niewielkie, ale dobrze wyodrębnione. Wznosi się tuż po południowej stronie zjazdu z autostrady A4 do Tyńca. Jest całkowicie porośnięte lasem. U jego północnych podnóży znajduje się Źródło Świętojańskie, na południowo-wschodnich stokach niewielki schron jaskiniowy zwany Schroniskiem w Biedzince. Po północnej stronie wzniesienia, przez przełęcz oddzielającą go od pozostałych wzniesień Wzgórz Tynieckich (ulica Nad Czerną) biegnie znakowany szlak turystyczny. Nazwa wzgórza pochodzi od legendy, według której u podnóża tego wzgórza pewien wędrujący do Krakowa święty narzekał (czyli w dawnej mowie biedził), że nie może nigdzie napić się wody. Wówczas u jego stóp wytrysnęło źródło, przez miejscową ludność nazwane Źródłem Świętojańskim.

Lądowisko Kraków-Węzeł Tyniecki – lądowisko śmigłowcowe w Krakowie, w województwie małopolskim, położone przy ul. Bolesława Śmiałego 60. Zarządzającym lądowiskiem jest firma Colos Sp. z o.o. Oddane do użytku zostało w roku 2013 i jest wpisane do ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem 188.

Rezerwat przyrody Skołczanka – rezerwat przyrody w Tyńcu w Krakowie. Zlokalizowany jest na Dużej Kowodrzy we Wzgórzach Tynieckich, w obrębie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 Dębnicko-Tyniecki obszar łąkowy. Znajduje się w najbardziej na północ wysuniętej części Wzgórz Tynieckich, przy zjeździe z autostrady A4 na Tyniec. Jest to rezerwat faunistyczny, częściowy o powierzchni 36,77 ha. Utworzony został w 1957 r. w ówczesnej wsi Tyniec. Obejmuje fragment terenu porośnięty lasem i zespołami ciepłolubnych zarośli, a na ich obrzeżach i polanach występują również murawy piaskowe i kserotermiczne. Chroni las sosnowo-jodłowo-bukowy, roślinność kserotermiczną, a w szczególności około 500 gatunków rzadkich motyli i błonkówek, m.in. skalnik driada. Murawy występujące w rezerwacie mają charakter półnaturalny i wymagają prowadzenia czynnych działań ochronnych zapobiegających zarastaniu przez drzewa i krzewy. Stwierdzono tu występowanie m.in. następujących roślin chronionych: dziewięćsił bezłodygowy, bodziszek czerwony, ożanka właściwa, sasanka łąkowa, macierzanka pannońska, rojnik pospolity, konwalia majowa i kopytnik pospolity. W kwietniu 2010 roku spłonęła część rezerwatu obejmująca zespół muraw i stanowiąca siedlisko skalnika driady. W południowej części rezerwatu znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywa około 500 Żydów z okolic Krakowa – ofiar niemieckiego ludobójstwa zamordowanych w lecie 1942 roku. Po północno-zachodniej stronie rezerwatu Skołczanka znajduje się podobny obszar chroniony, ale mający status użytku ekologicznego – Uroczysko Kowadza. Natomiast na północny wschód od rezerwatu utworzono użytek ekologiczny Dąbrowa. Przez teren rezerwatu prowadzi znakowany szlak turystyczny: zielona pętla z Opactwa Benedyktynów przez Wielkanoc, Kowadzę, Dużą Kowodrzę, rezerwat Skołczanka, Ostrą Górę, Guminek, Stępnicę, Grodzisko, brzegiem Wisły i z powrotem do Opactwa Benedyktynów. Długość około 8 km. Szlak ten nazywany jest Ścieżką Siedmiu Wzgórz

Duża Kowodrza (273 m) – dwuwierzchołkowe wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Niższy (261 m), zachodni wierzchołek w niektórych źródłach jest opisywany jako wzgórze Kowadza. Jest na nim użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Kowadza. Duża Kowodrza wznosi się nad ulicami Skołczanka i Obrony Tyńca. Jest porośnięta lasem, w środku którego znajdują się polany. Pokryte są cienką glebą porośniętą murawami kserotermicznymi. Miejscami sterczą skałki wapienne, nagie lub porośnięte mchami i porostami. Jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Wszystkimi jej zboczami prowadzą ścieżki i poprowadzono przez wzgórze znakowany szlak turystyczny. Znajduje się na obszarze rezerwatu przyrody Skołczanka. W południowej części wzgórza znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywa około 500 Żydów z okolic Krakowa – ofiar niemieckiego ludobójstwa zamordowanych w lecie 1942 roku. Na skalistym zboczu powyżej znajduje się katolickie centrum kultu religijnego; zamontowany na skalnej ścianie obraz Matki Boskiej, ołtarz polowy i ławki dla wiernych.

