Euston Station

Euston – podziemna stacja metra w Londynie znajdująca się bezpośrednio pod dworcem kolejowym Euston Station w dzielnicy Camden i obsługująca oba śródmiejskie odgałęzienia Northern Line, a także Victoria Line. Rocznie korzysta z niej ok. 25,8 mln pasażerów. Należy do pierwszej strefy biletowej.

Euston Road – ulica w centralnym Londynie, na terenie gminy Camden, rozdzielająca dzielnicę Bloomsbury na południu od Somers Town na północy. Ważna arteria komunikacyjna, stanowi część wewnętrznej obwodnicy Londynu (Inner Ring Road). Jej przedłużenie w kierunku zachodnim stanowi Marylebone Road, a wschodnim – Pentonville Road. Przy ulicy znajdują się trzy spośród głównych londyńskich dworców kolejowych – Euston, King’s Cross oraz St Pancras International, a także gmach Biblioteki Brytyjskiej. Swoje siedziby przy Euston Road mają: fundacja Wellcome Trust, rada gminy Camden oraz brytyjskie towarzystwo kwakrów. Do najstarszych budowli należy kościół parafialny St Pancras New Church z 1822 roku.

Euston Square – stacja londyńskiego metra położona przy skrzyżowaniu ulic Euston Road i Gower Street w gminie Camden, w pierwszej strefie biletowej. Znajduje się pomiędzy stacjami Great Portland Street i King’s Cross St. Pancras, na trasach linii Circle, Metropolitan i Hammersmith & City. W 2011 roku ze stacji skorzystało 10,89 miliona pasażerów. Stacja została otwarta 10 stycznia 1863 roku pod nazwą Gower Street na pierwszym odcinku metra na świecie, będącym częścią Metropolitan Railway (stacja obsługiwała linię do 1932 roku). 1 listopada 1909 roku nazwa stacji została zmieniona na Euston Square. 13 grudnia 2006 roku przedstawiciele Network Rail ogłosili plan rozbudowy stacji kolejowej Euston Station, który miał obejmować m.in. połączenie obu stacji przejściem podziemnym.

University College London (Kolegium Uniwersyteckie w Londynie), skrótowiec UCL – część Uniwersytetu Londyńskiego, starsza spośród dwóch pierwotnie odrębnych uczelni obecnie wchodzących w jego skład. Według QS World University Rankings w 2018 był siódmym najlepszym uniwersytetem świata i trzecim w Europie (po Uniwersytecie w Cambridge i Uniwersytecie Oksfordzkim). W Wielkiej Brytanii UCL był pierwszym uniwersytetem o charakterze świeckim, w którym o przyjęciu na studenta oraz ocenach nie decydowały wyznanie, rasa oraz pochodzenie społeczne. Dewizą stale przyświecającą studentom i pracownikom jest (łac.) Cuncti adsint meritaeque expectent praemia palmae, co można przetłumaczyć na Niech przybędą ci, którym wraz z zasługą należy się największa nagroda. Obecnie na UCL studiuje ponad 23 250 studentów i pracuje 9783 pracowników. UCL należy do elitarnej grupy uniwersytetów Russell Group oraz jest częścią Golden Triangle. UCL zatrudnia ponad 4000 pracowników naukowych i 650 profesorów, więcej niż jakikolwiek inny uniwersytet w Wielkiej Brytanii. UCL składa się z 10 wydziałów, które składają się z ponad 100 instytutów i centrów badawczych. Łączny przychód UCL w 2010/2011 to 802 miliony funtów, z czego 283 miliony pochodzą z grantów i kontraktów. W latach 1999–2009 UCL był 13. najczęściej cytowanym uniwersytetem na świecie i najczęściej cytowanym w Europie. W 2011 UCL zajmował 20. miejsce na świecie (3. w Europie) według Akademickiego Rankingu Uniwersytetów Świata. QS World University Rankings w 2012 sklasyfikował UCL na 4. miejscu na świecie i 2. w Europie.

UCL School of Slavonic and East European Studies (SSEES) (pol. Szkoła nauk słowiańskich i wschodnio-europejskich) – jest departamentem i częścią University College London. Szkoła jest największym brytyjskim centrum nauk i badań Europy Środkowej, Wschodniej, Południowo-Wschodniej oraz Rosji. Instytucja oferuje naukę historii, polityki, literatury, socjologii, ekonomii i języków z wybranych regionów.

