Regent’s Park (stacja metra)

Great Portland Street – stacja metra londyńskiego na terenie City of Westminster, leżąca na trasie trzech linii: Circle Line, Hammersmith & City Line oraz Metropolitan Line. Została otwarta 10 stycznia 1863 roku, jako część pierwszego na świecie odcinka metra. Od 1917 roku nosi obecną nazwę. Według danych za rok 2008, korzysta z niej niespełna 7 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej.

Harley Street – ulica w centralnym Londynie, w dzielnicy Marylebone (gmina City of Westminster), znana z wielu prywatnych gabinetów lekarskich. Od XIX wieku liczba powstałych na niej szpitali, gabinetów i organizacji medycznych gwałtownie rośnie. Według dokumentów historycznych w 1860 było ich 20, w 1900 ok. 80, a w 1914 już prawie 200. Kiedy w 1948 roku powstał National Health Service, w okolicy było ponad 1500 jednostek medycznych. Obecnie, aż trzy tysiące osób zatrudnionych jest przy Harley Street w różnego rodzaju placówkach, takich jak The London Clinic. Tym co skłoniło tak wielu do otwarcia swych gabinetów właśnie na Harley Street może być bliskość centrum do wielu londyńskich węzłów komunikacyjnych takich jak dworce kolejowe (King’s Cross, czy St Pancras) i stacje metra (np. Oxford Circus).

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z siedzibą w Londynie (ang. Embassy of the Republic of Poland in London) – polska misja dyplomatyczna w stolicy Wielkiej Brytanii.

King Edward VII’s Hospital Sister Agnes – prywatna placówka medyczna funkcjonująca w Londynie, w dzielnicy Marylebone. Szpital został założony w 1899 roku przez Agnes Keyser – metresę księcia Walii, a późniejszego króla Edwarda VII – oraz jej siostrę Fanny. Początkowo był przeznaczony dla chorych i rannych brytyjskich żołnierzy, którzy wrócili z wojny burskiej. Sponsorem i pierwszym patronem szpitala był król Edward VII. Obecnie (2016) działa pod patronatem królowej Elżbiety II. Pacjentami szpitala Króla Edwarda VII są członkowie brytyjskiej rodziny królewskiej. Na przestrzeni lat byli tutaj hospitalizowani: Elżbieta II, księżniczka Małgorzata, Elżbieta – Królowa Matka, Filip, książę Edynburga, Karol, książę Walii, a w grudniu 2012 roku Katarzyna, księżna Cambridge.

Królewska Akademia Muzyczna (ang. Royal Academy of Music) – brytyjska organizacja artystyczna powstała w Londynie w 1720 roku. Patronował jej Jerzy I, król Wielkiej Brytanii, a nad jej tworzeniem pracowali kompozytorzy Georg Friedrich Händel, Attilio Ariosti, Giovanni Battista Bononcini. W tamtym czasie miała formę przedsiębiorstwa rozrywkowego. W początkach XIX wieku powstała uczelnia o tej samej nazwie. Jest ona obecnie jedną z kilku najbardziej prestiżowych uczelni muzycznych na świecie, funkcjonująca w ramach Uniwersytetu Londyńskiego (jako tak zwany constituent college). Prowadzi także badania muzykologiczne (zwłaszcza w oparciu o zbiory kolekcji York Gate) oraz działalność koncertową.

British Broadcasting Corporation, w skrócie BBC (w latach 1922–1927 British Broadcasting Company Ltd. (BBC), a od 1 stycznia 1927 – British Broadcasting Corporation, Brytyjska Korporacja Radiofoniczna ) – główny brytyjski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, największa tego rodzaju instytucja na świecie. Korporacja utrzymuje się z produkcji programów, abonamentu telewizyjnego (BBC nie pobiera abonamentu za słuchanie radia, a jedynie za oglądanie jednego z ośmiu kanałów telewizyjnych) i zysków należących do niej przedsiębiorstw. W Wielkiej Brytanii nie emituje reklam ani płatnych ogłoszeń firm czy instytucji. Jej część, BBC Studios (tworząca głównie płatne kanały telewizyjne na rynki zagraniczne) działa na zasadach komercyjnych.

