Katedra św. Jerzego w Londynie

Great Portland Street – stacja metra londyńskiego na terenie City of Westminster, leżąca na trasie trzech linii: Circle Line, Hammersmith & City Line oraz Metropolitan Line. Została otwarta 10 stycznia 1863 roku, jako część pierwszego na świecie odcinka metra. Od 1917 roku nosi obecną nazwę. Według danych za rok 2008, korzysta z niej niespełna 7 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej.

Regent’s Park – stacja metra londyńskiego na trasie Bakerloo Line, położona w dzielnicy City of Westminster. Nie posiada nadziemnego budynku – podróżni wchodzą do części podziemnej schodami bezpośrednio z ulicy. Stacja należy do pierwszej strefy biletowej. W roku 2007 skorzystało z niej ok. 2,87 mln podróżnych.

Mornington Crescent - stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Camden, obsługująca pociągi Northern Line. Działa od 1907. W latach 1992–1998 była nieczynna z powodu przedłużającego się remontu, rozważano też jej likwidację. Obsługuje ok. 4 milionów pasażerów rocznie. Należy do drugiej strefy biletowej.

Warren Street – podziemna stacja metra w Londynie, położona w dzielnicy Camden. Obsługuje Northern Line oraz Victoria Line. Przez pierwszy rok działalności nazywała się Euston Road - obecną nazwę zyskała w 1908. Rocznie korzysta z niej ok. 14,2 mln pasażerów. Należy do pierwszej strefy biletowej.

Camden Town – stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Camden. Stacja powstała w 1907. W czasie II wojny światowej była jedną z ośmiu stacji metra, pod których peronami dodatkowo wybudowano schrony głębinowe, mające służyć mieszkańcom podczas niemieckich nalotów. Leży na trasie Northern Line i pełni szczególną rolę w układzie tej linii. Spotykają się na niej dwa odgałęzienia północne, ale zarazem zaraz za nią linia ponownie się rozdziela na dwa odgałęzienia śródmiejskie. Należy do drugiej strefy biletowej. Obecnie ze stacji korzysta ok. 18,8 mln pasażerów rocznie.

Euston Square – stacja londyńskiego metra położona przy skrzyżowaniu ulic Euston Road i Gower Street w gminie Camden, w pierwszej strefie biletowej. Znajduje się pomiędzy stacjami Great Portland Street i King’s Cross St. Pancras, na trasach linii Circle, Metropolitan i Hammersmith & City. W 2011 roku ze stacji skorzystało 10,89 miliona pasażerów. Stacja została otwarta 10 stycznia 1863 roku pod nazwą Gower Street na pierwszym odcinku metra na świecie, będącym częścią Metropolitan Railway (stacja obsługiwała linię do 1932 roku). 1 listopada 1909 roku nazwa stacji została zmieniona na Euston Square. 13 grudnia 2006 roku przedstawiciele Network Rail ogłosili plan rozbudowy stacji kolejowej Euston Station, który miał obejmować m.in. połączenie obu stacji przejściem podziemnym.

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z siedzibą w Londynie (ang. Embassy of the Republic of Poland in London) – polska misja dyplomatyczna w stolicy Wielkiej Brytanii.

Królewska Akademia Muzyczna (ang. Royal Academy of Music) – brytyjska organizacja artystyczna powstała w Londynie w 1720 roku. Patronował jej Jerzy I, król Wielkiej Brytanii, a nad jej tworzeniem pracowali kompozytorzy Georg Friedrich Händel, Attilio Ariosti, Giovanni Battista Bononcini. W tamtym czasie miała formę przedsiębiorstwa rozrywkowego. W początkach XIX wieku powstała uczelnia o tej samej nazwie. Jest ona obecnie jedną z kilku najbardziej prestiżowych uczelni muzycznych na świecie, funkcjonująca w ramach Uniwersytetu Londyńskiego (jako tak zwany constituent college). Prowadzi także badania muzykologiczne (zwłaszcza w oparciu o zbiory kolekcji York Gate) oraz działalność koncertową.

Euston Station – jedna z głównych stacji kolejowych Londynu, leży w północnej części miasta w dzielnicy London Borough of Camden, przy placu Euston Square. Posiada 18 peronów i obsłużyła w 2005 prawie 27,8 mln pasażerów. Stacja stanowi południowy kraniec podmiejskiej linii kolejowej Watford DC Line, której operatorem jest London Overground. Swój bieg kończą tu także nocne pociągi ze Szkocji firmy First ScotRail, a także składy przyjeżdżające z Birmingham w barwach London Midland. Jest to także stacja początkowa szeregu połączeń klasy InterCity obsługiwanych przez Virgin Trains. Pociągami tej firmy można dostać się stąd m.in. do Birmingham, Glasgow, Holyhead, Liverpoolu, Manchesteru i Wolverhampton.

