Tower Subway

Królewska Kaplica pw. Świętego Piotra w Okowach (ang.: The Chapel Royal of St. Peter ad Vincula) – wzniesiony ok. r. 1000 kościółek, obecnie objęty terenem zamku Tower of London, miejsce pochówku wielu sławnych osobistości ściętych za panowania Henryka VIII, Edwarda VI, Marii I i Elżbiety I.

The Corporation of Trinity House of Deptford Strond, znana jako Trinity House (formalnie: The Master Wardens and Assistants of the Guild Fraternity or Brotherhood of the most glorious and undivided Trinity and of St. Clement in the Parish of Deptford Strond in the County of Kent) jest prywatną organizacją działającą jako Royal Charter. Została założona dekretem Henryka VIII w 1514 roku. Jej działania koncentrują się w trzech niezależnych obszarach: General Lighthouse Authority for England, Wales, the Channel Islands and Gibraltar – nadzorowanie i zarządzanie latarniami morskimi w Anglii, Walii, na Wyspach Normandzkich i w Gibraltarze. Odpowiada za koordynację pracy wszelkich urządzeń nawigacyjnych, takich jak latarnie morskie, latarniowce i boje oraz radiowych i satelitarnych systemów komunikacyjnych. Obecnie korporacja zarządza 64 latarniami morskimi oraz 8 latarniowcami. Pilotaż morski na terenie północnej Europy. Działalność charytatywna na rzecz pomocy marynarzom i ich rodzinom, prowadzenie domów opieki oraz organizacja szkolenia kadetów. Cała działalność jest prowadzona poprzez niezależne organizacje pożytku społecznego. W 2013 roku całkowita kwota przekazanej tym instytucjom pomocy wyniosła około 6,5 miliona funtów. Trinity House posiada także trzy wielozadaniowe statki, które nadzorują pracę urządzeń nawigacyjnych, prowadzą badania wraków oraz podejmują działalność komercyjną. Jednym z nich jest zbudowany w Gdańskiej Stoczni Remontowej wielozadaniowy statek o pojemności 1250 BRT THV Galatea.

Tower of London (czasem The Tower lub Londyńska Tower, oficjalna nazwa His Majesty’s Royal Palace and Fortress the Tower of London, czyli Pałac i Twierdza Jego Królewskiej Mości) – budowla obronna i pałacowa monarchów Anglii, chociaż ostatni z władców Anglii, który z niej korzystał, to Jakub I (1566–1625). Wzniesiona została w 1078 roku dla Wilhelma Zdobywcy.

Fenchurch Street (London Fenchurch Street) – stacja i dworzec kolejowy w centralnym Londynie, we wschodniej części City of London, w pobliżu ulicy Fenchurch Street. Najmniejsza spośród londyńskich stacji czołowych, o 4 krawędziach peronowych, niemniej zaliczana do głównych dworców londyńskich. Obsługuje połączenia pasażerskie w kierunku wschodnim, do miast w południowej części hrabstwa Essex.

Tower Hill – stacja metra londyńskiego na liniach Circle Line oraz District Line, położona w granicach administracyjnych London Borough of Tower Hamlets. Została otwarta w 1967 roku. W 2019 r. skorzystało z niej ok. 20,59 mln pasażerów. Nieopodal znajduje się dworzec kolejowy Fenchurch Street.

Zamach w Londynie – trzy eksplozje w metrze i jedna eksplozja w miejskim autobusie, które sparaliżowały 7 lipca 2005 w porannych godzinach szczytu centrum Londynu w Wielkiej Brytanii. Do zamachu przyznała się nieznana do tej pory organizacja pod nazwą Tajna Grupa Dżihadu Al-Ka’idy w Europie, wg której miał on charakter zemsty narodu arabskiego na rządzie brytyjskim za popieranie syjonizmu oraz działania w Iraku i Afganistanie (określone jako zbrodnie). Bomby wybuchły w tym samym czasie, kiedy w Gleneagles w Szkocji odbywał się szczyt państw G8 oraz w dzień po decyzji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego o organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2012 w Londynie, a także podczas procesu Abu Hamzy al-Masriego. Po zamachach w mieście zapanował potężny paraliż komunikacyjny – zarówno kursy metra, jak i autobusów zostały zawieszone. W wyniku czterech eksplozji zginęły 52 osoby, a co najmniej 700 osób zostało rannych (w tym 22 osoby w stanie krytycznym). Wśród ofiar śmiertelnych były trzy Polki: 23-letnia Monika Suchocka, 29-letnia Karolina Glück oraz 43-letnia Anna Brandt. Trzech innych Polaków zostało lekko rannych.