Muzeum Archeologii Egipskiej im. Petriego (ang. Petrie Museum of Egyptian Archeology) – muzeum historii starożytnej Egiptu noszące imię angielskiego egiptologa prof. Williama Flindersa Petriego. Jako muzeum uniwersyteckie pozostaje pod kuratelą Instytutu Archeologii Uniwersytetu College London (UCL) w Londynie.

Warren Street – podziemna stacja metra w Londynie, położona w dzielnicy Camden. Obsługuje Northern Line oraz Victoria Line. Przez pierwszy rok działalności nazywała się Euston Road - obecną nazwę zyskała w 1908. Rocznie korzysta z niej ok. 14,2 mln pasażerów. Należy do pierwszej strefy biletowej.

The Francis Crick Institute (wcześniej UK Centre for Medical Research and Innovation) – centrum nauk biomedycznych w Londynie. Rozpoczęło pracę w 2015 roku, a pełne zatrudnienie jest planowane na 2017 rok. Instytut jest partnerstwem między Cancer Research UK, Imperial College London, King’s College London, Medical Research Council, University College London (UCL) i Wellcome Trust. Instytut będzie miał 1500 pracowników, w tym 1250 naukowców, oraz roczny budżet sięgający 130 milionów funtów, co uczyni z niego największe centrum badań biomedycznych i innowacji w Europie.

Mornington Crescent - stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Camden, obsługująca pociągi Northern Line. Działa od 1907. W latach 1992–1998 była nieczynna z powodu przedłużającego się remontu, rozważano też jej likwidację. Obsługuje ok. 4 milionów pasażerów rocznie. Należy do drugiej strefy biletowej.

Royal Academy of Dramatic Art (RADA, Królewska Akademia Sztuki Dramatycznej) – brytyjska uczelnia wyższa wyspecjalizowana w kształceniu aktorów oraz osób wykonujących inne zawody związane z teatrem. Jest jednym z wydziałów King’s College, który z kolei wchodzi w skład University of London. Jest najbardziej znaną szkołą teatralną w Wielkiej Brytanii i jedną z najbardziej prestiżowych instytucji tego typu na świecie.

Instytut Alana Turinga (ang. The Alan Turing Institute) – brytyjski narodowy instytut zajmujący się naukową analizą danych i sztuczną inteligencją, założony w 2015 roku i finansowany głównie przez rząd Wielkiej Brytanii. Jego nazwa pochodzi od Alana Turinga, brytyjskiego matematyka i pioniera informatyki.

Biblioteka Brytyjska (ang. British Library, BL) – biblioteka narodowa Wielkiej Brytanii. Powstała 1 lipca 1973 roku w wyniku połączenia biblioteki Muzeum Brytyjskiego i kilku innych mniejszych bibliotek decyzją parlamentu z 1972 roku. Gmach biblioteki mieści się przy Euston Road w Londynie; otwarty został w 1998 roku. Jest to jedna z największych bibliotek świata (150 mln jednostek bibliotecznych, w tym około 25 000 000 woluminów). Roczny budżet biblioteki wynosi £100 000 000. Liczba papirusów wynosi 2651. Biblioteka Brytyjskiego Muzeum powstała w 1753 roku na bazie prywatnego księgozbioru sir Hansa Sloane'a, w którego skład wchodziły anglo-saksońskie i łacińskie średniowieczne rękopisy. Król Jerzy II wsparł tę inicjatywę i przekazał bibliotekę królewską, którą zaczął gromadzić Edward IV, ustanowił też prawo obowiązkowego egzemplarza, dla wszystkich książek wydawanych na terenie Wielkiej Brytanii. W 1823 roku księgozbiór muzeum został uzupełniony księgozbiorem króla Jerzego III. W 1850 roku w gmachu Muzeum Brytyjskiego otwarta została czytelnia. W XX wieku biblioteka została wzbogacona w stare buddyjskie teksty z Dunhuang, Kodeks Synajski, rękopisy hebrajskie, syryjskie, koptyjskie i wiele innych. Biblioteka prowadzi polską sekcję, która posiada cenny księgozbiór polski.