Harley Street – ulica w centralnym Londynie, w dzielnicy Marylebone (gmina City of Westminster), znana z wielu prywatnych gabinetów lekarskich. Od XIX wieku liczba powstałych na niej szpitali, gabinetów i organizacji medycznych gwałtownie rośnie. Według dokumentów historycznych w 1860 było ich 20, w 1900 ok. 80, a w 1914 już prawie 200. Kiedy w 1948 roku powstał National Health Service, w okolicy było ponad 1500 jednostek medycznych. Obecnie, aż trzy tysiące osób zatrudnionych jest przy Harley Street w różnego rodzaju placówkach, takich jak The London Clinic. Tym co skłoniło tak wielu do otwarcia swych gabinetów właśnie na Harley Street może być bliskość centrum do wielu londyńskich węzłów komunikacyjnych takich jak dworce kolejowe (King’s Cross, czy St Pancras) i stacje metra (np. Oxford Circus).

BT Tower (pierwotnie Post Office Tower) – maszt radiowy znajdujący się w Londynie (Wielka Brytania), należący do BT Group. Główna część konstrukcji mierzy 177 metrów, a wraz ze znajdującymi się na niej antenami – 189 metrów wysokości. W 1962 roku, już w trakcie budowy BT Tower przewyższyła katedrę św. Pawła, stając się najwyższym budynkiem w Londynie. Następnie przewyższyła budowaną Millbank Tower, stając się ponownie najwyższym budynkiem Londynu, a także Wielkiej Brytanii. Tytuł ten należał do BT Tower do 1980 roku, kiedy ukończono budowę Tower 42. Budowa wieży została zlecona przez General Post Office (GPO). Jej głównym zadaniem było podtrzymywanie anten mikrofalowych, wykorzystywanych do komunikacji pomiędzy Londynem a resztą kraju, jako część sieci British Telecom. Zastąpiła ona stalową wieżę, zbudowaną na dachu sąsiadującego muzealnej centrali telefonicznej z lat 40. XX wieku, zapewniającą łącze telewizyjne pomiędzy Londynem a Birmingham. Wyższa struktura była niezbędna wobec planów budowy wieżowców w Londynie, mogących utrudnić rozchodzenie się sygnałów o dużych częstotliwościach. Wieża została zaprojektowana przez architektów Ministerstwa Budownictwa i Robót Publicznych, na czele których stali Eric Bedford i G. R. Yeats. Początkowo konstrukcja miała mieć 111 metrów wysokości, z fundamentami sięgającymi 53 metrów w głąb ziemi. Budowa BT Tower rozpoczęła się w czerwcu 1961 roku, a koszt całości przedsięwzięcia wyniósł 2,5 miliona funtów. Wieża została ukończona 15 lipca 1964 roku, a oficjalne otwarcie przez ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii Harolda Wilsona, odbyło się 8 października 1965. Poza urządzeniami komunikacyjnymi i biurami, w wieży znajduje się sklep z pamiątkami, platforma widokowa i obrotowa restauracja „Top of the Tower”, usytuowana na 34. piętrze. W 2003 roku BT Tower została wpisana do rejestru zabytków jako obiekt II klasy.

Katedra greckoprawosławna Wszystkich Świętych (ang. The Greek Orthodox Cathedral of All Saints) – kościół znajdujący się w londyńskiej dzielnicy Camden Town, w gminie London Borough of Camden. Zbudowany jako świątynia Kościoła Anglii, należy obecnie do Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (arcybiskupstwo Tiatyry i Wielkiej Brytanii). Mieści się przy skrzyżowaniu ulic Camden Street i Pratt Street. Kościół zbudowany w latach 1822–1824 i zaprojektowany przez Williama i Henry'ego Williama Inwoodów. Wzniesiony z żółtej towarowej cegły z kamiennymi wschodnimi i zachodnimi fasadami (zachodnia fasada wymalowana); kamienna wieża. Budowla wzniesiona na planie prostokąta z apsydalnym prezbiterium. Świątynia reprezentuje styl neogrecki. Fasada zachodnia z półokrągłym portykiem w antach z wielkimi żłobkowanymi kolumnami jońskimi dźwigającymi belkowanie biegnące wokół budowli; podtrzymywane w zachodnich narożnikach fasady przez pilastry. Antefiks na gzymsie. Nad portykiem okrągła kamienna wieża (wzorowana na pomniku Lizykratesa w Atenach) z kolumnami jońskimi podtrzymującymi belkowanie sklepione przez bęben z cyferblatami zegarów i krzyżowymi kwiatonami. Trzy wejścia z kwadratowymi głowicami z otoczeniem pilastrów, gzymsowymi głowicami i półkokrągło-łukowymi architrawami; drzwi drewniane z XX wieku i nad nimi panele sztukateriowe. Północna i południowa elewacja z architrawowymi okrągło-łukowymi oknami posiadającymi obrzeże z kwadratowymi głowicami, Apsyda przy ścianie wschodniej z okrągło-łukowymi oknami połączonymi przez grupy impostów.