place

Archiwum Narodowe w Krakowie

Archiwa państwowe w PolsceArchiwa w KrakowieOrganizacje w Krakowie
22E Rakowicka Street in Kraków (2025)b
22E Rakowicka Street in Kraków (2025)b

Archiwum Narodowe w Krakowie (ANK) – archiwum państwowe w Krakowie utworzone w 1878, od 2012 nosi obecną nazwę.

Fragment artykułu z Wikipedii Archiwum Narodowe w Krakowie (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Archiwum Narodowe w Krakowie
Aleja Główna, Kraków Stare Miasto (Stare Miasto)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Strona internetowa Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Archiwum Narodowe w KrakowieCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.072222 ° E 19.952361 °
placePokaż na mapie

Adres

Żabka

Aleja Główna
31-401 Kraków, Stare Miasto (Stare Miasto)
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Strona internetowa
zabka.pl

linkOdwiedź stronę

22E Rakowicka Street in Kraków (2025)b
22E Rakowicka Street in Kraków (2025)b
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Pomnik ofiar ukraińskiego ludobójstwa na Cmentarzu Rakowickim
Pomnik ofiar ukraińskiego ludobójstwa na Cmentarzu Rakowickim

Pomnik ofiar ukraińskiego ludobójstwa na Wołyniu – pomnik znajdujący się w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim przy ulicy Rakowickiej 26. Uchwałę o budowie pomnika podjęła Rada Miasta Krakowa 26 maja 2004 roku. Inicjatorem i fundatorem budowy jest Towarzystwo Pamięci Narodowej im. Pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Krakowie. Pomnik autorstwa prof. Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Czesława Dźwigaja ma kształt otwartej księgi i składa się z dwóch skośnych względem siebie tablic połączonych spiżowym odlewem z brązu przedstawiającym ludzkie postacie. Na prawej płycie znajduje się zarys obszaru kresów południowo-wschodnich II RP wraz z niektórymi miejscowościami. Pomnik stoi na postumencie o wymiarach 90x90 cm. Szerokość pomnika to 150 cm, wysokość z cokołem 240 cm. Pomnik upamiętnia polskie ofiary rzezi wołyńskiej. Napisy na postumencie głoszą: Nie o zemstę, lecz o pamięć wołają ofiary, Ojczyzna to ziemia i groby – narody tracąc pamięć tracą życie, Dla narodowej pamięci oraz w hołdzie ofiarom ludobójstwa, którego dopuściły się w latach drugiej wojny światowej na Polakach – Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińska Powstańcza Armia. W 61 rocznicę tej tragedii – Kraków 2004. Pomnik zlokalizowany jest przy południowo-zachodnim murze cmentarza Rakowickiego, w pasie nr 49, obok austriackiego cmentarza wojennego nr 388. Odsłonięto go 17 września 2004 w 61 rocznicę masowej rzezi Polaków zamieszkujących kresowe województwa Rzeczypospolitej Polskiej i w 76 rocznicę najazdu sowieckiego na wschodnie tereny II Rzeczypospolitej.

Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” w Krakowie
Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” w Krakowie

Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” – muzeum z siedzibą w Krakowie, upowszechniające wiedzę o Polskim Państwie Podziemnym i jego siłach zbrojnych, przede wszystkim o Armii Krajowej. Muzeum powstało na mocy uchwał Rady Miasta Krakowa (o nadaniu Statutu Muzeum) oraz Sejmiku Województwa Małopolskiego i zostało wpisane do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez miasto Kraków 29 czerwca 2000 r. Na mocy kolejnej uchwały Rady Miasta Krakowa nadane mu imię pochodzącego z Krakowa Augusta Emila Fieldorfa „Nila” – dowódcy Kedywu AK oraz zastępcy Komendanta Głównego Armii Krajowej. Formalne powołanie Muzeum poprzedziły dziesięcioletnie działania polegające na gromadzeniu pamiątek historycznych przez kombatantów ze Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej pod auspicjami Fundacji Muzeum Historii Armii Krajowej. Pierwotnie zbiory te eksponowano na wystawie „Nasza droga do Niepodległości” w byłym Muzeum Lenina przy ul. Topolowej w Krakowie. W 1992 r. ekspozycję przeniesiono do aktualnie używanego budynku. Wzniesiono go w 1911 r. dla stanowiska dowodzenia austriackiej Twierdzy Kraków. Ideą Muzeum Armii Krajowej jest przedstawienie całościowego obrazu polskiego podziemia wraz z jego duchową genezą obejmującą Polskę sprzed 1945 r. (m.in. organizacje paramilitarne końca XIX w., Legiony Polskie w I wojnie światowej, etos Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, wojskowość) oraz kształtem jego dziedzictwa patriotycznego we współczesnej Polsce (w tym losy członków Polskiego Państwa Podziemnego po II wojnie światowej, działalność organizacji kombatanckich i niepodległościowych, także w ruchach końca lat 70. i początku lat 80. XX w.).