Kuropaty

Artykuły na MedalBiałoruska Socjalistyczna Republika RadzieckaCmentarze na BiałorusiCmentarze polskie poza granicami krajuMińsk ... i 8 więcej

Ofiary represji komunistycznych w Europie 1917–1991Represje ZSRR wobec Polaków i obywateli polskichSzablon cytowania czasopisma – brak numeru stronySzablon cytowania książki – brak numeru stronyUroczyskaWyróżnione artykułyZbrodnia katyńskaZbrodnie komunistyczne na Białorusi

Kuropaty (biał. Курапа́ты, ros. Куропаты) – uroczysko na skraju Mińska na Białorusi, w którym odkryte zostały masowe groby ludzi rozstrzelanych przez NKWD w latach 1937–1941. Liczba ofiar nie jest dokładnie znana i może wynosić: według Aleha Bażełki, prokuratora generalnego Białorusi – do 7 tysięcy osób według Hienadzia Tarnauskiego, prokuratora generalnego Białoruskiej SRR – co najmniej 30 tysięcy osób według przewodnika Biełaruś – do 100 tysięcy osób według Zianona Pazniaka (artykuł w gazecie „Litaratura i mastactwa”) – od 100 tysięcy do 250 tysięcy osób według Zdzisława Winnickiego, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego – 250 tysięcy osób według Normana Daviesa, brytyjskiego historyka – ponad ćwierć miliona osób. Od 1993 uroczysko Kuropaty znajduje się w Państwowym Spisie Zabytków Historyczno-Kulturowych Republiki Białorusi jako miejsce pochówku ofiar represji politycznych lat 30. i 40. XX w. Kuropaty mają status zabytku historyczno-kulturowego pierwszej kategorii, co według ustawy Republiki Białorusi „O ochronie dziedzictwa historyczno-kulturowego” odpowiada kategorii najbardziej unikatowych zabytków, których wartości duchowe, estetyczne i dokumentalne budzą zainteresowanie międzynarodowe. Kuropaty są jednym spośród kilku miejsc masowych egzekucji dokonywanych przez NKWD na terenie Mińska. Pozostałe to: cmentarz Kalwaryjski park Czeluskińców Mały Trościeniec (uroczysko Błagowszczyzna) Łoszycki Jar Drozdy Masiukowszczyzna. Badacze wskazują, iż egzekucje mogły odbywać się także na terenie fabryki traktorów, dawnego lotniska, dawnego cmentarza w pobliżu nieistniejącego moskiewskiego dworca autobusowego, cmentarza w pobliżu stacji metra Urucze, na terenie dzielnicy Komarówka, parku Tivoli.

Fragment artykułu z Wikipedii Kuropaty (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Kuropaty
West 4th Street,

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Czytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
N 53.967222 °	E 27.609722 °

placePokaż na mapie

Adres

West 4th Street 201
68034
Nebraska, United States
mapOtwórz w Mapach Google

Pobliskie miejsca

Drozdowa (obwód miński)

Drozdowa (biał. Дроздава; ros. Дроздово, Drozdowo) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Baraulany.

Cna (rejon miński)

Cna (hist. Cna Jodkowa, biał. Цна, ros. Цна) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Papiernia. W czasach Rzeczypospolitej ziemie te leżały w województwie mińskim. Odpadły od Polski w wyniku II rozbioru. W granicach Rosji wieś należała do ujezdu mińskiego w guberni mińskiej. Ponownie pod polską administracją w latach 1919–1920 w okręgu mińskim Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich. Istniał tu dwór i folwark. W pobliżu istniała również wieś Cna Chmaryńska.

Zabłocie (sielsowiet Borowlany)

Zabłocie (biał. Забалоцце; ros. Заболотье, Zabołotje) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Borowlany. W granicach Rosji należała do ujezdu mińskiego w guberni mińskiej, a od 1919 roku do Białoruskiej SRR. W latach 1919–1920, po zajęciu przez Wojsko Polskie, znalazła się w okręgu mińskim pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich. Od 1938 roku wchodzi w skład obwodu mińskiego.

Barawaja (rejon miński)

Barawaja (biał. Баравая; ros. Боровая, Borowaja) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Borowlany. Barawaja leży przy węźle Mińskiej Obwodnicy Samochodowej z drogą magistralną M3. We wsi znajduje się lądowisko.