Kowadza (261 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Kowadza wznosi się po wschodniej stronie ulicy Świętojańskiej w Tyńcu. Zbudowane z wapieni wzgórze w większości porasta las bukowo-grabowy, ale szczyt i południowe stoki to odkryty teren dawnych pastwisk i łąk. Pokrywa go cienka gleba porośnięta murawą kserotermiczną. Dzięki odkrytym terenom szczyt Kowadzy jest dobrym punktem widokowym. W dolinie znajduje się Uroczysko Tyniec, w kierunku południowo-zachodnim horyzont przesłaniają wzgórza Wielkanoc i Bogucianka, w kierunku południowym Guminek, tuż po wschodniej stronie wzgórze Duża Kowodrza. Na wzgórzu Kowadza utworzono użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Kowadza i powierzchni 10 ha. Dla turystów przygotowano ławki, kosze na śmieci, tablice turystyczne i wiatę. Przez szczyt Kowadzy prowadzi znakowany szlak turystyczny, zboczami ścieżki edukacyjne.

Uroczysko Kowadza – użytek ekologiczny na wzgórzu Kowadza w Tyńcu w Krakowie. Został utworzony na mocy uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 17 grudnia 2008 roku. Wzgórze to jest jednym z wielu porośniętych lasem Wzgórz Tynieckich wchodzących w skład Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Całe Uroczysko Kowadza ma powierzchnię prawie 10 ha, jednak ochroną w postaci użytku ekologicznego objęto jedynie 1,82 ha. Zbudowane z wapieni wzgórze Kowadza w większości porasta las bukowo-grabowy, ale jego szczyt i górną część południowych stoków pokrywają murawy kserotermiczne. To one właśnie są głównym przedmiotem ochrony. Wapienne podłoże pokrywa tutaj bardzo cienka warstwa gleby, na której rosną rośliny wapieniolubne i ciepłolubne. Aby nie dopuścić do ich zarośnięcia lasem co roku prowadzi się zabiegi ochrony czynnej polegające na usuwaniu pojawiających się zadrzewień. Dzięki otwartej przestrzeni ze szczytu Kowadzy rozciąga się panorama widokowa. W dolinie znajduje się Uroczysko Tyniec, w kierunku południowo-zachodnim horyzont przesłaniają wzgórza Wielkanoc i Bogucianka, w kierunku południowym Guminek, tuż po wschodniej stronie wzgórze Duża Kowodrza. Przez szczyt wzgórza prowadzi znakowany szlak turystyczny. Przy szlaku tym dla turystów przygotowano infrastrukturę turystyczną (ławki, kosze na śmieci, wiaty, tablice informacyjne). Uroczysko powstało z inicjatywy Fundacji Miejski Park oraz Ogrodu Zoologicznego. Należy do niego siedem obiektów leśnych Krakowa: Uroczysko Górka Pychowicka, Las Wolski, Skałki Twardowskiego, Uroczysko Kostrze, Uroczysko Kowadza, Uroczysko Wielkanoc, Uroczysko Tyniec. Opisane są w broszurze „Szlak lasów miejskich Krakowa”.

Dąbrowa – użytek ekologiczny w południowo-zachodniej części Krakowa, w dzielnicy VIII Dębniki, położony między autostradą A4 a osiedlem Podgórki Tynieckie. Został utworzony uchwałą Rady Miasta Krakowa z dnia 28 lutego 2018 roku. Położony jest w obrębie obszaru Natura 2000 Dębnicko-Tyniecki obszar łąkowy oraz Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Na południe od niego znajduje się rezerwat przyrody Skołczanka. Na terenie użytku ekologicznego o powierzchni 14,97 ha ochronie podlegają zbiorowiska zmiennowilgotnych łąk trzęślicowych z torfowiskiem przejściowym i wydmą, które stanowią siedlisko i ostoję chronionych gatunków roślin i zwierząt.

