Pomnik ofiar ukraińskiego ludobójstwa na Cmentarzu Rakowickim

Archiwum Narodowe w Krakowie (ANK) – archiwum państwowe w Krakowie utworzone w 1878, od 2012 nosi obecną nazwę.

Cmentarz Rakowicki, dawniej Cmentarz Miejski – zabytkowy cmentarz komunalny w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Rakowickiej 26, na Warszawskiem. Założony w 1803, był pierwszym cmentarzem komunalnym w mieście. Zajmuje powierzchnię ok. 35 ha, na planie prostokąta (700 x 500 m), pomiędzy ulicami: Rakowicką na wschodzie, Prandoty na północy oraz al. 29 Listopada na zachodzie. Od południa sąsiadował z koszarami artylerzystów, arsenałem, magazynami armii Austro-Węgier. Nazwa cmentarza pochodzi od nazwy drogi (obecnie ulicy Rakowickiej) wiodącej do odległej o 2 km dawnej wsi Rakowice.

Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” – muzeum z siedzibą w Krakowie, upowszechniające wiedzę o Polskim Państwie Podziemnym i jego siłach zbrojnych, przede wszystkim o Armii Krajowej. Muzeum powstało na mocy uchwał Rady Miasta Krakowa (o nadaniu Statutu Muzeum) oraz Sejmiku Województwa Małopolskiego i zostało wpisane do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez miasto Kraków 29 czerwca 2000 r. Na mocy kolejnej uchwały Rady Miasta Krakowa nadane mu imię pochodzącego z Krakowa Augusta Emila Fieldorfa „Nila” – dowódcy Kedywu AK oraz zastępcy Komendanta Głównego Armii Krajowej. Formalne powołanie Muzeum poprzedziły dziesięcioletnie działania polegające na gromadzeniu pamiątek historycznych przez kombatantów ze Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej pod auspicjami Fundacji Muzeum Historii Armii Krajowej. Pierwotnie zbiory te eksponowano na wystawie „Nasza droga do Niepodległości” w byłym Muzeum Lenina przy ul. Topolowej w Krakowie. W 1992 r. ekspozycję przeniesiono do aktualnie używanego budynku. Wzniesiono go w 1911 r. dla stanowiska dowodzenia austriackiej Twierdzy Kraków. Ideą Muzeum Armii Krajowej jest przedstawienie całościowego obrazu polskiego podziemia wraz z jego duchową genezą obejmującą Polskę sprzed 1945 r. (m.in. organizacje paramilitarne końca XIX w., Legiony Polskie w I wojnie światowej, etos Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, wojskowość) oraz kształtem jego dziedzictwa patriotycznego we współczesnej Polsce (w tym losy członków Polskiego Państwa Podziemnego po II wojnie światowej, działalność organizacji kombatanckich i niepodległościowych, także w ruchach końca lat 70. i początku lat 80. XX w.).

Pomnik Ofiar Komunizmu – pomnik znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Cmentarzu Rakowickim przy ul. Rakowickiej 26. W 1981 roku krakowianie zaczęli gromadzić kwiaty w lokalizacji przyszłego pomnika. Monument upamiętniający ofiary komunizmu usytuowano w bezpośrednim sąsiedztwie kaplicy na nekropolii. Dzieło to w formie krzyża wykonanego z brązu, zaprojektowane przez Stefana Dousę, zostało wzniesione w 55. rocznicę zbrodni katyńskiej. Inauguracja oraz konsekracja monumentu, której dokonał kardynał Franciszek Macharski odbyła się 8 kwietnia 1995 roku.

Rektorat kościoła Zmartwychwstania Pańskiego w Krakowie – rektorat rzymskokatolicki należący do dekanatu Kraków-Kazimierz archidiecezji krakowskiej na Cmentarzu Rakowickim.

Ulica Wita Stwosza – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Warszawskim. Jest częścią II obwodnicy. Razem z ulicą Aleksandra Lubomirskiego tworzą ciąg komunikacyjny nazywany popularnie Trasą Galicyjską.

Kaplica Zmartwychwstania Pańskiego – zabytkowa kaplica cmentarna znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Cmentarzu Rakowickim przy ul. Rakowickiej 26.

Muzeum Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie (MuFo) – muzeum w Krakowie z główną siedzibą przy ul. Rakowickiej 22a. Jest to publiczna placówka muzealna poświęcona zagadnieniom fotografii. Muzeum zostało utworzone 31 grudnia 1986 roku.