Broadcasting House – gmach w Londynie, przy ulicy Portland Place w dzielnicy Marylebone w gminie City of Westminster, wzniesiony jako siedziba BBC i pozostający oficjalnym adresem korporacji, wymienianym m.in. w jej rejestracji sądowej. Broadcasting House jest głównym ośrodkiem radia BBC i siedzibą większości redakcji informacyjnych tego nadawcy (radiowych, telewizyjnych i internetowych).

Marylebone (wymowa, także Saint Marylebone) – zamożna dzielnica mieszkalno-handlowa w środkowym Londynie, położona na terenie gminy City of Westminster. Przybliżone granice dzielnicy stanowią ulice Oxford Street na południu, Edgware Road na zachodzie, Marylebone Road na północy oraz Great Portland Street na wschodzie. Na terenie dzielnicy znajduje się Królewska Akademia Muzyczna, muzeum sztuki Wallace Collection, Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud, muzeum Sherlocka Holmesa (bohater powieści Doyle’a mieszkał w Marylebone przy Baker Street), Broadcasting House będący siedzibą BBC, dom towarowy Selfridges, a także kilka ambasad (w tym polska). W średniowieczu ziemia ta była własnością opactwa Barking. Nazwa dzielnicy pochodzi od istniejącego tutaj ówcześnie kościoła St. Mary-by-the-Bourne (św. Marii nad strumieniem). W XVI wieku teren został skonfiskowany przez króla Henryka VIII i przekształcony w park królewski. Na jego obszarze wzniesiono dworek myśliwski, który spłonął w 1791. W połowie XVII wieku z części posiadłości utworzono ogrody Marylebone Gardens, istniejące do 1778. Zabudowa dzielnicy rozpoczęła się w XVIII wieku i trwała do początków XX wieku. Wokół dzielnicy rozlokowanych jest dziewięć stacji metra – Baker Street, Bond Street, Edgware Road (Bakerloo), Edgware Road (Circle), Great Portland Street, Marble Arch, Marylebone (połączona z dworcem kolejowym Marylebone), Oxford Circus oraz Regent’s Park. Na zachód od Marylebone znajduje się dzielnica Paddington, na północ Lisson Grove oraz Regent’s Park, na wschód Fitzrovia a na południe Mayfair.

Katedra św. Jerzego (ang. St George's Cathedral) – cerkiew w jurysdykcji Prawosławnego Patriarchatu Antiocheńskiego, znajdująca się przy Albany Street, w części Londynu St. Pancras, w gminie London Borough of Camden. Zaprojektowana przez Jamesa Pennethorne'a i poświęcona jako anglikański obiekt sakralny nazywany Kościołem Chrystusa (ang. Christ Church) w 1837. Od 1989 pełni funkcję katedry prawosławnej. Od 2013 jest to katedra nowo powstałej metropolii Wysp Brytyjskich i Irlandii. Kościół zbudowany i zaprojektowany przez Jamesa Pennethorne'a w 1836. Przebudowany według projektu R.C. Carpentera w latach 1836–1843; zmiany i dekoracje według projektu Williama Butterfielda w latach 1849–1885. Katedra wybudowana z szarej cegły z dekoracjami stiukowi i kamiennymi. Wzniesiona w nowogreckim stylu, na planie prostokąta. Główne środkowe wejście znajduje się przy fasadzie południowej; niski portyk z pilastrami, podtrzymującymi belkowanie, które jest kontynuowane wokół budowli. Niski przyczółek; kule we fryzie przedstawiające gołębia, litery IHS i trójkąt. Architrawowe, trapezoidalne otworzy drzwiowe z dużymi pokrytymi boazeria drzwiami i okienkami. Portyk flankowany przez okrągłołukowe okna. W narożnikach, małe kwadratowe pawilony. Nad głównym wejściem, ceglana wieża o 3 przęsłach, środkowe przęsło z kolumnami i łamanym belkowaniem i szczytowe przęsło z cienką iglicą. Zachodnia fasada z 5 wysokimi okrągłołukowymi oknami flankowanymi przez ceglane pilastry podtrzymujące belkowanie. W narożnych pawilonach, w kątach architrawowe, trapezoidalne otwory drzwiowe z przyczółkami z konsolowymi wspornikami oraz drzwiami, pokrytymi boazerią. Fasada wschodnia z dobudowaną pojedynczą kondygnacją, biegnącą na długości kościoła. Fasada północna, wykonana ze spoiwa z prezbiterium na planie prostokąta z krzyżem z XX wieku.