Kąty – przysiółek wsi Kryspinów w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Liszki. W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa krakowskiego.

Ostra Góra (284 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Ostra Góra ma 4 wierzchołki. Jest całkowicie porośnięta lasem. Jej zachodnie stoki opadają do zabudowanego osiedla Tyńca – Zagórza, północne do wiodącej przez las ulicy Obrońcy Tyńca. Ulica ta prowadząca przełęczami oddziela Ostrą Górę od następnego na północ wzniesienia Wzgórz Tynieckich – Dużej Kowodrzy. U południowo-wschodnich podnóży znajduje się polana Bagno z pojedynczym domem. Ostra Góra, podobnie jak całość Wzgórz Tynieckich jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Prowadzi przez nią znakowany szlak turystyczny. Część północnych podnóży włączona została w obszar użytku ekologicznego o nazwie Uroczysko Tyniec.

Bukówka (267 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Bukówkę porasta las liściasty. Stoki wschodnie opadają do ulicy Dąbrowa. Przez las biegnie ścieżka, która jest popularnym miejscem do rekreacji, spacerów, a także uprawiania sportów.

Tor kajakarstwa górskiego w Krakowie – tor kajakarstwa górskiego znajdujący się przy ul. Kolnej 2 w Krakowie. Umiejscowiony jest na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego w sąsiedztwie opactwa o.o Benedyktynów w Tyńcu. Oddalony jest o 6 km od centrum Krakowa, ok. 1 km od zjazdu z autostrady A4, 4 km od centrum nurkowego na Zakrzówku i kilka minut drogi od lotniska Kraków-Balice. Tor prowadzi wzdłuż rzeki Wisły, przy torze kajakowym znajduje się przystanek tramwaju wodnego na trasie z centrum miasta do Tyńca. Autorem projektu toru kajakowego jest Andrzej Getter. Tor kajakarstwa górskiego w 2004 r. jako jeden z 8 centrów na świecie uzyskał rangę Kontynentalnego Centrum Szkolenia w Kajakarstwie Slalomowym pod patronatem Międzynarodowej Federacji Kajakowej (ICF), ponadto jest obiektem przygotowań olimpijskich Polskiego Związku Kajakowego (PZKaj), a od 2004 r. pełnił również rolę Młodzieżowego Ośrodka Przygotowań Olimpijskich Pekin 2008. Budynek zaplecza toru kajakowego wyposażony jest w gabinet odnowy biologicznej i fizykoterapii, saunę i siłownię. Ponadto obiekt wyposażony jest w 52 miejsca noclegowe, salę wykładową, konferencyjną, jadalnię oraz zaplecze gastronomiczne. Obiekt jest dostępny dla osób niepełnosprawnych. Na torze organizowane są m.in. raftingi (spływy pontonowe), spływy kajakowe i pokazy rodeo wodnego. Dzięki spiętrzeniu wody w basenie startowym mogą być tu także organizowane treningi i mecze piłki wodnej. Obiekt spełnia wymogi centrum szkolenia olimpijskiego. Służy jako główna baza szkoleniowa dla kajakarstwa górskiego PZKaj.

Stępnica (266 m) – płaskowyż i wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Stępnica wznosi się po wschodniej stronie nad drogą z Tyńca do Skawiny (ulica Bogucianka). Ma dwie części, pomiędzy którymi prowadzi wąska droga. Wyższa, zabudowana i bezleśna część zachodnia, na mapie oznaczona jako Stępnica, to właściwie lekko opadający ku północnemu zachodowi grzbiet Guminka. Niższy i porośnięty lasem wierzchołek wschodni (263 m) to właściwe wzgórze. Płytką przełęczą pomiędzy tymi dwoma częściami Stępnicy wymienioną powyżej wąską drogą prowadzi znakowany szlak turystyczny. U południowych podnóży Stępnicy znajduje się niewielka jaskinia Schronisko w Stępnicy. Stępnica zbudowana jest ze skał wapiennych z okresu późnej jury. Przez wzgórze prowadzi kilka ścieżek, jedną z nich poprowadzono znakowany szlak turystyczny. Wierzchowina Stępnicy i jej północno-wschodnie stoki objęte są ochroną prawną. Włączone zostały w obszar użytku ekologicznego o nazwie Uroczysko Tyniec.