London Borough of Southwark

Ratusz w Londynie (ang. City Hall in London) – siedziba władz Londynu (Greater London Authority) i burmistrza Londynu. Znajduje się na południowym brzegu Tamizy niedaleko Tower Bridge. Budynek został zaprojektowany przez sir Normana Fostera (Foster and Partners), oficjalnie otwarty w lipcu 2002 roku. Jego konstrukcja była częścią programu „Więcej Londynu” („More London”), którego celem jest odnowienie południowego brzegu Tamizy, obszaru pomiędzy Tower Bridge a London Bridge, i budowa tam przyjaznych środowisku biurowców i centrów handlowych.

Zamach w Londynie – trzy eksplozje w metrze i jedna eksplozja w miejskim autobusie, które sparaliżowały 7 lipca 2005 w porannych godzinach szczytu centrum Londynu w Wielkiej Brytanii. Do zamachu przyznała się nieznana do tej pory organizacja pod nazwą Tajna Grupa Dżihadu Al-Ka’idy w Europie, wg której miał on charakter zemsty narodu arabskiego na rządzie brytyjskim za popieranie syjonizmu oraz działania w Iraku i Afganistanie (określone jako zbrodnie). Bomby wybuchły w tym samym czasie, kiedy w Gleneagles w Szkocji odbywał się szczyt państw G8 oraz w dzień po decyzji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego o organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2012 w Londynie, a także podczas procesu Abu Hamzy al-Masriego. Po zamachach w mieście zapanował potężny paraliż komunikacyjny – zarówno kursy metra, jak i autobusów zostały zawieszone. W wyniku czterech eksplozji zginęły 52 osoby, a co najmniej 700 osób zostało rannych (w tym 22 osoby w stanie krytycznym). Wśród ofiar śmiertelnych były trzy Polki: 23-letnia Monika Suchocka, 29-letnia Karolina Glück oraz 43-letnia Anna Brandt. Trzech innych Polaków zostało lekko rannych.

EY (dawniej Ernst & Young) – międzynarodowy koncern świadczący profesjonalne usługi doradcze i audytorskie z główną siedzibą w Londynie. Należy do tzw. wielkiej czwórki.

London Dungeon (dosł. Loch londyński) – atrakcja turystyczna Londynu, otwarta w 1976 r. przy Tooley Street, w pobliżu stacji metra Waterloo Station. Odtwarza niektóre brutalne i krwawe wydarzenia historyczne w realistyczny sposób, który ma przyciągać zwłaszcza młodą widownię. Obiekt pomyślany pierwotnie jako rodzaj „muzeum horroru”, z czasem przekształcił się w miejsce interaktywnych pokazów dla publiczności, z wykorzystaniem rozbudowanej scenografii, żywych aktorów i efektów specjalnych. Od marca 2013, nakładem ogromnych środków finansowych, atrakcja otwarta w nowej lokalizacji, tuż przy London Eye. Podobne multimedialne „lochy” funkcjonują też – w ramach wspólnego przedsięwzięcia turystycznego – jako atrakcje w innych miastach Wielkiej Brytanii (York, Edynburg) i Europy (Hamburg, Amsterdam).

Tower Subway – tunel pod Tamizą w centrum Londynu między Tower Hill na północnym brzegu rzeki a ulicą Vine Lane na południowym. W roku 1869 przekopano 410-metrowy tunel przy użyciu żeliwnej tarczy wiertniczej, którą to metodę opracował w roku 1864 Peter William Barlow. W tunelu ułożono wąski tor o szerokości 0,76 m i od sierpnia 1870 roku drewniane wagoniki przewoziły pasażerów z jednego brzegu na drugi. System napędowy stanowiły wyciągarki kablowe znajdujące się na obu końcach tunelu. Pomysł nie sprawdził się ekonomicznie i wkrótce zlikwidowano linię, a tunel stał się przejściem dla pieszych, którzy mieli płacić pół szylinga brytyjskiego za wejście (korzystało z tej możliwości blisko miliona osób rocznie). Gdy w roku 1894 uruchomiono pierwszą prawdziwą linię londyńskiego metra tunel został zamknięty, a w roku 1898 przekazany wodociągom miejskim, w których gestii znajduje się do dzisiaj.

Tower Bridge – most zwodzony w Londynie (mylony niekiedy z sąsiednim Mostem Londyńskim, London Bridge) przeprowadzony przez Tamizę w pobliżu Tower of London, od której bierze swą nazwę.

London Bridge – podziemna stacja metra w Londynie, położona w dzielnicy Southwark, obok dworca kolejowego London Bridge Station. Została otwarta w 1900 r. jako część Northern Line. W latach 90. XX w. poddano ją rozbudowie w ramach prac nad przedłużeniem Jubilee Line, której pociągi po raz pierwszy zatrzymały się na niej 17 października 1999. W czasie prac budowlanych odkryto zakopane w ziemi fragmenty starożytnej rzymskiej ceramiki. Część znalezisk można oglądać w budynku stacji. Ze stacji korzysta ponad 56,6 mln pasażerów rocznie. Należy do pierwszej strefy biletowej.

London Bridge Station – stacja kolejowa w Londynie, w Southwark, na południowy wschód od London Bridge, około 2,6 km na wschód od Charing Cross. Posiada 15 peronów i obsłużyła w roku 2005 około 80,773 mln pasażerów. Ze stacji korzystają obecnie trzej przewoźnicy. Pociągi First Capital Connect stają tu na trasie z Bedford do Brighton. Składami firmy Southeastern można dostać się m.in. do Hastings i Tunbridge Wells. Z kolei Southern jeździ stąd m.in. do Brighton, Tattenham i Caterham.

The Shard (z ang. shard „odłamek”, znany także jako Shard London Bridge, London Bridge Tower, Shard of Glass) – wieżowiec w Londynie, w dzielnicy Southwark (gmina Southwark), na południowym brzegu Tamizy. Ukończony w 2012 roku, jest najwyższym budynkiem w Wielkiej Brytanii (stan na 2023 r.); przez kilka miesięcy po ukończeniu był najwyższym budynkiem w Europie.

Królewska Kaplica pw. Świętego Piotra w Okowach (ang.: The Chapel Royal of St. Peter ad Vincula) – wzniesiony ok. r. 1000 kościółek, obecnie objęty terenem zamku Tower of London, miejsce pochówku wielu sławnych osobistości ściętych za panowania Henryka VIII, Edwarda VI, Marii I i Elżbiety I.

Tower of London (czasem The Tower lub Londyńska Tower, oficjalna nazwa His Majesty’s Royal Palace and Fortress the Tower of London, czyli Pałac i Twierdza Jego Królewskiej Mości) – budowla obronna i pałacowa monarchów Anglii, chociaż ostatni z władców Anglii, który z niej korzystał, to Jakub I (1566–1625). Wzniesiona została w 1078 roku dla Wilhelma Zdobywcy.

Bermondsey – dzielnica Londynu leżąca w gminie London Borough of Southwark, na południowym brzegu Tamizy. Bermondsey zostało wspomniane w Domesday Book (1086) jako Bermundsey(e).