Ratusz w Londynie (ang. City Hall in London) – siedziba władz Londynu (Greater London Authority) i burmistrza Londynu. Znajduje się na południowym brzegu Tamizy niedaleko Tower Bridge. Budynek został zaprojektowany przez sir Normana Fostera (Foster and Partners), oficjalnie otwarty w lipcu 2002 roku. Jego konstrukcja była częścią programu „Więcej Londynu” („More London”), którego celem jest odnowienie południowego brzegu Tamizy, obszaru pomiędzy Tower Bridge a London Bridge, i budowa tam przyjaznych środowisku biurowców i centrów handlowych.

Fenchurch Street – ulica w centralnym Londynie, w City of London, biegnąca łukiem od skrzyżowania z Gracechurch Street na zachodzie do Aldgate, dawnej bramy miejskiej, na wschodzie. Ważna arteria komunikacyjna o historii sięgającej czasów rzymskich (Londinium). W XVI wieku ulica odnotowana została jako część szlaku procesji królewskich przez Londyn, które odbywały się w przededniu koronacji (odbyły ją m.in. Maria I i Elżbieta I). Według różnych teorii nazwa „Fenchurch” nawiązuje do faktu, że ulica prowadziła dawniej przez tereny podmokłe (ang. fen), bądź do znajdującego się niegdyś nieopodal targu, na którym sprzedawano siano (łac. faenum). Końcówka -church pochodzi od kościoła św. Gabriela, zniszczonego w wielkim pożarze Londynu (1666) i nieodbudowanego. Wzdłuż ulicy dominuje zabudowa biurowa z XX i XXI wieku. Znajdują się przy niej m.in. zabytkowa siedziba Lloyd’s Register of Shipping oraz wieżowiec 20 Fenchurch Street, potocznie zwany „Walkie-Talkie”. W pobliżu znajduje się dworzec kolejowy Fenchurch Street.

Tower Bridge – most zwodzony w Londynie (mylony niekiedy z sąsiednim Mostem Londyńskim, London Bridge) przeprowadzony przez Tamizę w pobliżu Tower of London, od której bierze swą nazwę.

Willis Building – wieżowiec w Londynie (Anglia), znajdujący się przy 51 Lime Street, w dzielnicy finansowej City of London. Został zaprojektowany przez brytyjskiego architekta Normana Fostera. Ma 125 metrów wysokości i 26 kondygnacji. Został otwarty w 2008 roku. Projekt budynku, przypominający muszlę skorupiaka, składa się z trzech dopasowanych, zagiętych części o strukturze stopniowej. Najniższy stopień ma wysokość 68 metrów, kolejny 97 metrów, a najwyższy 125 metrów. Budowany w latach 2004-2008 Willis Building, był znaczącym dodatkiem do panoramy Londynu, stając się jego czwartym co do wysokości budynkiem po Tower 42, 30 St Mary Axe i CityPoint. Rdzeń został ukończony w lipcu 2006 roku, a konstrukcja stalowa we wrześniu. Zewnętrzna część budynku została ukończona w czerwcu 2007 roku. Budynek został wyposażony, a następnie oficjalnie otwarty w kwietniu 2008 roku. Masa budynku wynosi około 65 000 ton, a fundamenty sięgają 38 metrów w głąb ziemi. Nad konstrukcją pracowało łącznie 30 000 pracowników. Willis Building był pierwszym na fali planowania i konstrukcji nowych wieżowców w City of London. Pozostałe to: Bishopsgate Tower, 122 Leadenhall Street, Heron Tower, 100 Bishopsgate, 20 Fenchurch Street, Broadgate Tower i Shard London Bridge. W 2008 roku budynek otrzymał nagrodę od organizacji Council on Tall Buildings and Urban Habitat w kategorii "Best Tall Building in Europe".

London Borough of Southwark – jedna z 32 gmin Wielkiego Londynu położona w jego południowo-wschodniej części. Wraz z 11 innymi gminami wchodzi w skład tzw. Londynu Wewnętrznego. Władzę stanowi Rada Gminy Southwark (ang. Southwark London Borough Council).

EY (dawniej Ernst & Young) – międzynarodowy koncern świadczący profesjonalne usługi doradcze i audytorskie z główną siedzibą w Londynie. Należy do tzw. wielkiej czwórki.