Cavendish Square – plac w Londynie (Anglia), położony w pobliżu Oxford Circus, gdzie spotykają się dwie główne ulice handlowe - Oxford Street i Regent Street. Zlokalizowany jest na wschodnim krańcu Wigmore Street, który łączy plac z Portman Square. Plac został utworzony na początku 1717 roku dla 2. Hrabiego Oxfordu Edwarda Harleya, jego projektantem był architekt John Prince. Nazwa została wzięta od nazwiska żony hrabiego Henrietty Cavendish-Holles. Przy Cavendish Square mieszkali znani rezydenci, w tym członkowie rodziny królewskiej: William Cavendish-Scott-Bentinck (książę Portland), James Brydges (książę Chandos), księżniczka Amelia i baroni Lane. Na jednym z budynków widnieje niebieska tablica, informująca iż mieszkał w nim niegdyś Quintin Hogg, założyciel dzisiejszego Uniwersytetu Westminsterskiego (University of Westminster). Przy Cavendish Square mieszkał również James Paget, jeden z najsłynniejszych chirurgów brytyjskich. Plac pojawił się noweli Roberta Louisa Stevensona Doktor Jekyll i pan Hyde, były najlepszy przyjaciel Jekylla Dr Lanyon mieszkał przy Cavendish Square.

University of Westminster – brytyjska uczelnia publiczna zlokalizowana w Londynie. Została założona w 1838 roku jako The Polytechnic Institution przy Regent Street. W 1841 stała się The Royal Polytechnic Institution. Od 1992 roku funkcjonuje pod bieżącą nazwą.

BT Tower (pierwotnie Post Office Tower) – maszt radiowy znajdujący się w Londynie (Wielka Brytania), należący do BT Group. Główna część konstrukcji mierzy 177 metrów, a wraz ze znajdującymi się na niej antenami – 189 metrów wysokości. W 1962 roku, już w trakcie budowy BT Tower przewyższyła katedrę św. Pawła, stając się najwyższym budynkiem w Londynie. Następnie przewyższyła budowaną Millbank Tower, stając się ponownie najwyższym budynkiem Londynu, a także Wielkiej Brytanii. Tytuł ten należał do BT Tower do 1980 roku, kiedy ukończono budowę Tower 42. Budowa wieży została zlecona przez General Post Office (GPO). Jej głównym zadaniem było podtrzymywanie anten mikrofalowych, wykorzystywanych do komunikacji pomiędzy Londynem a resztą kraju, jako część sieci British Telecom. Zastąpiła ona stalową wieżę, zbudowaną na dachu sąsiadującego muzealnej centrali telefonicznej z lat 40. XX wieku, zapewniającą łącze telewizyjne pomiędzy Londynem a Birmingham. Wyższa struktura była niezbędna wobec planów budowy wieżowców w Londynie, mogących utrudnić rozchodzenie się sygnałów o dużych częstotliwościach. Wieża została zaprojektowana przez architektów Ministerstwa Budownictwa i Robót Publicznych, na czele których stali Eric Bedford i G. R. Yeats. Początkowo konstrukcja miała mieć 111 metrów wysokości, z fundamentami sięgającymi 53 metrów w głąb ziemi. Budowa BT Tower rozpoczęła się w czerwcu 1961 roku, a koszt całości przedsięwzięcia wyniósł 2,5 miliona funtów. Wieża została ukończona 15 lipca 1964 roku, a oficjalne otwarcie przez ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii Harolda Wilsona, odbyło się 8 października 1965. Poza urządzeniami komunikacyjnymi i biurami, w wieży znajduje się sklep z pamiątkami, platforma widokowa i obrotowa restauracja „Top of the Tower”, usytuowana na 34. piętrze. W 2003 roku BT Tower została wpisana do rejestru zabytków jako obiekt II klasy.