Cmentarz wojenny nr 100 – Kobylanka

Kobylanka – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Kobylanka z siedzibą GRN w Kobylance utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Kobylanka ze zniesionej gminy Glinik Mariampolski w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 17 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1961 do gromady Kobylanka włączono obszar zniesionej gromady Dominikowice w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Kobylanka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Gorlice. W latach 1954–1972 wieś należała do i była siedzibą władz gromady Kobylanka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Integralne części miejscowości: Dębina, Dworskie Pola, Jedle, Koci Zamek, Kościelisko, Pańskie Pola, Podkościół, Rozbój. Przez Kobylankę przepływa potok Kobylanka, który ma także inne lokalne nazwy ustanowione przez mieszkańców wsi tj. : Kotlanka i Potok Dominikowa. 1 września 1977 znaczną część Kobylanki (95 ha) włączono do Gorlic.

Parafia św. Jana Chrzciciela i Sanktuarium Pana Jezusa Ukrzyżowanego w Kobylance – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji rzeszowskiej w dekanacie Gorlice. Erygowana w II połowie XIV wieku. Mieści się pod numerem 223. Parafię prowadzą księża Saletyni.

Cmentarz wojenny nr 99 – Kobylanka – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu III Gorlice. Znajduje się w północno-zachodniej części miejscowości Kobylanka w powiecie gorlickim, w gminie Gorlice województwa małopolskiego. Nekropolię utworzono przed XIX-wieczną, zbudowaną z cegły, wysoką, smukłą kaplicą. W czterech grobach zbiorowych pochowano 22 żołnierzy armii niemieckiej poległych w maju 1915 roku w bitwie pod Gorlicami. Groby oznaczono betonowymi stelami na których umocowano żeliwne tablice z krzyżem kawalerskim pomiędzy liśćmi dębowymi oraz nazwiskami poległych i informacją o przynależności pułkowej. Żołnierze służyli w pruskich pułkach piechoty 46 i 58 oraz w pruskich pułkach rezerwowych piechoty 271 i 272. Na cmentarz prowadzi brama wykonana z cegieł a całość ogrodzona jest płotem z metalowych prętów, stojącym na niewielkiej podmurówce. Obiekt projektował Hans Mayr.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy – prywatne muzeum, położone we wsi Libusza (powiat gorlicki). Placówka stanowi przedsięwzięcie Anny i Tadeusza Pabisów, byłych pracowników przemysłu naftowego. Muzeum powstało w 1977 roku. Na jego ekspozycję składają się dwa działy: przemysłu naftowego, zawierający eksponaty związane z górnictwem i przetwórstwem ropy natfowej na tym terenie. Wśród eksponatów znajdują się m.in. destylarnia nafty z 1856 roku, kuźnia kopalniana z połowy XIX wieku, modele szybów z lat 1852-1939, ceramiczne galony na naftę, liczne dokumenty, mapy, narzędzia i przyrządy wiertnicznie a także mundury. Ekspozycję dopełnia zbiór około 500 biogramów górników i nafciarzy, etnografii, w którym prezentowane są dawne meble, stroje, przedmioty codziennego użytku, narzędzia rolnicze, zabytki techniki (patefon, radioodbiorniki, maszyny do szycia), obrazy oraz inne pamiątki. Muzeum jest obiektem całorocznym, czynnym w dni robocze. Od 2000 roku przy muzeum działa prywatna Fundacji Upowszechniania Historii Przemysłu Naftowego w Regionie Gorlicko - Bieckim, patronująca placówce i zajmująca się jej promocją.

Kobylanka (Kotlanka) – potok, prawy dopływ Ropy położony w Polsce, w województwie małopolskim w powiecie gorlickim w gminie Gorlice. Kobylanka ma swoje źródło na południe od Dominikowic. Przepływa przez Dominikowice i Kobylankę. Rzeka ma swoje ujście w Kobylance do rzeki Ropy. Długość cieku wynosi 8,2 km. Typ cieku został określony jako potok fliszowy. Jego kod UE to PLRW2000122182729.

Cmentarz wojenny nr 101 – Libusza – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, położony na terenie wsi Libusza w gminie Biecz w powiecie gorlickim w województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do III Okręgu Cmentarnego Gorlice.

Klęczany – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Gorlice, znajduje się na lewym brzegu rzeki Ropy przy ujściu potoku Moszczanka W Klęczanach znajduje się stacja pomiarów stanu wody rzeki Ropy. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa nowosądeckiego. Przez wieś przebiega droga krajowa 28 Zator – Wadowice – Nowy Sącz – Gorlice – Biecz – Jasło – Krosno – Sanok – Medyka. W Klęczanach działa koło gospodyń wiejskich, uczniowski klub sportowy „Płomień” oraz ochotnicza straż pożarna, która powstała 14 lipca 2010.

Jedle – część wsi Libusza w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Libusza. W latach 1975–1998 Jedle należało administracyjnie do województwa krośnieńskiego. Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Libuszy.

Parafia Matki Bożej Saletyńskiej w Klęczanach – parafia znajdująca się w diecezji rzeszowskiej w dekanacie bieckim. Parafia została erygowana 14 września 2004 r. na mocy dekretu biskupa rzeszowskiego Kazimierza Górnego. Parafia obejmuje obszar: Klęczan - należący wcześniej do parafii pw. Św. Jana Chrzciciela w Kobylance część miejscowości Strzeszyn, należącej wcześniej do parafii pw. Św. Ducha - Biecz Fara przysiółków Kolonia Górna i Kolonia Dolna miejscowości Libusza należących wcześniej do parafii pw.Narodzenia NMP w Libuszy. Budynek kościoła parafialnego, który powstał na pocz. lat 80., został poświęcony na cele sakralne w 1984 r.

Dominikowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Gorlice. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dominikowice, po jej zniesieniu w gromadzie Kobylanka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. W Dominikowicach znajduje się siedziba postulatu Zgromadzenia Księży Misjonarzy Saletynów. Urodził się tu Jan Janik (ur. 13 maja 1895, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major intendent Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej. W 2024 w Dominikowicach otwarto na szczycie Łysula turystyczną wieżę widokową.

Dominikowice – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Dominikowice z siedzibą GRN w Dominikowicach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Dominikowice ze zniesionej gminy Sękowa w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 16 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1961 gromadę zniesiono, włączając jej obszar do gromady Kobylanka w tymże powiecie.