Cmentarz wojenny nr 101 – Libusza

Libusza – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Libusza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego. W Libuszy znajduje się zabytkowy kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny włączony do Szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim.

Libusza – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Libusza z siedzibą GRN w Libuszy utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Libusza i Korczyna ze zniesionej gminy Biecz w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Libusza Dolna (Dolna Niwa) – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Libusza Dolna położona była w województwie krośnieńskim.

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny – rzymskokatolicki kościół z 1513, który znajdował się w Libuszy. Kościół spłonął w lutym 1986, odbudowany spłonął ponowie w lutym 2016. W 2019 rozebrany i wykreślony z rejestru zabytków. Obiekt leżał na szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim. Uznawany był za jeden z najlepiej zachowanych kościołów drewnianych w Małopolsce.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy – prywatne muzeum, położone we wsi Libusza (powiat gorlicki). Placówka stanowi przedsięwzięcie Anny i Tadeusza Pabisów, byłych pracowników przemysłu naftowego. Muzeum powstało w 1977 roku. Na jego ekspozycję składają się dwa działy: przemysłu naftowego, zawierający eksponaty związane z górnictwem i przetwórstwem ropy natfowej na tym terenie. Wśród eksponatów znajdują się m.in. destylarnia nafty z 1856 roku, kuźnia kopalniana z połowy XIX wieku, modele szybów z lat 1852-1939, ceramiczne galony na naftę, liczne dokumenty, mapy, narzędzia i przyrządy wiertnicznie a także mundury. Ekspozycję dopełnia zbiór około 500 biogramów górników i nafciarzy, etnografii, w którym prezentowane są dawne meble, stroje, przedmioty codziennego użytku, narzędzia rolnicze, zabytki techniki (patefon, radioodbiorniki, maszyny do szycia), obrazy oraz inne pamiątki. Muzeum jest obiektem całorocznym, czynnym w dni robocze. Od 2000 roku przy muzeum działa prywatna Fundacji Upowszechniania Historii Przemysłu Naftowego w Regionie Gorlicko - Bieckim, patronująca placówce i zajmująca się jej promocją.

Libusza Górna (Górna Niwa) – część wsi Libusza, położona w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Libusza Górna położona była w województwie krośnieńskim.

Kobylanka – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Kobylanka z siedzibą GRN w Kobylance utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Kobylanka ze zniesionej gminy Glinik Mariampolski w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 17 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1961 do gromady Kobylanka włączono obszar zniesionej gromady Dominikowice w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Kobylanka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Gorlice. W latach 1954–1972 wieś należała do i była siedzibą władz gromady Kobylanka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Integralne części miejscowości: Dębina, Dworskie Pola, Jedle, Koci Zamek, Kościelisko, Pańskie Pola, Podkościół, Rozbój. Przez Kobylankę przepływa potok Kobylanka, który ma także inne lokalne nazwy ustanowione przez mieszkańców wsi tj. : Kotlanka i Potok Dominikowa. 1 września 1977 znaczną część Kobylanki (95 ha) włączono do Gorlic.

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Libuszy – parafia w diecezji rzeszowskiej w dekanacie bieckim.

Półrole – nieoficjalny przysiółek wsi Libusza w Polsce położony w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Cmentarz wojenny nr 100 – Kobylanka – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, położony na terenie wsi Kobylanka w gminie Gorlice w powiecie gorlickim w województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do III Okręgu Cmentarnego Gorlice.

Pasternik – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Pasternik położony był w województwie krośnieńskim.