place

Great Portland Street (stacja metra)

Artykuły z propozycjami tłumaczeńStacje linii CircleStacje linii Hammersmith & CityStacje linii MetropolitanStacje metra w City of Westminster
Great Portland St Tube Station
Great Portland St Tube Station

Great Portland Street – stacja metra londyńskiego na terenie City of Westminster, leżąca na trasie trzech linii: Circle Line, Hammersmith & City Line oraz Metropolitan Line. Została otwarta 10 stycznia 1863 roku, jako część pierwszego na świecie odcinka metra. Od 1917 roku nosi obecną nazwę. Według danych za rok 2008, korzysta z niej niespełna 7 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej.

Fragment artykułu z Wikipedii Great Portland Street (stacja metra) (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Great Portland Street (stacja metra)
Great Portland Street, City of Westminster Marylebone

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Great Portland Street (stacja metra)Czytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 51.5238 ° E -0.1438 °
placePokaż na mapie

Adres

Westbound Platform 1

Great Portland Street
W1W 5PP City of Westminster, Marylebone
Anglia, Wielka Brytania
mapOtwórz w Mapach Google

Great Portland St Tube Station
Great Portland St Tube Station
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

BT Tower
BT Tower

BT Tower (pierwotnie Post Office Tower) – maszt radiowy znajdujący się w Londynie (Wielka Brytania), należący do BT Group. Główna część konstrukcji mierzy 177 metrów, a wraz ze znajdującymi się na niej antenami – 189 metrów wysokości. W 1962 roku, już w trakcie budowy BT Tower przewyższyła katedrę św. Pawła, stając się najwyższym budynkiem w Londynie. Następnie przewyższyła budowaną Millbank Tower, stając się ponownie najwyższym budynkiem Londynu, a także Wielkiej Brytanii. Tytuł ten należał do BT Tower do 1980 roku, kiedy ukończono budowę Tower 42. Budowa wieży została zlecona przez General Post Office (GPO). Jej głównym zadaniem było podtrzymywanie anten mikrofalowych, wykorzystywanych do komunikacji pomiędzy Londynem a resztą kraju, jako część sieci British Telecom. Zastąpiła ona stalową wieżę, zbudowaną na dachu sąsiadującego muzealnej centrali telefonicznej z lat 40. XX wieku, zapewniającą łącze telewizyjne pomiędzy Londynem a Birmingham. Wyższa struktura była niezbędna wobec planów budowy wieżowców w Londynie, mogących utrudnić rozchodzenie się sygnałów o dużych częstotliwościach. Wieża została zaprojektowana przez architektów Ministerstwa Budownictwa i Robót Publicznych, na czele których stali Eric Bedford i G. R. Yeats. Początkowo konstrukcja miała mieć 111 metrów wysokości, z fundamentami sięgającymi 53 metrów w głąb ziemi. Budowa BT Tower rozpoczęła się w czerwcu 1961 roku, a koszt całości przedsięwzięcia wyniósł 2,5 miliona funtów. Wieża została ukończona 15 lipca 1964 roku, a oficjalne otwarcie przez ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii Harolda Wilsona, odbyło się 8 października 1965. Poza urządzeniami komunikacyjnymi i biurami, w wieży znajduje się sklep z pamiątkami, platforma widokowa i obrotowa restauracja „Top of the Tower”, usytuowana na 34. piętrze. W 2003 roku BT Tower została wpisana do rejestru zabytków jako obiekt II klasy.

Katedra św. Jerzego w Londynie
Katedra św. Jerzego w Londynie

Katedra św. Jerzego (ang. St George's Cathedral) – cerkiew w jurysdykcji Prawosławnego Patriarchatu Antiocheńskiego, znajdująca się przy Albany Street, w części Londynu St. Pancras, w gminie London Borough of Camden. Zaprojektowana przez Jamesa Pennethorne'a i poświęcona jako anglikański obiekt sakralny nazywany Kościołem Chrystusa (ang. Christ Church) w 1837. Od 1989 pełni funkcję katedry prawosławnej. Od 2013 jest to katedra nowo powstałej metropolii Wysp Brytyjskich i Irlandii. Kościół zbudowany i zaprojektowany przez Jamesa Pennethorne'a w 1836. Przebudowany według projektu R.C. Carpentera w latach 1836–1843; zmiany i dekoracje według projektu Williama Butterfielda w latach 1849–1885. Katedra wybudowana z szarej cegły z dekoracjami stiukowi i kamiennymi. Wzniesiona w nowogreckim stylu, na planie prostokąta. Główne środkowe wejście znajduje się przy fasadzie południowej; niski portyk z pilastrami, podtrzymującymi belkowanie, które jest kontynuowane wokół budowli. Niski przyczółek; kule we fryzie przedstawiające gołębia, litery IHS i trójkąt. Architrawowe, trapezoidalne otworzy drzwiowe z dużymi pokrytymi boazeria drzwiami i okienkami. Portyk flankowany przez okrągłołukowe okna. W narożnikach, małe kwadratowe pawilony. Nad głównym wejściem, ceglana wieża o 3 przęsłach, środkowe przęsło z kolumnami i łamanym belkowaniem i szczytowe przęsło z cienką iglicą. Zachodnia fasada z 5 wysokimi okrągłołukowymi oknami flankowanymi przez ceglane pilastry podtrzymujące belkowanie. W narożnych pawilonach, w kątach architrawowe, trapezoidalne otwory drzwiowe z przyczółkami z konsolowymi wspornikami oraz drzwiami, pokrytymi boazerią. Fasada wschodnia z dobudowaną pojedynczą kondygnacją, biegnącą na długości kościoła. Fasada północna, wykonana ze spoiwa z prezbiterium na planie prostokąta z krzyżem z XX wieku.

Marylebone
Marylebone

Marylebone (wymowa, także Saint Marylebone) – zamożna dzielnica mieszkalno-handlowa w środkowym Londynie, położona na terenie gminy City of Westminster. Przybliżone granice dzielnicy stanowią ulice Oxford Street na południu, Edgware Road na zachodzie, Marylebone Road na północy oraz Great Portland Street na wschodzie. Na terenie dzielnicy znajduje się Królewska Akademia Muzyczna, muzeum sztuki Wallace Collection, Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud, muzeum Sherlocka Holmesa (bohater powieści Doyle’a mieszkał w Marylebone przy Baker Street), Broadcasting House będący siedzibą BBC, dom towarowy Selfridges, a także kilka ambasad (w tym polska). W średniowieczu ziemia ta była własnością opactwa Barking. Nazwa dzielnicy pochodzi od istniejącego tutaj ówcześnie kościoła St. Mary-by-the-Bourne (św. Marii nad strumieniem). W XVI wieku teren został skonfiskowany przez króla Henryka VIII i przekształcony w park królewski. Na jego obszarze wzniesiono dworek myśliwski, który spłonął w 1791. W połowie XVII wieku z części posiadłości utworzono ogrody Marylebone Gardens, istniejące do 1778. Zabudowa dzielnicy rozpoczęła się w XVIII wieku i trwała do początków XX wieku. Wokół dzielnicy rozlokowanych jest dziewięć stacji metra – Baker Street, Bond Street, Edgware Road (Bakerloo), Edgware Road (Circle), Great Portland Street, Marble Arch, Marylebone (połączona z dworcem kolejowym Marylebone), Oxford Circus oraz Regent’s Park. Na zachód od Marylebone znajduje się dzielnica Paddington, na północ Lisson Grove oraz Regent’s Park, na wschód Fitzrovia a na południe Mayfair.