Libusza Górna

Pasternik – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Pasternik położony był w województwie krośnieńskim.

Libusza – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Libusza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego. W Libuszy znajduje się zabytkowy kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny włączony do Szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim.

Libusza – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Libusza z siedzibą GRN w Libuszy utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Libusza i Korczyna ze zniesionej gminy Biecz w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Pańskie – część wsi Kryg w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Lipinki. W latach 1975–1998 część wsi administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Cmentarz wojenny nr 101 – Libusza – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, położony na terenie wsi Libusza w gminie Biecz w powiecie gorlickim w województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do III Okręgu Cmentarnego Gorlice.

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny – rzymskokatolicki kościół z 1513, który znajdował się w Libuszy. Kościół spłonął w lutym 1986, odbudowany spłonął ponowie w lutym 2016. W 2019 rozebrany i wykreślony z rejestru zabytków. Obiekt leżał na szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim. Uznawany był za jeden z najlepiej zachowanych kościołów drewnianych w Małopolsce.

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Libuszy – parafia w diecezji rzeszowskiej w dekanacie bieckim.

Półrole – nieoficjalny przysiółek wsi Libusza w Polsce położony w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Libusza Dolna (Dolna Niwa) – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Libusza Dolna położona była w województwie krośnieńskim.

Jedle – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Jedle należało administracyjnie do województwa krośnieńskiego. Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Libuszy.

Podlesie – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Podlesie należało administracyjnie do województwa krośnieńskiego. Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Libuszy.

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Krygu – rzymskokatolicka parafia terytorialnie należąca do dekanatu bieckiego diecezji rzeszowskiej. Parafia została wydzielona z parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Libuszy. Erygowana dekretem ówczesnego ordynariusza tarnowskiego, bpa Leona Wałęgę, w roku 1930. Murowana trzynawowa świątynia utrzymana w stylu barokowym powstała w latach 1932–1934. Konsekracji kościoła dokonał abp Jerzy Ablewicz w dniu 3 maja 1964 roku. Wyposażenie kościoła, w tym organy jedenastogłosowe, zostały wykonane w 1991 roku. Witraże zostały ufundowane przez miejscowych nafciarzy.