Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Libuszy

Półrole – nieoficjalny przysiółek wsi Libusza w Polsce położony w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny – rzymskokatolicki kościół z 1513, który znajdował się w Libuszy. Kościół spłonął w lutym 1986, odbudowany spłonął ponowie w lutym 2016. W 2019 rozebrany i wykreślony z rejestru zabytków. Obiekt leżał na szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim. Uznawany był za jeden z najlepiej zachowanych kościołów drewnianych w Małopolsce.

Libusza Dolna (Dolna Niwa) – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Libusza Dolna położona była w województwie krośnieńskim.

Libusza – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Libusza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego. W Libuszy znajduje się zabytkowy kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny włączony do Szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim.

Libusza – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Libusza z siedzibą GRN w Libuszy utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Libusza i Korczyna ze zniesionej gminy Biecz w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Pasternik – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Pasternik położony był w województwie krośnieńskim.

Koło Rzeki – część wsi Korczyna w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Korczyna. W latach 1975–1998 Koło Rzeki administracyjnie należało do województwa krośnieńskiego.

Libusza Górna (Górna Niwa) – część wsi Libusza, położona w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Libusza Górna położona była w województwie krośnieńskim.

Cmentarz wojenny nr 101 – Libusza – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, położony na terenie wsi Libusza w gminie Biecz w powiecie gorlickim w województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do III Okręgu Cmentarnego Gorlice.

Libusza – przystanek kolejowy w Strzeszynie, w województwie małopolskim, w Polsce. Przystanek znajduje się przy granicy trzech wsi: Strzeszyna, Libuszy oraz Korczyny. W 1944 roku odnaleziono tu obraz Matki Bożej wywieziony z Kalwarii Pacławskiej.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy – prywatne muzeum, położone we wsi Libusza (powiat gorlicki). Placówka stanowi przedsięwzięcie Anny i Tadeusza Pabisów, byłych pracowników przemysłu naftowego. Muzeum powstało w 1977 roku. Na jego ekspozycję składają się dwa działy: przemysłu naftowego, zawierający eksponaty związane z górnictwem i przetwórstwem ropy natfowej na tym terenie. Wśród eksponatów znajdują się m.in. destylarnia nafty z 1856 roku, kuźnia kopalniana z połowy XIX wieku, modele szybów z lat 1852-1939, ceramiczne galony na naftę, liczne dokumenty, mapy, narzędzia i przyrządy wiertnicznie a także mundury. Ekspozycję dopełnia zbiór około 500 biogramów górników i nafciarzy, etnografii, w którym prezentowane są dawne meble, stroje, przedmioty codziennego użytku, narzędzia rolnicze, zabytki techniki (patefon, radioodbiorniki, maszyny do szycia), obrazy oraz inne pamiątki. Muzeum jest obiektem całorocznym, czynnym w dni robocze. Od 2000 roku przy muzeum działa prywatna Fundacji Upowszechniania Historii Przemysłu Naftowego w Regionie Gorlicko - Bieckim, patronująca placówce i zajmująca się jej promocją.

Cmentarz wojenny nr 104 – Strzeszyn-Wilczak – żołnierskie miejsce pochówku z czasów I wojny światowej zlokalizowane w Strzeszynie.