Ulica Konstantego Kalinowskiego w Mińsku

Ulica Konstantego Kalinowskiego (biał. Вуліца Кастуся Каліноўскага) – ulica w Mińsku, stolicy Białorusi, położona w mikrorejonach Zielony Ług i Wschód. Długość 3,3 km, od prospektu Niepodległości do Traktu Łohojskiego. Nazwana w 1963 ku czci Konstantego Kalinowskiego (1838–1864) – dowódcy powstania styczniowego na terenie Litwy i Białorusi. Na ścianie budynku nr 55 umieszczona jest tablica pamiątkowa.

Mińska Miejska Szkoła Kadetów Nr 2

Mińska Miejska Szkoła Kadetów № 2 (biał. Мінскае гарадское кадэцкае вучылішча № 2) – państwowa średnia wyspecjalizowana placówka edukacyjna, która jest państwową instytucją edukacji, która zapewnia szkolenie na 2 i 3 poziomach (8-11 klasy), uzyskanie ogólnego, podstawowego i średniego wykształcenia ogólnego, a także niezbędnych do wyboru zawodu podstawowej wiedzy i umiejętności.

Mińska Fabryka Zegarków

Mińska Fabryka Zegarków (białorus. ААТ «Мінскі гадзіннікавы завод», ros. ОАО «Минский часовой завод») – producent zegarków z Mińska. Decyzję o budowie fabryki zegarków w Mińsku podjęto 22 września 1953 r. Pierwszy etap budowy zakończono w 1955 a zakłady zmieniono w działające przedsiębiorstwa 24 listopada 1955. Zakłady produkują zegarki pod markami Łucz (Luch, pol. Promień), Zaria i Vympel.

Malinówka (sielsowiet Borowlany)

Malinówka (biał. Малінаўка; ros. Малиновка, Malinowka) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Borowlany. W granicach Rosji należała do ujezdu mińskiego w guberni mińskiej, a od 1919 roku do Białoruskiej SRR. Ponownie pod polską administracją w latach 1919–1920 w okręgu mińskim Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich. Od 1938 roku wchodzi w skład obwodu mińskiego.

Park Czaluskincau

Park Czaluskincau (biał. Парк Чалю́скінцаў) — stacja mińskiego metra położona na linii Moskiewskiej, między stacjami Maskouskaja i Akademija nawuk. Otwarta 26 czerwca 1984 roku razem z pierwszym odcinkiem mińskiego metra. Konstrukcja żelbetowa, sklepiona. Wnętrze koloru białego, ozdobione lustrami. Wyjścia ze stacji rozlokowane są obok Parku Czeluskińców, Ogrodu Botanicznego i fabryki zegarków "Łucz". Niedaleko stacji znajduje się kolejka wąskotorowa dla dzieci.

Maskouskaja

Maskouskaja (biał. Маскоўская; ros. Московская, Moskowskaja) – stacja mińskiego metra położona na linii Moskiewskiej. Otwarta została w dniu 26 czerwca 1984 roku. Wejście do stacji metra znajduje się w pobliżu Parku Czaluskincau i Kolejki Dziecięcej.

Plac Michaiła Kalinina w Mińsku

Plac Michaiła Kalinina (biał. Пло́шча Міхаіла Калі́ніна) – plac w Mińsku, położony na przecięciu Prospektu Niepodległości z ul. Michaiła Kalinina i zaułkiem Kuźmy Czornego. Nazwa placu upamiętnia radzieckiego polityka Michaiła Kalinina. Na placu znajduje sięrównież jego pomnik, odsłonięty w 1978, a także wejście do Centralnego Ogrodu Botanicznego Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Szereg obiektów znajdujących się na placu, w tym dom mieszkalny za pomnikiem i łuk wejściowy do ogrodu botanicznego projektował architekt Gieorgij Sysojew.

Park Czeluskińców

Park Czeluskińców (biał. Парк Чалюскінцаў) – park kultury i wypoczynku w Mińsku, utworzony na terenie lasu Wańkowiczów, nazwany imieniem Czeluskińców. Powierzchnia parku wynosi 78 hektarów, z czego część zajmują atrakcje dla dzieci. W pobliżu parku znajduje się kolejka dziecięca, ogród botaniczny oraz stacja metra Park Czeluskińców. Utworzony został na terenie lasu Komarowskiego, gdzie w latach 1919-1941 sowieci dokonywali masowych egzekucji. Według archeologa Zianona Pazniaka to drugie co do wielkości, po Kuropatach, miejsce masowych komunistycznych represji w Mińsku. Nie wyklucza on, że w parku Czeluskińców mogą spoczywać polscy oficerowie rozstrzelani przez NKWD z tzw. Białoruskiej Listy Katyńskiej.