Warszawskie (zwane również: Śródmieście Warszawskie, Warszawskie Przedmieście) – dawna XVIII dzielnica katastralna, część Prądnika Czerwonego w Krakowie, umiejscowiona wzdłuż Traktu Warszawskiego (obecnie: al. 29 Listopada). Wchodzi w skład Dzielnicy I Stare Miasto, Dzielnicy II Grzegórzki i Dzielnicy III Prądnik Czerwony. Umowną granicę południową Warszawskiego stanowiła dawna granica Krakowa w rejonie dawnych szańców kościuszkowskich (obecnie tunel Krakowskiego Szybkiego Tramwaju), granicę północną oraz wschodnią wytyczała rzeka Białucha. W latach 60. XX w. na terenie dawnej dzielnicy Warszawskie wybudowano osiedle mieszkaniowe - os. Wiśniowa. W 1962 rozpoczęła działalność Szkoła Podstawowa nr 95, wybudowana jako jedna z "tysiąclatek". W latach 70. XX w. powstał przy al. 29 Listopada kampus akademicki Uniwersytetów Ekonomicznego i Rolniczego.

Cmentarz wojenny nr 388 – Kraków-Rakowice – 3 kwatery, z których dwie mieszczą się na cmentarzu Rakowickim, a jedna na nekropolii wojskowej przy ulicy Prandoty. Inżynier Hans Mayr zaprojektował kwatery na cmentarzu Rakowickim, natomiast inżynier Hupert zaprojektował kwatery na nekropolii wojskowej. Na cmentarzu znajdują się 792 groby zbiorowe i 553 groby pojedyncze. Kwatera pierwsza (główna) Długa, wąska kwatera wzdłuż południowo-zachodniego muru cmentarza. Zamknięta od strony zachodniej ścianą pomnikową na której znajduje się tablica z napisem o treści: PAMIĘCI POLEGŁYCH W WOJNIE ŚWIATOWEJ 1914–1918. Spoczywa tu około 6700 żołnierzy niemieckich, rosyjskich oraz austro-węgierskich w tym polscy legioniści, którzy mają niewielki pomnik w formie czwórki legionowej stojącej na piedestale na którym umieszczono wers z Hymnu strzeleckiego: Z TRUDU NASZEGO I ZNOJU POLSKA POWSTAŁA BY ŻYĆ. Obok pomnika legionistów złożono, w 1990 roku, w skromnej mogile prochy gen. Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego. Kwatera druga Druga kwatera ma kształt litery V. Jedno jej ramię jest położone wzdłuż cmentarnego muru od strony al. 29 Listopada, pomiędzy wejściem na cmentarz a budynkiem dawnej rogatki miejskiej. Przy murze pochowano wielu legionistów. Drugie ramię odchodzi, od budynku rogatki, w głąb rakowickiej nekropolii. Zachowało się na nim tylko kilka nagrobków. Postawiono tutaj, w 1999 roku, pomnik-kurhan na miejscu gdzie zostali pochowani cywile i żołnierze armii Ukraińskiej Republiki Ludowej, którzy zmarli w Obozie dla internowanych nr 1 w Krakowie-Dąbiu. Kwatera trzecia Kwatery 1, 2, 3, 4 cmentarza wojskowego przy ul. Prandoty, to część austriackiego cmentarza wojennego. Z oryginalnego wyglądu nekropolii, projektu inż. Huperta, nie zachowało się prawie nic. Podczas kilku przebudów w latach 30. XX wieku, poprzestawiano krzyże nagrobne w ten sposób że nie wiadomo właściwie do jakiej armii należą żołnierze leżący pod nimi. Pochowano na nim żołnierzy austro-węgierskich oraz rosyjskich poległych w latach 1914–1918 a ekshumowanych z przypadkowych miejsc pochówku w okolicach Krakowa oraz żołnierzy z garnizonu krakowskiego zmarłych w latach 1918–1939.

Ulica Rakowicka – ulica w Krakowie, w dzielnicy II Grzegórzki biegnąca od ulicy Lubicz do rzeki Białuchy, przez Wesołą i Warszawskie. Jej nazwa nawiązuje do wsi Rakowice – ku której biegła od strony centrum miasta – obecnie będącej częścią Krakowa, odległej o około 2 km w kierunku północno-wschodnim.

Wyższe Seminarium Duchowne Braci Bosych NMP z Góry Karmel w Krakowie – Wyższe Seminarium Duchowne Karmelitów (OCD), przy Kościele Konwentualnym Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Klasztorze Karmelitów Bosych w Krakowie.