Kuropaty (biał. Курапа́ты, ros. Куропаты) – uroczysko na skraju Mińska na Białorusi, w którym odkryte zostały masowe groby ludzi rozstrzelanych przez NKWD w latach 1937–1941.
Liczba ofiar nie jest dokładnie znana i może wynosić:
według Aleha Bażełki, prokuratora generalnego Białorusi – do 7 tysięcy osób
według Hienadzia Tarnauskiego, prokuratora generalnego Białoruskiej SRR – co najmniej 30 tysięcy osób
według przewodnika Biełaruś – do 100 tysięcy osób
według Zianona Pazniaka (artykuł w gazecie „Litaratura i mastactwa”) – od 100 tysięcy do 250 tysięcy osób
według Zdzisława Winnickiego, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego – 250 tysięcy osób
według Normana Daviesa, brytyjskiego historyka – ponad ćwierć miliona osób.
Od 1993 uroczysko Kuropaty znajduje się w Państwowym Spisie Zabytków Historyczno-Kulturowych Republiki Białorusi jako miejsce pochówku ofiar represji politycznych lat 30. i 40. XX w. Kuropaty mają status zabytku historyczno-kulturowego pierwszej kategorii, co według ustawy Republiki Białorusi „O ochronie dziedzictwa historyczno-kulturowego” odpowiada kategorii najbardziej unikatowych zabytków, których wartości duchowe, estetyczne i dokumentalne budzą zainteresowanie międzynarodowe.
Kuropaty są jednym spośród kilku miejsc masowych egzekucji dokonywanych przez NKWD na terenie Mińska. Pozostałe to:
cmentarz Kalwaryjski
park Czeluskińców
Mały Trościeniec (uroczysko Błagowszczyzna)
Łoszycki Jar
Drozdy
Masiukowszczyzna.
Badacze wskazują, iż egzekucje mogły odbywać się także na terenie fabryki traktorów, dawnego lotniska, dawnego cmentarza w pobliżu nieistniejącego moskiewskiego dworca autobusowego, cmentarza w pobliżu stacji metra Urucze, na terenie dzielnicy Komarówka, parku Tivoli.
Czytaj dalej na Wikipedii 
